मोक्षोपाय · अध्याय 3.51

हतो राजा हतो राजा प्रतिराजेन संयुगे ।
इति शब्दे समुद्भूते राष्ट्रम् आसीद् भयाकुलम् ॥

भाण्डोपस्करभाराढ्यविद्रवत्सकलप्रजम् ।
साक्रन्दार्तकलत्राढ्यद्रवन्नागरं दुर्गमम् ॥

पलायमानसाक्रन्दमार्गाहृतवधूगणम् ।
अन्योऽन्यलुण्ठनव्यग्रलोकलग्नमहाहवम् ॥

परराष्ट्रजनानीकताण्डवोल्लासनारवम् ।
निरधिष्ठितमातङ्गहयचारपतज्जनम् ॥

कवाटपाटनोड्डीनकोशोत्थारवघर्घरम् ।
लुण्ठितासङ्ख्यकौशेयप्रावृतारिभटोद्भटम् ॥

क्षुरिकोत्पाटितार्द्रान्त्रमृतराजगृहाङ्गनम् ।
राजान्तःपुरविश्रान्तचण्डालश्वपचोत्करम् ॥

गृहापहृतभोज्यान्नभोजनोन्मुखपामरम् ।
सहेमभारचौरौघपादाहतरुदच्छिशु ॥

अपूर्वतरुणाक्रान्तकेशान्तःपुरिकाङ्गनम् ।
चौरहस्तच्युतानर्घरत्नदन्तुरमार्गदिक् ॥

हयेभरथसङ्घट्टव्यग्रसामन्तमण्डलम् ।
अभिषेकोद्यमादेशपरमन्त्रिपुरस्सरम् ॥

राजधानीविनिर्माणसानुस्थस्थपतीश्वरम् ।
कूपवातायनश्वभ्रनिपतद्राजवल्लभम् ॥

जयशब्दशतोद्घोषसिन्धुराजन्यनिर्भरम् ।
असङ्ख्यनिजराजौघवृतसिन्धुकृतस्थितिम् ॥

ग्रामान्तरसमाक्रान्तविद्रवद्राजवल्लभम् ।
मण्डलान्तरसञ्जातनगरग्रामलुण्ठनम् ॥

अनन्तचौर्यमौखर्यरुद्धमार्गगमागमम् ।
महानुभाववैधुर्यसनीहारदिनातपम् ॥

मृतबन्धुजनाक्रन्दैर् श्रुततूर्यरवैर् अपि ।
हयेभरथशब्दैश् च पिण्डग्राह्यघनध्वनि ॥

सिन्धुदेवो जयत्य् एकच्छत्त्रभूमण्डलाधिपः ।
इत्य् अनन्तरम् आरेमुर् भेर्यः प्रतिपुरं तदा ॥

राजधानीं विवेशाथ सिन्धुर् उद्धतकन्धरः ।
प्रजास् स्रष्टुं युगस्यान्ते मनुर् जगद् इवापरः ॥

प्रवृत्ता दशदिग्भ्यो ऽथ प्रवेष्टुं सैन्धवं पुरम् ।
नराः करिहयागारै रत्नपूरा इवाम्भुधिम् ॥

निबन्धनानि चिह्नानि शासनानि दिशां प्रति ।
क्षणं निवेशयाम् आसुर् मण्डलं प्रति मन्त्रिणः ॥

उदभूद् अचिरेणैव देशे देशे पुरे पुरे ।
जीविते मरणे माने नियमो यमतो यथा ॥

अथ शेमुर् निमेषेण देशोपप्लवविभ्रमाः ।
प्रशान्तोत्पातपवनाः पदार्थावृत्तयो यथा ॥

सौम्यताम् आजगामाशु देशो दशदिगन्वितः ।
क्षीरोदः क्षुभितावर्तो द्राग् इवोद्वृत्तमन्दरः ॥

ववुर् अलकचयान् विलोलयन्तो मुखकमलालिमुखानि सैन्धवीनाम् ।
जललववलनाकुलास् समीरा अशिवगुणा इव सर्वतः क्षणेन ॥