मध्यान्तविभागकारिका · अध्याय 2

॥ इति लक्षणपरिच्छेदः प्रथमः ॥
आवरणपरिच्छेदो द्वितीयः
व्यापि प्रादेशिकोद्रिक्तसमादानविवर्जनम् ।
द्वयावरणमाख्यातं नवधा क्लेशलक्षणम्

संयोजनान्यावरणमुद्वेगसमुपेक्षयोः ।
तत्त्वदृष्टेश्च सत्कायदृष्टेस्तद्वस्तुनो ऽपि च

निरोधमार्गरत्नेषु लाभसत्कार एव च ।
सङ्क्लेशस्य परिज्ञाने शुभादौ दशधापरम्

अप्रयोगो ऽनायतने ऽयोगविहितश्च यः ।
नोत्पत्तिरमनस्कारः सम्भारस्याप्रपूर्णता

गोत्रमित्रस्य वैधुर्यं चित्तस्य परिखेदिता ।
प्रतिपत्तेश्च वैधुर्यं कुदुष्टजनवासता

दौष्ठुल्यमवशिष्टत्वं त्रयात् प्रज्ञाविपक्वता ।
प्रकृत्या चैव दौष्ठुल्यं कौसीद्यं च प्रमादिता

सक्तिर्भवे च भोगे च लीनचित्तत्वमेव च ।
अश्रद्धानधिमुक्तिश्च यथारुतविचारणा

सद्धर्मे ऽगौरवं लाभे गुरुताकृपता तथा ।
श्रुतव्यसनमल्पत्वं समाध्यपरिकर्मिता

शुभं बोधिः समादानं धीमत्त्वाभ्रान्त्यनावृती ।
नृत्यत्रासो ऽमत्सरित्वं वशित्वञ्च शुभादयः

त्रीणि त्रीणि च एतेषां ज्ञेयान्यावरणानि हि ।
पक्ष्यपारमिताभूमिष्वन्यदावरणं पुनः

वस्त्वकौशलकौसीद्यं समाधेर्द्वयहीनता ।
अरोपणाथ दौर्बल्यं दृष्टिदौष्ठुल्यदुष्टता

ऐश्वर्यस्याथ सुगतेः सत्त्वात्यागस्य चावृतिः ।
हानिवृद्ध्योश्च दोषाणां गुणानामवतारणे

विमोचने ऽक्षयत्वे च नैरन्तर्ये शुभस्य च ।
नियतीकरणे धर्मसम्भोगपरिपाचने

सर्वत्रगार्थे अग्रार्थे निष्यन्दाग्रार्थ एव च ।
निष्परिग्रहतार्थ च सन्तानाभेद एव च

निस्सङ्क्लेशविशुद्ध्यर्थे ऽनानात्वार्थ एव च ।
अहीनानधिकार्थे च चतुर्धावशिताश्रये

धर्मधातावविद्येयमक्लिष्टा दशधावृतिः ।
दशभूमिविपक्षेण प्रतिपक्षास्तु भूमयः

क्लेशावरणमाख्यातं ज्ञेयावरणमेव च ।
सर्वाण्यावरणानीह यत्क्षयान्मुक्तिरिष्यते