नारायणीय · अध्याय 12.329

अग्नीषोमौ कथं पूर्वम् एकयोनी प्रवर्तितौ
एष मे संशयो जातस् तं छिन्धि मधुसूदन ॥

हन्त ते वर्तयिष्यामि पुराणं पाण्डुनन्दन
आत्मतेजोउद्भवं पार्थ शृणुष्वैकमना मम ॥

विश्वं ब्रह्मासृजत् पूर्वं सर्वादिर् निरवस्करम्
ब्रह्मघोषैर् दिवं तिष्ठन्त्य् अमरा ब्रह्मयोनयः ॥

ब्राह्मणानां मतिर् वाक्यं कर्म श्रद्धा तपांसि च
धारयन्ति महीं द्यां च शैत्याद् वार्य् अमृतं यथा ॥

नास्ति सत्यात् परो धर्मो नास्ति मातृसमो गुरुः
ब्राह्मणेभ्यः परं नास्ति प्रेत्य चेह च भूतये ॥

नैषाम् उक्षा वर्धते नोत वाहा
न गर्गरो मथ्यते संप्रदाने
अपध्वस्ता दस्युभूता भवन्ति
येषां राष्ट्रे ब्राह्मणा वृत्तिहीनाः