मृगेन्द्रागम · अध्याय 1.6

अथ विश्वनिमित्तस्य प्राप्तं लक्षणमात्मनः
तदीशोक्तौ गतप्रायं तथाप्युद्देश उच्यते ॥

कार्यं क्षित्यादि कर्तेशस् तत्कर्तुर्नोपयुज्यते
न स्वार्थमप्यचिद्भावान् नानर्थ्यं कर्तृगौरवात् ॥

पारिशेष्यात्परार्थं तत् क्षेत्रज्ञः स परस्तयोः
परो देहस्तदर्थत्वात् परार्थाः क्ष्मादयो ननु ॥

कायो ऽप्यचित्त्वादान्यार्थ्यं सुतरां प्रतिपद्यते
चेतनश्चेन्न भोग्यत्वाद् विकारित्वाच्च जातुचित् ॥

भोग्या विकारिणो दृष्टाश् चिद्विहीनाः पटादयः
यस्मिन्सति च सत्त्वाद्वा न सत्यपि शवे चितिः ॥

परिणामसय् वैशिष्ट्याद् अस्ति चेत् न स्मृतिस्तदा
नाप्येवं सुप्रतीतत्वात् स्मर्ता कायेतरो ऽस्त्यतः ॥

नाव्यापको न क्षणिको नैको नापि जडात्मकः
नाकर्ता भिन्नचिद्योगी पाशान्ते शिवताश्रुतेः ॥