पद्म पुराण · अध्याय 2.69

मातलिरुवाच-
अथ धर्माः शिवेनोक्ताः शिवधर्मागमोत्तमाः ।
ज्ञेया बहुविधास्ते च कर्मयोगप्रभेदतः

हिंसादिदोषनिर्मुक्ताः क्लेशायासविवर्जिताः ।
सर्वभूतहिताः शुद्धाः सूक्ष्मायासा महत्फलाः

अनंतशाखाकलिताः शिवमूलैकसंश्रिताः ।
ज्ञानध्यानसुपुष्पाढ्याः शिवधर्माः सनातनाः

धारयंति शिवं यस्माद्धार्यते शिवभाषितैः ।
शिवधर्माः स्मृतास्तस्मात्संसारार्णवतारकाः

तथाऽहि सा क्षमा सत्यं ह्रीः श्रद्धेन्द्रियसंयमः ।
दानमिज्यातपोदानं दशकं धर्मसाधनम्

अथ व्यस्तैः समस्तैर्वा शिवधर्मैरनुष्ठितैः ।
शिवैकरस्य संप्राप्तैर्गतिरेकैव कल्पिता

यथा भूः सर्वभूतानां स्थानं साधारणं स्मृतम् ।
तत्तथा शिवभक्तानां तुल्यं शिवपुरंस्मृतम्

यथेह सर्वभूतानां भोगाः सातिशयाः स्मृताः ।
नानापुण्यविशेषेण भोगाः शिवपुरे तथा

शुभाशुभफलं चापि भुज्यते सर्वदेहिभिः ।
शिवधर्मस्य चैकस्य फलं तत्रोपभुज्यते

यस्य यादृग्भवेत्पुण्यं श्रद्धापात्रविशेषतः ।
भोगाः शिवपुरे तस्य ज्ञेयाः सातिशयाः शुभाः

स्थानप्राप्तिः परं तुल्या भोगाः शांतिमयाः स्थिताः ।
कुर्यात्पुण्यं महत्तस्मान्महाभोगजिगीषया

सर्वातिशयमेवैकं भावितं च सुरोत्तमैः ।
आत्मभोगाधिपत्यं स्याच्छिवः सर्वजगत्पतिः

केचित्तत्रैव मुच्यंते ज्ञानयोगरता नराः ।
आवर्तंते पुनश्चान्ये संसारे भोगतत्पराः

तस्माद्विमुक्तिमिच्छंस्तु भोगासक्तिं च वर्जयेत् ।
विरक्तः शांतचित्तात्मा शिवज्ञानमवाप्नुयात्

ये चापीशान्यहृदया यजंतीशं प्रसंगतः ।
तेषामपि ददातीशः स्थानं भावानुरूपतः

तत्रार्चयंति ये रुद्रं सकृदुच्छिन्नकल्मषाः ।
तेषां पिशाचलोकेषु भोगानीशः प्रयच्छति

संतप्ता दुःखभारेण म्रियंते सर्वदेहिनः ।
अन्नदः पुण्यदः प्रोक्तः प्राणदश्चापि सर्वदः

तस्मादन्नप्रदानेन सर्वदानफलं लभेत् ।
त्रैलोक्ये यानि रत्नानि भोगस्त्रीवाहनानि च

अन्नदानप्रदः सर्वमिहामुत्र फलं लभेत् ।
यस्यान्नपानपुष्टांगः कुरुते पुण्यसंचयम्

अन्नप्रदातुस्तस्यार्धं कर्तुश्चार्धं न संशयः ।
धर्मार्थकाममोक्षाणां देहः परमसाधनम्

स्थितिस्तस्यान्नपानाभ्यामतस्तत्सर्वसाधनम् ।
अन्नं प्रजापतिः साक्षादन्नं विष्णुः शिवः स्वयम्

तस्मादन्नसमं दानं न भूतं न भविष्यति ।
त्रयाणामपि लोकानामुदकं जीवनं स्मृतम्

पवित्रमुदकं दिव्यं शुद्धं सर्वरसायनम् ।
अन्नपानाश्व गो वस्त्र शय्या सूत्रासनानि च

प्रेतलोके प्रशस्तानि दानान्यष्टौ विशेषतः ।
एवं दानविशेषेण धर्मराजपुरं नरः

यस्माद्याति सुखेनैव तस्माद्धर्मं समाचरेत् ।
ये पुनः क्रूरकर्माणः पापादानविवर्जिताः

भुंजते दारुणं दुःखं नरके नृपनंदन ।
तथा सुखं प्रभुंजंति दानकर्तार एव तु

तेषां तु संभवेत्सौख्यं कर्मयोगरतात्मनाम् ।
अप्रमेयगुणैर्दिव्यैर्विमानैः सर्वकामकैः

असंख्यैस्तत्पुरं व्याप्तं प्राणिनामुपकारकैः ।
सहस्रसोमदिव्यं वा सूर्यतेजः समप्रभम्

रुद्रलोकमिति प्रोक्तमशेषगुणसंयुतम् ।
सर्वेषां शिवभक्तानां तत्पुरं परिकीर्तितम्

रुद्रक्षेत्रे मृतानां च जंगमस्थावरात्मनाम् ।
अप्येकदिवसं भक्त्या यः पूजयति शंकरम्

सोपि याति शिवस्थानं किं पुनर्बहुशोर्चयन् ।
वैष्णवा विष्णुभक्ताश्च विष्णुध्यानपरायणाः

तेपि गच्छंति वैकुंठे समीपं देवचक्रिणः ।
ब्रह्मवादी च धर्मात्मा ब्रह्मलोकं प्रयाति सः

पुण्यकर्ता सुपुण्येन पुण्यलोकं प्रयाति च ।
तस्मादीशे सदा भक्तिं भावयेदात्मनात्मनि

हरौ वापि महाराज युक्तात्मा ज्ञानवान्स्वयम् ।
तस्मात्सर्वविचारेण भावदोषविचारतः

एवं विष्णुप्रभावेण विशिष्टेनापि कर्मणा ।
नरः स्थानमवाप्येतदेशभावानुरूपतः

इत्येतदपरं प्रोक्तं श्रीमच्छिवपुरं महत् ।
देहिनां कर्मनिष्ठानां पुनरावर्त्तकं स्मृतम्

ऊर्ध्वं शिवपुराज्ज्ञेयं वैष्णवं लोकमुत्तमम् ।
वैष्णवा मानवा यांति विष्णुध्यानपरायणाः

ब्राह्मणा ब्रह्मलोकं तु सदाचारा नरोत्तमाः ।
प्रयांति यज्विनः सर्वे पुरीं तां तत्त्वकोविदाः

ऐंद्रं लोकं तथा यांति क्षत्रिया युद्धशालिनः ।
अन्ये च पुण्यकर्त्तारः पुण्यलोकान्प्रयांति ते

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने पितृतीर्थे ययातिचरिते एकोनसप्ततितमोऽध्यायः