पैप्पलाद-संहिता · अध्याय 13.6

अध स्वनाद् उत बिभ्युः पतत्रिणो
द्रप्सा यत् ते यवसादो व्य् अस्थिरन् ।
सुगं तत् ते तावकेभ्यो रथेभ्यो
ऽग्ने (…) ॥

त्वं मित्रस्य वरुणस्य धास्य्
अवयातां मरुतां हेडो अद्भुतः ।
मृडा सु नो भूत्व् एषां मनः पुनर्
अग्ने (…) ॥

देवो देवानाम् असि मित्रो अद्भुतो
वसुर् वसूनाम् असि चारुर् अध्वरे ।
शर्मन्त् स्याम तव सप्रथस्तमे
ऽग्ने (…) ॥

तत् ते भद्रं यत् समिद्धः स्वे दमे
सोमाहुतो जरसे मृडयत्तमः ।
दधासि रत्नं द्रविणं च दाशुषे
ऽग्ने सख्ये मा रिषामा वयं तव ॥

यस्मै त्वं सुद्रविणो ददाशो
ऽनागास् त्वम् अदिते सर्वताता ।
यं भद्रेण शवसा चोदयासि
प्रजावन्तो राधसा ते स्याम ॥

स त्वम् अग्ने सौभगत्वस्य विद्वान्
अस्माकम् आयुः प्र तिरेह देव ।
तन् नो मित्रो वरुणो मामहन्ताम्
अदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः ॥