पद्म पुराण · अध्याय 3.49

सूत उवाच-
भ्रातृभिः सहिताः सर्वे पांडवा धर्मनिश्चयाः ।
ब्राह्मणेभ्यो नमस्कृत्वागुरुदेवांस्त्वतर्पयन्

वासुदेवोऽपि तत्रैव क्षणेनाभ्यागतस्तदा ।
पांडवैः सहितैः सर्वैः पूज्यमानः स माधवः

कृष्णेन सहितैः सर्वैः पुनरेव महात्मभिः ।
अभिषिक्तः स्वराज्ये तु धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः

एतस्मिन्नंतरे चैव मार्कंडेयो महात्मवान् ।
ततः स्वस्तीति चोक्त्वा वै क्षणादाश्रममागतः

युधिष्ठिरोऽपि धर्मात्मा भ्रातृभिः सहितस्तु सः ।
महादानं ददौ चाथ धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः

यस्त्विदं कल्यमुत्थाय पठते वा शृणोति वा ।
मुच्यते सर्वपापेभ्यो विष्णुलोकं स गच्छति

वासुदेव उवाच-
मम वाक्यं तु कर्तव्यं तव स्नेहाद्ब्रवीम्यहम् ।
नित्यं यज्ञरतो भूत्वा प्रयागे विगतज्वरः

प्रयागं संस्मरन्नित्यं सहास्माभिर्युधिष्ठिर ।
स्वयं प्राप्स्यसि राजेंद्र स्वर्गलोकं तु शाश्वतम्

प्रयागमनुगच्छेद्वा वसते वापि यो नरः ।
सर्वपापविशुद्धात्मा स्वर्गलोकं च गच्छति

प्रतिग्रहादुपावृत्तः सन्तुष्टो नियतः शुचिः

अहंकारनिवृत्तश्च स तीर्थफलमश्नुते ।
अकोपनश्च राजेंद्र सत्यवादी दृढव्रतः ।
आत्मोपमश्च भूतेषु स तीर्थफलमश्नुते

ऋषिभिः क्रतवः प्रोक्ता देवैश्चापि यथाक्रमम् ।
न हि शक्या दरिद्रेण यज्ञाः प्राप्तुं महीपते

बहूपकरणो यज्ञो नानासंभारसंभ्रमः ।
प्राप्यते विविधैरर्थ्यैः समृद्धैर्वा नरैः क्वचित्

यो दरिद्रैरपि बुधैः शक्यः प्राप्तुं नरेश्वर ।
ततो यज्ञफलैः पुण्यैस्तन्निबोध जनेश्वर

ऋषीणां परमं गुह्यमिदं भरतसत्तम ।
तीर्थाभिगमनं पुण्यं यज्ञैरपि विशिष्यते

दशकोटिसहस्राणि त्रिंशत्कोट्यस्तथापरे ।
माघमासे तु गंगायां गमिष्यंति नरर्षभ

स्वस्थो भव महाराज भुक्त्वा राज्यमकंटकम् ।
पुनर्द्रक्ष्यसि राजेंद्र यजमानो विशेषतः

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे प्रयागमाहात्म्यं।
नाम ऊनपंचाशत्तमोऽध्यायः