लिङ्गपुराण · अध्याय 1.15

ततस्तस्मिन् गते कल्पे कृष्णवर्णे भयानके
तुष्टाव देवदेवेशं ब्रह्मा तं ब्रह्मरूपिणम् ॥

अनुगृह्य ततस्तुष्टो ब्रह्माणमवदद्धरः
अनेनैव तु रूपेण संहरामि न संशयः ॥

ब्रह्महत्यादिकान् घोरांस् तथान्यानपि पातकान्
हीनांश्चैव महाभाग तथैव विविधान्यपि ॥

उपपातकमप्येवं तथा पापानि सुव्रत
मानसानि सुतीक्ष्णानि वाचिकानि पितामह ॥

कायिकानि सुमिश्राणि तथा प्रासंगिकानि च
बुद्धिपूर्वं कृतान्येव सहजागन्तुकानि च ॥

मातृदेहोत्थितान्येवं पितृदेहे च पातकम्
संहरामि न संदेहः सर्वं पातकजं विभो ॥

लक्षं जप्त्वा ह्यघोरेभ्यो ब्रह्महा मुच्यते प्रभो
तदर्धं वाचिके वत्स तदर्धं मानसे पुनः ॥

चतुर्गुणं बुद्धिपूर्वे क्रोधादष्टगुणं स्मृतम्
वीरहा लक्षमात्रेण भ्रूणहा कोटिमभ्यसेत् ॥

मातृहा नियुतं जप्त्वा शुध्यते नात्र संशयः
गोघ्नश्चैव कृतघ्नश् च स्त्रीघ्नः पापयुतो नरः ॥

अयुताघोरमभ्यस्य मुच्यते नात्र संशयः
सुरापो लक्षमात्रेण बुद्ध्याबुद्ध्यापि वै प्रभो ॥

मुच्यते नात्र संदेहस् तदर्धेन च वारुणीम्
अस्नाताशी सहस्रेण अजपी च तथा द्विजः ॥

अहुताशी सहस्रेण अदाता च विशुध्यति
ब्राह्मणस्वापहर्ता च स्वर्णस्तेयी नराधमः ॥

नियुतं मानसं जप्त्वा मुच्यते नात्र संशयः
गुरुतल्परतो वापि मातृघ्नो वा नराधमः ॥

ब्रह्मघ्नश् च जपेदेवं मानसं वै पितामह
संपर्कात्पापिनां पापं तत्समं परिभाषितम् ॥

तथाप्ययुतमात्रेण पातकाद्वै प्रमुच्यते
संसर्गात्पातकी लक्षं जपेद्वै मानसं धिया ॥

उपांशु यच्चतुर्धा वै वाचिकं चाष्टधा जपेत्
पातकादर्धमेव स्याद् उपपातकिनां स्मृतम् ॥

तदर्धं केवले पापे नात्र कार्या विचारणा
ब्रह्महत्या सुरापानं सुवर्णस्तेयमेव च ॥

कृत्वा च गुरुतल्पं च पापकृद्ब्राह्मणो यदि
रुद्रगायत्रिया ग्राह्यं गोमूत्रं कापिलं द्विजाः ॥

गन्धद्वारेति तस्या वै गोमयं स्वस्थम् आहरेत्
तेजो ऽसि शुक्तम् इत्याज्यं कापिलं संहरेद्बुधः ॥

आप्यायस्वेति च क्षीरं दधिक्राव्णेति चाहरेत्
गव्यं दधि नवं साक्षात् कापिलं वै पितामह ॥

देवस्य त्वेति मन्त्रेण संग्रहेद्वै कुशोदकम्
एकस्थं हेमपात्रे वा कृत्वाघोरेण राजते ॥

ताम्रे वा पद्मपात्रे वा पालाशे वा दले शुभे
सकूर्चं सर्वरत्नाढ्यं क्षिप्त्वा तत्रैव काञ्चनम् ॥

जपेल्लक्षमघोराख्यं हुत्वा चैव घृतादिभिः
घृतेन चरुणा चैव समिद्भिश् च तिलैस् तथा ॥

यवैश् च व्रीहिभिश्चैव जुहुयाद्वै पृथक्पृथक्
प्रत्येकं सप्तवारं तु द्रव्यालाभे घृतेन तु ॥

हुत्वाघोरेण देवेशं स्नात्वाघोरेण वै द्विजाः
अष्टद्रोणघृतेनैव स्नाप्य पश्चाद्विशोध्य च ॥

अहोरात्रोषितः स्नातः पिबेत्कूर्चं शिवाग्रतः
ब्राह्मं ब्रह्मजपं कुर्याद् आचम्य च यथाविधि ॥

एवं कृत्वा कृतघ्नो ऽपि ब्रह्महा भ्रूणहा तथा
वीरहा गुरुघाती च मित्रविश्वासघातकः ॥

स्तेयी सुवर्णस्तेयी च गुरुतल्परतः सदा
मद्यपो वृषलीसक्तः परदारविधर्षकः ॥

ब्रह्मस्वहा तथा गोघ्नो मातृहा पितृहा तथा
देवप्रच्यावकश्चैव लिङ्गप्रध्वंसकस् तथा ॥

तथान्यानि च पापानि मानसानि द्विजो यदि
वाचिकानि तथान्यानि कायिकानि सहस्रशः ॥

कृत्वा विमुच्यते सद्यो जन्मान्तरशतैरपि
एतद्रहस्यं कथितम् अघोरेशप्रसंगतः ॥

तस्माज्जपेद्द्विजो नित्यं सर्वपापविशुद्धये ॥