मोक्षोपाय · अध्याय 6.31

एतां दृष्टिम् अवष्टभ्य नष्टकष्टेष्टचेष्टितः ।
तिष्ठाष्टगुणम् ऐश्वर्यम् अप्य् अरिष्टम् इवोत्सृजन् ॥

अथेमाम् अपरां दृष्टिं महामोहविनाशिनीम् ।
दुष्प्रापाम् अपि सुप्रापाम् अनपायाम् अनामयाम् ॥

शृणु या कथिता पूर्वं मम कैलासकन्दरे ।
संसारदुःखशान्त्यर्थं देवेनार्धेन्दुमौलिना ॥

अस्तीन्दुकरसम्भारभासुरः पारगो दिवः ।
कैलासो नाम शैलेन्द्रो गौरीरमणमन्दिरम् ॥

गङ्गानिर्झरनिर्धौतो गणोद्गीर्णगुहागृहः ।
मन्दानिलवलच्चूतकदम्बवनबन्धुरः ॥

लीलालोलामरगणः कृतकोककलारवः ।
कौमारबर्हिवलितखर्जूरवनपिञ्जरः ॥

तमालान्तर्हिताम्भोदः कदलीतुलिताम्बुदः ।
चञ्चरीजालजटिलः कूजत्कलकपिञ्जलः ॥

विद्याधरोद्गीतगुहः कचत्कनककन्दरः ।
कारण्डवोड्डामरवाग् असङ्ख्यकुसुमाम्बुदः ॥

विमुक्तजलदोद्गारस् सिद्धचारणसेवितः ।
चन्द्रावचूलदयितस् त्रिलोकीलोकवन्दितः ॥

सत्कल्पपादपभुजस् सुशिखाशृङ्गकन्धरः ।
रत्नविद्योतनयनो वनावलितनूरुहः ॥

काचकन्दरकेशश्रीस् स्ववनावलनांशुकः ।
पवनोद्धूतकिञ्जल्कजालारुणतलाम्बरः ॥

तत्रास्ते भगवान् देवो हरश् चन्द्रकलाधरः ।
शूलपाणिस् त्रिनयनो गणौघपरिवारितः ॥

भवानीहृतदेहार्धस् सर्वलोकैककारणम् ।
कन्दर्पदर्पदलनः कलाकरकलाधरः ॥

षण्मुखानुगतच्छायः प्रमत्तवृषवाहनः ।
मत्तेभकृत्तिवसनश् श्मशानरमणालयः ॥

तं पूजयन् महादेवं तस्मिन्न् एव गिरौ पुरा ।
कदाचिद् अवसं गङ्गातटे ऽहं रचिताश्रमः ॥

तपोऽर्थं तापसाचारे चिराय रचितस्थितिः ।
यथाक्रमसदाचारः पुण्यसानुसमाश्रयः ॥

निवासार्थं कृतस्नानः कृतनीलदलोटजः ।
बालवृक्षकबद्धास्थस् संरोपितलतावृतिः ॥

सञ्चिताग्र्यवनप्राणिर् उपार्जितकमण्डलुः ।
पुष्पार्थं स्यूतपुटकस् सूम्भितस्वाक्षमालिकः ॥

शिष्यसङ्घातवलितः कृतशास्त्रार्थसङ्ग्रहः ।
आनीतपुस्तकव्यूहः परिपालितसन्मृगः ॥

एवंगुणविशिष्टस्य कैलासवनकुञ्जके ।
तपः प्रचरतो राम मम कालो ऽत्यवर्तत ॥

अथैकदा कदाचित् तु बहुलस्याष्टमे दिने ।
गते श्रावणपक्षस्य रात्र्यर्धे क्षयम् आगते ॥

दिक्षु संशान्तरूपासु काष्ठमौनस्थितास्व् इव ।
खड्गच्छेद्यान्धकारेषु कुञ्जेषु गहनेषु च ॥

अवश्यायलसन्मुक्ताहासे सरति मारुते ।
आलवालोपधानेषु मृगेष्व् आश्रमशायिषु ॥

अमृतांशुकरस्यन्दम् आत्मनः परिवृद्धये ।
लिहत्सु शशिरश्मिभ्यः पल्लवेष्व् अमृतद्रवम् ॥

कुमुद्वतीष्व् ओषधीषु चकोरीषु लतासु च ।
पिबन्तीष्व् अमृतस्यन्दं करैर् आकीर्णम् ऐन्दवम् ॥

शैलविश्रान्तनीलाभ्रपल्लवस्य विसारिणः ।
कृत्तिकागुच्छके व्योमतापिञ्छस्य त्रिभागगे ॥

तारौघप्रतिबिम्बेन गिरौ स्फटिकभूमिषु ।
विकासिपुष्पप्रकरे द्विगुणत्वम् उपागते ॥

मयि पल्लवपल्यङ्कगते मुक्तेहया धिया ।
चिन्तयत्य् अमलाभासम् आत्मतत्त्वम् अविप्लुतम् ॥

द्वितीयमद्देहवति व्योम्नि सप्तर्षिमण्डले ।
मदर्थम् इव ताम् एव दिशम् आपततीव च ॥

तारकात्रितये व्योम्नो गृहमूर्धनि मध्यगे ।
मृगत्रये किरातात्ते सदा भ्रमम् इवागते ॥

उत्फुल्लकुमुदामोदद्विगुणोद्दाममन्मथे ।
चक्रवाकगणे शैलसरसीष्व् अन्यतां गते ॥

शिलाशिखोपविष्टासु शैलोत्कीर्णास्व् इवाभितः ।
पिबन्तीषु चकोरीषु शीतं शशिकरामृतम् ॥

वहति मधुरमारुते वने ऽन्तश् शशिकरशीकरवर्षणैकशीते ।
दलचयचलनोत्थशब्दगीते कुमुदवधूप्रथमाभिसारिणीव ॥