गोपथब्राह्मण · अध्याय 2

(ग्ब्र्_1,1.39चोल्) इत्य् अथर्ववेदे गोपथब्राह्मणपूर्वभागे प्रथमः प्रपाठकः ॥
(ग्ब्र्_1,2.1अ) ओं <ब्रह्मचारीष्णंश् चरति रोदसी उभे [श्स् 11.3.1अ, प्स् 16.153.1अ]> इत्य् आचार्यम् आह
(ग्ब्र्_1,2.1ब्) <तस्मिन् देवाः संमनसो भवन्ति [श्स् 11.3.1, प्स् 16.153.1ब् (?)]>_इति वायुम् आह
(ग्ब्र्_1,2.1च्) <स सद्य एति पूर्वस्माद् उत्तरं समुद्रम् [श्स् 11.3.6, प्स् 16.153.6]> इत्य् आदित्यम् आह
(ग्ब्र्_1,2.1द्) दीक्षितो दीर्घश्मश्रुः_
(ग्ब्र्_1,2.1ए) एष दीक्षित एष दीर्घश्मश्रुर् एष एवाचार्यस्थाने तिष्ठन्न् आचार्य इति स्तूयते
(ग्ब्र्_1,2.1f) वैद्युतस्थाने तिष्ठन् वायुर् इति स्तूयते द्यौस्थाने तिष्ठन्न् आदित्य इति स्तूयते
(ग्ब्र्_1,2.1ग्) तद् अप्य् एतद् ऋचोक्तं <ब्रह्मचारीष्णन् [श्स् 11.3.1, प्स् 16.153.1]>_इति ब्राह्मणम्

(ग्ब्र्_1,2.2अ) जायमानो ह वै ब्राह्मणः सप्तेन्द्रियाण्य् अभिजायते ब्रह्मवर्चसं च यशश् च स्वप्नं च क्रोधं च श्लाघां च रूपं च पुण्यम् एव गन्धं सप्तमम्_
(ग्ब्र्_1,2.2ब्) तानि ह वा अस्यैतानि ब्रह्मचर्यम् उपेत्योपक्रामन्ति
(ग्ब्र्_1,2.2च्) मृगान् अस्य ब्रह्मवर्चसं गच्छति_
(ग्ब्र्_1,2.2द्) आचार्यं यशः_
(ग्ब्र्_1,2.2ए) अजगरं स्वप्नः_
(ग्ब्र्_1,2.2f) वराहं क्रोधः_
(ग्ब्र्_1,2.2ग्) अपः श्लाघा
(ग्ब्र्_1,2.2ह्) कुमारीं रूपम्
(ग्ब्र्_1,2.2इ) ओषधिवनस्पतीन् पुण्यो गन्धः
(ग्ब्र्_1,2.2ज्) स यन् मृगाजिनानि वस्ते तेन तद् ब्रह्मवर्चसम् अवरुन्द्धे यद् अस्य मृगेषु भवति
(ग्ब्र्_1,2.2क्) स ह स्नातो ब्रह्मवर्चसी भवति
(ग्ब्र्_1,2.2ल्) स यद् अहरहर् आचार्याय कर्म करोति तेन तद् यशो ऽवरुन्द्धे यद् अस्याचार्ये भवति
(ग्ब्र्_1,2.2म्) स ह स्नातो यशस्वी भवति
(ग्ब्र्_1,2.2न्) स यत् सुषुप्सुर् निद्रां निनयति तेन तं स्वप्नम् अवरुन्द्धे यो ऽस्याजगरे भवति
(ग्ब्र्_1,2.2ओ) तं ह स्नातं स्वपन्तम् आहुः स्वपितु मैनं बोबुधथेति
(ग्ब्र्_1,2.2प्) स यत् क्रुद्धो वाचा न कं चन हिनस्ति पुरुषात्पुरुषात् पापीयान् इव मन्यमानस् तेन तं क्रोधम् अवरुन्द्धे यो ऽस्य वराहे भवति
(ग्ब्र्_1,2.2q) तस्य ह स्नातस्य क्रोधाः श्लाघीयसं विशन्ते_
(ग्ब्र्_1,2.2र्) अथाद्भिः श्लाघमानो न स्नायात्
(ग्ब्र्_1,2.2स्) तेन तां श्लाघाम् अवरुन्द्धे यास्याप्सु भवति
(ग्ब्र्_1,2.2त्) स ह स्नातः श्लाघीयो ऽन्येभ्यः श्लाघ्यते_
(ग्ब्र्_1,2.2उ) अथैतद् ब्रह्मचारिणो रूपं यत् कुमार्यास्
(ग्ब्र्_1,2.2व्) तां नग्नां नोदीक्षेत_
(ग्ब्र्_1,2.2w) इति वेति वा मुखं विपरिधापयेत्
(ग्ब्र्_1,2.2x) तेन तद् रूपम् अवरुन्द्धे यद् अस्य कुमार्यां भवति
(ग्ब्र्_1,2.2य्) तं ह स्नातं कुमारीम् इव निरीक्षन्ते_
(ग्ब्र्_1,2.2z) अथैतद् ब्रह्मचारिणः पुण्यो गन्धो य ओषधिवनस्पतीनां तासां पुण्यं गन्धं प्रच्छिद्य नोपजिघ्रेत्
(ग्ब्र्_1,2.2अअ) तेन तं पुण्यं गन्धम् अवरुन्द्धे यो ऽस्यौषधिवनस्वपतिषु भवति
(ग्ब्र्_1,2.2ब्ब्) स ह स्नातः पुण्यगन्धिर् भवति

(ग्ब्र्_1,2.3अ) स वा एष उपयंश् चतुर्धोपैत्य् अग्निं पादेनाचार्यं पादेन ग्रामं पादेन मृत्युं पादेन
(ग्ब्र्_1,2.3ब्) स यद् अहरहः समिध आहृत्य सायंप्रातर् अग्निं परिचरेत् तेन तं पादम् अवरुन्द्धे यो ऽस्याग्नौ भवति
(ग्ब्र्_1,2.3च्) स यद् अहरहर् आचार्याय कर्म करोति तेन तं पादम् अवरुन्द्धे यो ऽस्याचार्ये भवति
(ग्ब्र्_1,2.3द्) स यद् अहरहर् ग्रामं प्रविश्य भिक्षाम् एव परीप्सति न मैथुनं तेन तं पादम् अवरुन्द्धे यो ऽस्य ग्रामे भवति
(ग्ब्र्_1,2.3ए) स यत् क्रुद्धो वाचा न कं चन हिनस्ति पुरुषात्पुरुषात् पापीयान् इव मन्यमानस् तेन तं पादम् अवरुन्द्धे यो ऽस्य मृत्यौ भवति

(ग्ब्र्_1,2.4अ) पञ्च ह वा एते ब्रह्मचारिण्य् अग्नयो धीयन्ते
(ग्ब्र्_1,2.4ब्) द्वौ पृथग्घस्तयोर् मुखे हृदय उपस्थ एव पञ्चमः
(ग्ब्र्_1,2.4च्) स यद् दक्षिणेन पाणिना स्त्रियं न स्पृशति तेनाहरहर्याजिनां लोकम् अवरुन्द्धे
(ग्ब्र्_1,2.4द्) यत् सव्येन तेन प्रव्राजिनाम्_
(ग्ब्र्_1,2.4ए) यन् मुखेन तेनाग्निप्रस्कन्दिनाम्_
(ग्ब्र्_1,2.4f) यद् धृदयेन तेन शूराणाम्_
(ग्ब्र्_1,2.4ग्) यद् उपस्थेन तेन गृहमेधिनाम्_
(ग्ब्र्_1,2.4ह्) तैश् चेत् स्त्रियं पराहरत्य् अनग्निर् इव शिष्यते
(ग्ब्र्_1,2.4इ) स यद् अहरहर् आचार्याय कुले ऽनुतिष्ठते सो ऽनुष्ठाय ब्रूयाद् धर्म गुप्तो मा गोपायेति
(ग्ब्र्_1,2.4ज्) धर्मो हैनं गुप्तो गोपायति
(ग्ब्र्_1,2.4क्) तस्य ह प्रजा श्वः श्वः श्रेयसी श्रेयसीह भवति
(ग्ब्र्_1,2.4ल्) धाय्यैव प्रतिधीयते
(ग्ब्र्_1,2.4म्) स्वर्गे लोके पितॄन् निदधाति
(ग्ब्र्_1,2.4न्) तान्तवं न वसीत
(ग्ब्र्_1,2.4ओ) यस् तान्तवं वस्ते क्षत्रं वर्धते न ब्रह्म
(ग्ब्र्_1,2.4प्) तस्मात् तान्तवं न वसीत ब्रह्म वर्धतां मा क्षत्रम् इति
(ग्ब्र्_1,2.4q) नोपर्य् आसीत
(ग्ब्र्_1,2.4र्) यद् उपर्य् आस्ते प्राणम् एव तदात्मनो ऽधरं कुरुते यद् वातो वहति_
(ग्ब्र्_1,2.4स्) अध एवासीताधः शयीताधस् तिष्ठेद् अधो व्रजेत्_
(ग्ब्र्_1,2.4त्) एवं ह स्म वै तत् पूर्वे ब्राह्मणा ब्रह्मचर्यं चरन्ति
(ग्ब्र्_1,2.4उ) तं ह स्म तत्पुत्रं भ्रातरं वोपतापिनम् आहुर् उपनयेतैनम् इति_
(ग्ब्र्_1,2.4व्) आ समिद्धारात् स्वर् एष्यन्तो ऽन्नम् अद्यात्_
(ग्ब्र्_1,2.4w) अथाह जघनम् आहुः स्नापयेतैनम् इतिय् आ समिद्धारात्_
(ग्ब्र्_1,2.4x) न ह्य् एतानि व्रतानि भवन्ति
(ग्ब्र्_1,2.4य्) तं चेच् छयानम् आचार्यो ऽभिवदेत् स प्रतिसंहाय प्रतिशृणुयात्
(ग्ब्र्_1,2.4z) तं चेच् छयानम् उत्थाय तं चेद् उत्थितम् अभिप्रक्रम्य तं चेद् अभिप्रक्रान्तम् अभिपलायमानम्
(ग्ब्र्_1,2.4अअ) एवं ह स्म वै तत् पूर्वे ब्राह्मणा ब्रह्मचर्यं चरन्ति
(ग्ब्र्_1,2.4ब्ब्) तेषां ह स्म वैषा पुण्या कीर्तिर् गच्छत्य् आ ह वा अयं सो ऽद्य गमिष्यतीति

(ग्ब्र्_1,2.5अ) जनमेजयो ह वै पारीक्षितो मृगयां चरिष्यन् हंसाभ्याम् असिष्यन्न् उपावतस्थ इति
(ग्ब्र्_1,2.5ब्) ताव् ऊचतुर् जनमेजयं पारीक्षितम् अभ्याजगाम
(ग्ब्र्_1,2.5च्) स होवाच
(ग्ब्र्_1,2.5द्) नमो वां भगवन्तौ कौ नु भगवन्ताव् इति
(ग्ब्र्_1,2.5ए) ताव् ऊचतुर् दक्षिणाग्निश् चाहवनीयश् चेति
(ग्ब्र्_1,2.5f) स होवाच नमो वां भगवन्तौ तद् आकीयताम् इति_
(ग्ब्र्_1,2.5ग्) इहोपारामम् इति_
(ग्ब्र्_1,2.5ह्) अपि किल देवा न रमन्ते न हि देवा न रमन्तए_
(ग्ब्र्_1,2.5इ) अपि चैकोपारामाद् देवा आरामम् उपसंक्रामन्तीति
(ग्ब्र्_1,2.5ज्) स होवाच नमो वां भगवन्तौ किं पुण्यम् इति
(ग्ब्र्_1,2.5क्) ब्रह्मचर्यम् इति
(ग्ब्र्_1,2.5ल्) किं लौक्यम् इति
(ग्ब्र्_1,2.5म्) ब्रह्मचर्यम् एवेति
(ग्ब्र्_1,2.5न्) तत् को वेद इति
(ग्ब्र्_1,2.5ओ) दन्तावलो धौम्रः_
(ग्ब्र्_1,2.5प्) अथ खलु दन्तावलो धौम्रो यावति तावति काले पारीक्षितं जनमेजयम् अभ्याजगाम
(ग्ब्र्_1,2.5q) तस्मा उत्थाय स्वयम् एव विष्टरं निदधौ
(ग्ब्र्_1,2.5र्) तम् उपसंगृह्य पप्रच्छाधीहि भो किं पुण्यम् इति
(ग्ब्र्_1,2.5स्) ब्रह्मचर्यम् इति
(ग्ब्र्_1,2.5त्) किं लौक्यम् इति
(ग्ब्र्_1,2.5उ) ब्रह्मचर्यम् एवेति
(ग्ब्र्_1,2.5व्) तस्मा एतत् प्रोवाचाष्टाचत्वारिंशद् वर्षं सर्ववेदब्रह्मचर्यम्_
(ग्ब्र्_1,2.5w) तच् चतुर्धा वेदेषु व्युह्य द्वादशवर्षं ब्रह्मचर्यं द्वादशवर्षाण्य् अवरार्धम्
(ग्ब्र्_1,2.5x) अपि स्नायंश् चरेद् यथाशक्त्य् अपरम्_
(ग्ब्र्_1,2.5य्) तस्मा उहस्यृषभौ सहस्रं ददौ_
(ग्ब्र्_1,2.5z) अप्य् अपकीर्तितम् आचार्यो ब्रह्मचारीत्य् एक आहुर् आकाशम् अधिदैवतम्
(ग्ब्र्_1,2.5अअ) अथाध्यात्मं ब्राह्मणो व्रतवांश् चरणवान् ब्रह्मचारी

(ग्ब्र्_1,2.6अ) ब्रह्म ह वै प्रजा मृत्यवे संप्रायच्छत्_
(ग्ब्र्_1,2.6ब्) ब्रह्मचारिणम् एव न संप्रददौ
(ग्ब्र्_1,2.6च्) स होवाचाश्याम् अस्मिन्न् इति
(ग्ब्र्_1,2.6द्) किम् इति
(ग्ब्र्_1,2.6ए) यां रात्रीं समिधम् अनाहृत्य वसेत् ताम् आयुषो ऽवरुन्धीयेति
(ग्ब्र्_1,2.6f) तस्माद् ब्रह्मचार्य् अहरहः समिध आहृत्य सायंप्रातर् अग्निं परिचरेत्_
(ग्ब्र्_1,2.6ग्) नोपर्य् उपसादयेद् अथ प्रतिष्ठापयेत्_
(ग्ब्र्_1,2.6ह्) यद् उपर्य् उपसादयेज् जीमूतवर्षी तद् अहः पर्जन्यो भवति
(ग्ब्र्_1,2.6इ) ते देवा अब्रुवन् ब्राह्मणो वा अयं ब्रह्मचर्यं चरिष्यति
(ग्ब्र्_1,2.6ज्) ब्रूतास्मै भिक्षा इति गृहपतिर् ब्रूत बहुचारी गृहपत्न्या इति
(ग्ब्र्_1,2.6क्) किम् अस्या वृञ्जीताददत्या इति_
(ग्ब्र्_1,2.6ल्) इष्टापूर्तसुकृतद्रविणम् अवरुन्ध्याद् इति
(ग्ब्र्_1,2.6म्) तस्माद् ब्रह्मचारिणे ऽहरहर् भिक्षां दद्याद् गृहिणी मा मायम् इष्टापूर्तसुकृतद्रविणम् अवरुन्ध्याद् इति
(ग्ब्र्_1,2.6न्) सप्तमीं नातिनयेत् सप्तमीम् अतिनयन् न ब्रह्मचारी भवति
(ग्ब्र्_1,2.6ओ) समिद्भैक्षे सप्तरात्रम् अचरितवान् ब्रह्मचारी पुनरुपनेयो भवति

(ग्ब्र्_1,2.7अ) नोपरिशायी स्यान् न गायनो न नर्तनो न सरणो न निष्ठीवेत्_
(ग्ब्र्_1,2.7ब्) यद् उपरिशायी भवत्य् अभीक्ष्णं निवासा जायन्ते
(ग्ब्र्_1,2.7च्) यद् गायनो भवत्य् अभीक्ष्णश आक्रन्दान् धावन्ते
(ग्ब्र्_1,2.7द्) यन् नर्तनो भवत्य् अभीक्ष्णशः प्रेतान् निर्हरन्ते
(ग्ब्र्_1,2.7ए) यत् सरणो भवत्य् अभीक्ष्णशः प्रजाः संविशन्ते
(ग्ब्र्_1,2.7f) यन् निष्ठीवति मध्य एव तदात्मनो निष्ठीवति
(ग्ब्र्_1,2.7ग्) स चेन् निष्ठीवेद् <दिवो नु माम् [श्स् 6.124.1, प्स् 19.40.4, वैत्स् 12.7]> <यद् अत्रापि मधोर् अहं [प्स् 20.38.6, वैत्स् 12.8]> <यद् अत्रापि रसस्य मे [प्स् 20.27.8, वैत्स् 12.9]>_इत्य् आत्मानम् अनुमन्त्रयते
(ग्ब्र्_1,2.7ह्) <यद् अत्रापि मधोर् अहं निरष्ठविषम् अस्मृतम् अग्निश् च तत् सविता च पुनर् मे जठरे धत्तां [प्स् 20.38.6, वैत्स् 12.8]> ॥ <यद् अत्रापि रसस्य मे परापपातास्मृतं तद् इहोपह्वयामहे तन् म आप्यायतां पुनः [प्स् 20.27.8]>_इति
(ग्ब्र्_1,2.7इ) न श्मशानम् आतिष्ठेत्
(ग्ब्र्_1,2.7ज्) स चेद् अभितिष्ठेद् उदकं हस्ते कृत्वा <यदीद् अमृतुकाम्येत्य् [प्स् 20.54.9]> अभिमन्त्र्य जपन्त् सम्प्रोक्ष्य परिक्रामेत्
(ग्ब्र्_1,2.7क्) समयायोपरिव्रजेद्
(ग्ब्र्_1,2.7ल्) <यदीद् अमृतुकाम्याघं रिप्रम् उपेयिम । अन्धः श्लोण इव हीयतां मा नो ऽन्वागाद् अघं यतः [प्स् 20.54.9]>_इति_
(ग्ब्र्_1,2.7म्) अथ हैतद् देवानां परिषूतं यद् ब्रह्मचारी
(ग्ब्र्_1,2.7न्) तद् अप्य् एतद् ऋचोक्तं देवानाम् एतत् परिषूतम् अनभ्यारूढं चरति रोचमानं तस्मिन् सर्वे पशवस् तत्र यज्ञास् तस्मिन्न् अन्नं सह देवताभिर् इति ब्राह्मणम्

(ग्ब्र्_1,2.8अ) प्राणापानौ जनयन्न् इति शङ्खस्य मुखे महर्षेर् वसिष्ठस्य पुत्र एतां वाचं ससृजे शीतोष्णाव् इहोत्सौ प्रादुर् भवेयाताम् इति
(ग्ब्र्_1,2.8ब्) तथा तच् छश्वद् अनुवर्तते_
(ग्ब्र्_1,2.8च्) अथ खलु विपाण् मध्ये वसिष्ठशिला नाम प्रथम आश्रमः_
(ग्ब्र्_1,2.8द्) द्वितीयः कृष्णशिलास्
(ग्ब्र्_1,2.8ए) तस्मिन् वसिष्ठः समतपत्_
(ग्ब्र्_1,2.8f) विश्वामित्रजमदग्नी जामदग्ने तपतः_
(ग्ब्र्_1,2.8ग्) गौतमभरद्वाजौ सिंहौ प्रभवे तपतः_
(ग्ब्र्_1,2.8ह्) गुंगुर् गुंगुवासे तपति_
(ग्ब्र्_1,2.8इ) ऋषिर् ऋषिद्रोणे ऽभ्यतपत्_
(ग्ब्र्_1,2.8ज्) अगस्त्यो ऽगस्त्यतीर्थे तपति
(ग्ब्र्_1,2.8क्) दिव्य् अत्रिर् ह तपति
(ग्ब्र्_1,2.8ल्) स्वयम्भूः कश्यपः कश्यपतुङ्गे ऽभ्यतपत्_
(ग्ब्र्_1,2.8म्) उलवृकर्क्षुतरक्षुः
(ग्ब्र्_1,2.8न्) श्वा वराहचिल्वटिबब्रुकाः सर्पदंष्ट्रनः संहनुकृण्वानाः कश्यपतुङ्गदर्शनात् सरणवाटात् सिद्धिर् भवति
(ग्ब्र्_1,2.8ओ) ब्राह्म्यं वर्षसहस्रम् ऋषिवने ब्रह्मचार्येकपादेनातिष्ठति
(ग्ब्र्_1,2.8प्) द्वितीयं वर्षसहस्रं मूर्धन्य् एवामृतस्य धाराम् आधारयत्_
(ग्ब्र्_1,2.8q) ब्राह्माण्यष्टाचत्वारिंशद् वर्षसहस्राणि सलिलस्य पृष्ठे शिवो ऽभ्यतपत्
(ग्ब्र्_1,2.8र्) तस्मात् तप्तात् तपसो भूय एवाभ्यतपत्
(ग्ब्र्_1,2.8स्) तद् अप्य् एता ऋचो ऽभिवदन्ति प्राणापानौ जनयन्न् इति ब्राह्मणम्

(ग्ब्र्_1,2.9अ) एकपाद् द्विपद इति
(ग्ब्र्_1,2.9ब्) वायुर् एकपात्
(ग्ब्र्_1,2.9च्) तस्याकाशं पादः_
(ग्ब्र्_1,2.9द्) चन्द्रमा द्विपात्
(ग्ब्र्_1,2.9ए) तस्य पूर्वपक्षापरपक्षौ पादौ_
(ग्ब्र्_1,2.9f) आदित्यस् त्रिपात्
(ग्ब्र्_1,2.9ग्) तस्येमे लोकाः पादाः_
(ग्ब्र्_1,2.9ह्) अग्निः षट्पादस्
(ग्ब्र्_1,2.9इ) तस्य पृथिव्य् अन्तरिक्षं द्यौर् आप ओषधिवनस्पतय इमानि भूतानि पादास्
(ग्ब्र्_1,2.9ज्) तेषां सर्वेषां वेदा गतिर् आत्मा प्रतिष्ठिताश् चतस्रो ब्रह्मणः शाखाः_
(ग्ब्र्_1,2.9क्) अथो आहुः षड् इति मूर्तिर् आकाशश् चेति_ [एद्. अहुः]
(ग्ब्र्_1,2.9क्) ऋचा मूर्तिः_
(ग्ब्र्_1,2.9म्) याजुषी गतिः
(ग्ब्र्_1,2.9न्) साममयं तेजः_
(ग्ब्र्_1,2.9ओ) भृग्वङ्गिरसा माया_
(ग्ब्र्_1,2.9प्) एतद् ब्रह्मैव यज्ञश् चतुष्पाद् द्विः संस्थित इति
(ग्ब्र्_1,2.9q) तस्य भृग्वङ्गिरसः संस्थे
(ग्ब्र्_1,2.9र्) अथो आहुर् एकसंस्थित इति
(ग्ब्र्_1,2.9स्) यद् धोतर्चां मण्डलैः करोति पृथिवीं तेनाप्याययति_
(ग्ब्र्_1,2.9त्) एतस्यां ह्य् अग्निश् चरति
(ग्ब्र्_1,2.9उ) तद् अप्य् एतद् ऋचोक्तम् <अग्निवासाः पृथिव्य् असितज्ञूः [श्स् 12.1.21, प्स् 17.3.2]>_इति
(ग्ब्र्_1,2.9व्) यद् अध्वर्युर् यजुषा करोत्य् अन्तरिक्षं तेनाप्याययति
(ग्ब्र्_1,2.9w) तस्मिन् वायुर् न निविशते कतमच् च नाहर् इति
(ग्ब्र्_1,2.9x) तद् अप्य् एतद् ऋचोक्तम् <अन्तरिक्षे पथिभिर् ह्रीयमाणो न नि विशते कतमच् च नाहः । अपां योनिः प्रथमजा ऋतस्य क्व स्विज् जातः कुत आ बभूव [प्स् 1.107.4]>_इति
(ग्ब्र्_1,2.9य्) यद् उद्गाता साम्ना करोति दिवं तेनाप्याययति
(ग्ब्र्_1,2.9z) तत्र ह्य् आदित्यः शुक्रश् चरति
(ग्ब्र्_1,2.9अअ) तद् अप्य् एतद् ऋचोक्तम् <उच्चा पतन्तम् अरुणं सुपर्णम् [श्स् 13.2.36, प्स् 18.24.3]> इति
(ग्ब्र्_1,2.9ब्ब्) यद् ब्रह्मर्चां काण्डैः करोत्य् अपस् तेनाप्याययति
(ग्ब्र्_1,2.9च्च्) चन्द्रमा ह्य् अप्सु चरति
(ग्ब्र्_1,2.9द्द्) तद् अप्य् एतद् ऋचोक्तं चन्द्रमा अप्स्व् अन्तर् इति तासाम् ओषधिवनस्पतयः काण्डानि
(ग्ब्र्_1,2.9एए) ततो मूलकाण्डपर्णपुष्पफलप्ररोहरसगन्धैर् यज्ञो वर्तते_
(ग्ब्र्_1,2.9ff) अद्भिः कर्णाणि प्रवर्तन्ते_
(ग्ब्र्_1,2.9ग्ग्) अद्भिः सोमो ऽभिषूयते
(ग्ब्र्_1,2.9ह्ह्) तद् यद् ब्रह्माणां कर्णाणि कर्मण्य् आमन्त्रयत्य् अपस् तेनानुजानाति_
(ग्ब्र्_1,2.9इइ) एषो ह्य् अस्य भागस्
(ग्ब्र्_1,2.9ज्ज्) तद् यथा भोक्ष्यमाणः_
(ग्ब्र्_1,2.9क्क्) अप एव प्रथमम् आचामयेद् अप उपरिष्टाद् एवं यज्ञो ऽद्भिर् एव प्रवर्तते_
(ग्ब्र्_1,2.9ल्ल्) अप्सु संस्थाप्यते तस्माद् ब्रह्मा पुरस्ताद्धोमसंस्थितहोमैर् यज्ञो वर्तते_
(ग्ब्र्_1,2.9म्म्) अन्तरा हि पुरस्ताद्धोमसंस्थितहोमैर् यज्ञं परिगृह्णाति_
(ग्ब्र्_1,2.9न्न्) अन्तरा हि भृग्वङ्गिरसो वेदान् आदुह्य भृग्वङ्गिरसः सोमपानं मन्यन्ते
(ग्ब्र्_1,2.9ओओ) सोमात्मको ह्य् अयं वेद
(ग्ब्र्_1,2.9प्प्) तद् अप्य् एतद् ऋचोक्तं सोमं मन्यते पपिवान् इति
(ग्ब्र्_1,2.9qq) तद् यथेमां पृथिवीम् उदीर्णां ज्योतिषा धूमायमानां वर्षं शमयति_
(ग्ब्र्_1,2.9र्र्) एवं ब्रह्मा भृग्वङ्गिरोभिर् व्याहृतिभिर् यज्ञस्य विरिष्टं शमयति_
(ग्ब्र्_1,2.9स्स्) अग्निर् आदित्याय शमयति_
(ग्ब्र्_1,2.9त्त्) एते ऽङ्गिरसः_
(ग्ब्र्_1,2.9उउ) एत इदं सर्वं समाप्नुवन्ति
(ग्ब्र्_1,2.9व्व्) वायुर् आपश् चन्द्रमा इत्य् एते भृगवः_
(ग्ब्र्_1,2.9ww) एत इदं सर्वं समाप्याययन्ति_
(ग्ब्र्_1,2.9xx) एकम् एव संस्थं भवतीति ब्राह्मणम्

(ग्ब्र्_1,2.10अ) विचारी ह वै काबन्धिः कबन्धस्याथर्वणस्य पुत्रो मेधावी मीमांसको ऽनूचान आस
(ग्ब्र्_1,2.10ब्) स ह स्वेनातिमानेन मानुषं वित्तं नेयाय
(ग्ब्र्_1,2.10च्) तं मातोवाच
(ग्ब्र्_1,2.10द्) त एवैतद् अन्नम् अवोचंस् त इम एषु कुरुपञ्चालेष्व् अङ्गमगधेषु काशिकौशलेषु शाल्वमत्स्येषु सवशोशीनरेषूदीच्येष्व् अन्नम् अदन्तीति_
(ग्ब्र्_1,2.10ए) अथ वयं तवैवातिमानेनानाद्याः स्मः_
(ग्ब्र्_1,2.10f) वत्स वाहनम् अन्विच्छेति
(ग्ब्र्_1,2.10ग्) स मान्धातुर् यौवनाश्वस्य सार्वभौमस्य राज्ञः सोमं प्रसूतम् आजगाम
(ग्ब्र्_1,2.10ह्) स सदो ऽनुप्रविश्यर्त्विजश् च यजमानं चामन्त्रयाम् आस
(ग्ब्र्_1,2.10इ) तद् याः प्राच्यो नद्यो वहन्ति याश् च दक्षिणाच्यो याश् च प्रतीच्यो याश् चोदीच्यस् ताः सर्वाः पृथङ्नामधेया इत्य् आचक्षते
(ग्ब्र्_1,2.10ज्) तासां समुद्रम् अभिपद्यमानानां छिद्यते नामधेयं समुद्र इत्य् आचक्षते
(ग्ब्र्_1,2.10क्) एवम् इमे सर्वे वेदा निर्मिताः सकल्पाः सरहस्याः सब्राह्मणाः सोपनिषत्काः सेतिहासाः सान्वाख्यानाः सपुराणाः सस्वराः ससंस्काराः सनिरुक्ताः सानुशासनाः सानुमार्जनाः सवाकोवाक्यास्
(ग्ब्र्_1,2.10ल्) तेषां यज्ञम् अभिपद्यमानानां छिद्यते नामधेयं यज्ञ इत्य् एवाचक्षते

(ग्ब्र्_1,2.11अ) भूमेर् ह वा एतद् विच्छिन्नं देवयजनं यद् अप्राक्प्रवणं यद् अनुदक्प्रवणं यत्कृत्रिमं यत् समविषमम्
(ग्ब्र्_1,2.11ब्) इदं ह त्व् एव देवयजनं यत् समं समूलम् अविदग्धं प्रतिष्ठितं प्रागुदक्प्रवणं समं समास्तीर्णम् इव भवति यत्र ब्राह्मणस्य ब्राह्मणतां विद्याद् ब्रह्मा ब्रह्मत्वं करोतीति
(ग्ब्र्_1,2.11च्) वोचे छन्दस् तन् न विन्दामो येनोत्तरम् एमहीति
(ग्ब्र्_1,2.11द्) तान् ह पप्रच्छ किं विद्वान् होता हौत्रं करोति किं विद्वान् अध्वर्युर् आध्वर्यवं करोति किं विद्वान् उद्गातौद्गात्रं करोति किं विद्वान् ब्रह्मा ब्रह्मत्वं करोतीति
(ग्ब्र्_1,2.11ए) वोचे छन्दस् तन् न विन्दामो येनोत्तरम् एमहीति
(ग्ब्र्_1,2.11f) ते ब्रूमो वाग् एव होता हौत्रं करोति
(ग्ब्र्_1,2.11ग्) वाचो हि स्तोमाश् च वषट्काराश् चाभिसम्पद्यन्ते
(ग्ब्र्_1,2.11ह्) ते ब्रूमो वाग् एव होता वाग् ब्रह्म वाग् देव इति
(ग्ब्र्_1,2.11इ) प्राणापानाभ्याम् एवाध्वर्युर् आध्वर्यवं करोति
(ग्ब्र्_1,2.11ज्) प्राणप्रणीतानि ह भूतानि प्राणप्रणीताः प्रणीतास्
(ग्ब्र्_1,2.11क्) ते ब्रूमः प्राणापानाव् एवाध्वर्युः प्राणापानौ ब्रह्म प्राणापानौ देव इति
(ग्ब्र्_1,2.11ल्) चक्षुषैवोद्गातौद्गात्रं करोति
(ग्ब्र्_1,2.11म्) चक्षुषा हीमानि भूतानि पश्यन्ति_
(ग्ब्र्_1,2.11न्) अथो चक्षुर् एवोद्गाता चक्षुर् ब्रह्म चक्षुर् देव इति
(ग्ब्र्_1,2.11ओ) मनसैव ब्रह्मा ब्रह्मत्वं करोति
(ग्ब्र्_1,2.11प्) मनसा हि तिर्यक् च दिश ऊर्ध्वं यच् च किं च मनसैव करोति तद् ब्रह्म
(ग्ब्र्_1,2.11q) ते ब्रूमो मन एव ब्रह्मा मनो ब्रह्म मनो देव इति

(ग्ब्र्_1,2.12अ) तद् यथा ह वा इदं यजमानश् च याजयितारश् च दिवं ब्रूयुः पृथिवीति पृथिवीं वा द्यौर् इति ब्रूयुस् तद् अन्यो नानुजानात्य् एताम् एवं नानुजानाति यद् एतद् ब्रूयात्_
(ग्ब्र्_1,2.12ब्) अथ नु कथम् इति
(ग्ब्र्_1,2.12च्) होतेत्य् एव होतारं ब्रूयाद् वाग् इति वाचं ब्रह्मेति ब्रह्म देव इति देवम् अध्वर्युर् इत्य् एवाध्वर्युं ब्रूयात् प्राणापानाव् इति प्राणापानौ ब्रह्मेति ब्रह्म देव इति देवम् उद्गातेत्य् एवोद्गातारं ब्रूयाच् चक्षुर् इति चक्षुर् ब्रह्मेति ब्रह्म देव इति देवं ब्रह्मेत्य् एव ब्रह्माणं ब्रूयान् मन इति मनो ब्रह्मेति ब्रह्म देव इति देवम्

(ग्ब्र्_1,2.13अ) नानाप्रवचनानि ह वा एतानि भूतानि भवन्ति
(ग्ब्र्_1,2.13अ) ये चैवासोमपं याजयन्ति ये च सुरापं ये च ब्राह्मणं विच्छिन्नं सोमयाजिनं तं प्रातः समित्पाणय उपोदेयुर् उपायामो भवन्तम् इति
(ग्ब्र्_1,2.13अ) किमर्थम् इति
(ग्ब्र्_1,2.13अ) यान् एव नो भवांस् तान् ह्यः प्रश्नान् अपृच्छत् तान् एव नो भवान् व्याचक्षीतेति
(ग्ब्र्_1,2.13अ) तथेति
(ग्ब्र्_1,2.13अ) तेभ्य एतान् प्रश्नान् व्याचचष्टे
(ग्ब्र्_1,2.13अ) तद् येन ह वा इदं विद्यमानं चाविद्यमानं चाभिनिदधाति तद् ब्रह्म
(ग्ब्र्_1,2.13अ) तद् यो वेद स ब्राह्मणो ऽधीयानो ऽधीत्याचक्षत इति ब्राह्मणम्

(ग्ब्र्_1,2.14अ) अथातो देवयजनानि_
(ग्ब्र्_1,2.14ब्) आत्मा देवयजनम्_
(ग्ब्र्_1,2.14च्) श्रद्धा देवयजनम्
(ग्ब्र्_1,2.14द्) ऋत्विजो देवयजनम्_
(ग्ब्र्_1,2.14ए) भौमं देवयजनम्_
(ग्ब्र्_1,2.14f) तद् वा एतद् आत्मा देवयजनं यद् उपव्यायच्छमानो वानुपव्यायच्छमानो वा शरीरम् अधिवसति_
(ग्ब्र्_1,2.14ग्) एष यज्ञः_
(ग्ब्र्_1,2.14ह्) एष यजतः_
(ग्ब्र्_1,2.14इ) एतं यजन्तः_
(ग्ब्र्_1,2.14ज्) एतद् देवयजनम्
(ग्ब्र्_1,2.14क्) अथैतच् छ्रद्धा देवयजनम्_
(ग्ब्र्_1,2.14ल्) यदैव कदा चिद् आदध्यात्_
(ग्ब्र्_1,2.14म्) श्रद्धा त्व् एवैनं नातीयात्
(ग्ब्र्_1,2.14न्) तद् देवयजनम्
(ग्ब्र्_1,2.14ओ) अथैतद् ऋत्विजो देवयजनम्_
(ग्ब्र्_1,2.14प्) यत्र क्व चिद् ब्राह्मणो विद्यावान् मन्त्रेण करोति तद् देवयजनम्
(ग्ब्र्_1,2.14q) अथेतद् भौमं देवयजनम्_
(ग्ब्र्_1,2.14र्) यत्रापस् तिष्ठन्ति यत्र स्यन्दन्ति प्र तद् वहन्त्य् उद्वहन्ति तद् देवयजनम्_
(ग्ब्र्_1,2.14स्) यत् समं समूलम् अविदग्धं प्रतिष्ठितं प्रागुदक्प्रवणं समं समास्तीर्णम् इव भवति यस्य श्वभ्र ऊर्मो वृक्षः पर्वतो नदी पन्था वा पुरस्तात् स्यात्_
(ग्ब्र्_1,2.14त्) न देवयजनमात्रं पुरस्तात् पर्यवशिष्येत्_
(ग्ब्र्_1,2.14उ) नोत्तरतो ऽग्नेः पर्युपसीदेरन्न् इति ब्राह्मणम्

(ग्ब्र्_1,2.15अ) अदितिर् वै प्रजाकामौदनम् अपचत्
(ग्ब्र्_1,2.15ब्) तत उच्छिष्टम् आश्नात्
(ग्ब्र्_1,2.15च्) सा गर्भम् अधत्त
(ग्ब्र्_1,2.15द्) तत आदित्या अजायन्त
(ग्ब्र्_1,2.15ए) य एष ओदनः पच्यत आरम्भणम् एवैतत् क्रियत आक्रमणम् एव
(ग्ब्र्_1,2.15f) प्रादेशमात्रीः समिधो भवन्ति_
(ग्ब्र्_1,2.15ग्) एतावान् ह्य् आत्मा प्रजापतिना संमितः_
(ग्ब्र्_1,2.15ह्) अग्नेर् वै या यज्ञिया तनूर् अश्वत्थे तया समगच्छत_
(ग्ब्र्_1,2.15इ) एषास्य घृत्या तनूर् यद् घृतम्_
(ग्ब्र्_1,2.15ज्) यद् घृतेन समिधो ऽनक्ति ताभ्याम् एवैनं तत् तनूभ्यां समर्धयति
(ग्ब्र्_1,2.15क्) यन् निर्मार्गस्यादधात्य् अवगूर्त्या वै वीर्यं क्रियते
(ग्ब्र्_1,2.15ल्) यन् निर्मार्गस्यादधात्य् अवगूर्त्या एव
(ग्ब्र्_1,2.15म्) संवत्सरो वै प्रजननम्
(ग्ब्र्_1,2.15न्) अग्निः प्रजननम्
(ग्ब्र्_1,2.15ओ) एतत् प्रजननम्_
(ग्ब्र्_1,2.15प्) यत् संवत्सर ऋचाग्नौ समिधम् आदधाति प्रजननाद् एवैनं तत् प्रजनयिता प्रजनयति_
(ग्ब्र्_1,2.15q) अभक्तर्तुर् वै पुरुषः_
(ग्ब्र्_1,2.15र्) न हि तद् वेद यम् ऋतुम् अभिजायते
(ग्ब्र्_1,2.15स्) यन् नक्षत्रं तद् आप्नोति
(ग्ब्र्_1,2.15त्) य एष ओदनः पच्यते योनिर् एवैषा क्रियते
(ग्ब्र्_1,2.15उ) यत् समिध आधीयन्ते रेतस् तद् धीयते
(ग्ब्र्_1,2.15व्) संवत्सरे वै रेतो हितं प्रजायते
(ग्ब्र्_1,2.15w) यः संवत्सरे पर्येते ऽग्निम् आधत्ते प्रजातम् एवैनम् आधत्ते
(ग्ब्र्_1,2.15x) द्वादशसु रात्रीषु पुरा संवत्सरस्याधेयास्
(ग्ब्र्_1,2.15य्) ता हि संवत्सरस्य प्रतिमा_
(ग्ब्र्_1,2.15z) अथो तिसृष्व् अथो द्वयोर् अथो पूर्वेद्युर् आधेयास् त एवाग्निम् आदधानेन_
(ग्ब्र्_1,2.15अअ) आदित्या वा इत उत्तमा अमुं लोकम् आयन्_
(ग्ब्र्_1,2.15ब्ब्) ते पथिरक्षयस् त इयक्षमाणं प्रतिनुदन्तः_
(ग्ब्र्_1,2.15च्च्) उच्छेषणभाजा वा आदित्याः_
(ग्ब्र्_1,2.15द्द्) [यद् उच्छिष्टम्]_
(ग्ब्र्_1,2.15एए) यद् उच्छिष्टेन समिधो ऽनक्ति तेभ्य एव प्रावोचत् तेभ्य एव प्रोच्य स्वर्गं लोकं याति

(ग्ब्र्_1,2.16अ) प्रजापतिर् अथर्वा देवः स तपस् तप्त्वैतं चातुःप्राश्यं ब्रह्मौदनं निरमिमीत चतुर्लोकं चतुर्देवं चतुर्वेदं चतुर्हौत्रम् इति
(ग्ब्र्_1,2.16ब्) चत्वारो वा इमे लोकाः पृथिव्य् अन्तरिक्षं द्यौर् आप इति
(ग्ब्र्_1,2.16च्) चत्वारो वा इमे देवा अग्निर् वायुर् आदित्यश् चन्द्रमाः_
(ग्ब्र्_1,2.16द्) चत्वारो वा इमे वेदा ऋग्वेदो यजुर्वेदः सामवेदो ब्रह्मवेद इति
(ग्ब्र्_1,2.16ए) चतस्रो वा इमा होत्रा हौत्रम् आध्वर्यवम् औद्गात्रं ब्रह्मत्वम् इति
(ग्ब्र्_1,2.16f) तद् अप्य् एतद् ऋचोक्तं <चत्वारि शृङ्गा त्रयो अस्य पादा द्वे शीर्षे सप्त हस्तासो अस्य । त्रिधा बद्धो वृषभो रोरवीति महो देवो मर्त्यां आविवेश [प्स् 8.13.3]>_इति
(ग्ब्र्_1,2.16ग्) चत्वारि शृङ्गेति वेदा वा एत उक्तास्
(ग्ब्र्_1,2.16ह्) त्रयो अस्य पादा इति सवनान्य् एव
(ग्ब्र्_1,2.16इ) द्वे शीर्षे इति ब्रह्मौदनप्रवर्ग्याव् एव
(ग्ब्र्_1,2.16ज्) सप्त हस्तासो अस्येति छन्दांस्य् एव
(ग्ब्र्_1,2.16क्) त्रिधा बद्ध इति मन्त्रः कल्पो ब्राह्मणम्_
(ग्ब्र्_1,2.16ल्) वृषभो रोरवीत्य् एष ह वै वृषभ एष तद् रोरवीति यद् यज्ञेषु शस्त्राणि शंसत्य् ऋग्भिर् यजुर्भिः सामभिर् ब्रह्मभिर् इति
(ग्ब्र्_1,2.16म्) महो देवो मर्त्यां आविवेशेत्य् एष ह वै महान् देवो यद् यज्ञः_
(ग्ब्र्_1,2.16न्) एष मर्त्यां आविवेश
(ग्ब्र्_1,2.16ओ) यो विद्यात् सप्त प्रवत इति प्राणान् आह
(ग्ब्र्_1,2.16प्) सप्त विद्यात् परावत इत्य् अपानान् आह
(ग्ब्र्_1,2.16q) शिरो यज्ञस्य यो विद्याद् इत्य् एतद् वै यज्ञस्य शिरो यन् मन्त्रवान् ब्रह्मौदनः_
(ग्ब्र्_1,2.16र्) यो ह वा एतम् अमन्त्रवन्तं ब्रह्मौदनम् उपेयाद् अपशिरसा ह वा अस्य यज्ञम् उपेतो भवति
(ग्ब्र्_1,2.16स्) तस्मान् मन्त्रवन्तम् एव ब्रह्मौदनम् उपेयान् नामन्त्रवन्तम् इति ब्राह्मणम्

[एद्. ब्राह्मनम्]
(ग्ब्र्_1,2.17अ) किम् उपज्ञ आत्रेयो भवतीति_
(ग्ब्र्_1,2.17ब्) आदित्यं हि तमो जग्राह
(ग्ब्र्_1,2.17च्) तद् अत्रिर् अपनुनोद
(ग्ब्र्_1,2.17द्) तद् अत्रिर् अन्वपश्यत्
(ग्ब्र्_1,2.17ए) तद् अप्य् एतद् ऋचोक्तं <स्रुताद् यम् अत्रिर् दिवम् उन्निनाय [श्स् 13.2.4च्, प्स् 18.20.8च्]>
(ग्ब्र्_1,2.17f) <दिवि त्वात्रिर् अधारयत् सूर्या मासाय कर्तवे [श्स् 13.2.12अब्, प्स् 18.21.6अब्]>_इति
(ग्ब्र्_1,2.17ग्) तं होवाच वरं वृणीष्वेति
(ग्ब्र्_1,2.17ह्) स होवाच दक्षिणीया मे प्रजा स्याद् इति
(ग्ब्र्_1,2.17इ) तस्माद् आत्रेयाय प्रथमं दक्षिणा यज्ञे दीयन्त इति ब्राह्मणम्

(ग्ब्र्_1,2.18अ) प्रजापतिर् वेदान् उवाचाग्नीन् आदधीयेति
(ग्ब्र्_1,2.18ब्) तान् वाग् अभ्युवाचाश्वो वै सम्भाराणाम् इति
(ग्ब्र्_1,2.18च्) तं घोरात् क्रूरात् सलिलात् सरस उदानिन्युस्
(ग्ब्र्_1,2.18द्) तान् वाग् अभ्युवाचाश्वः शम्येतेति
(ग्ब्र्_1,2.18ए) तथेति
(ग्ब्र्_1,2.18f) तम् ऋग्वेद एत्योवाचाहम् अश्वं शमेयम् इति
(ग्ब्र्_1,2.18ग्) तस्मा अभिसृप्ताय महद् भयं ससृजे
(ग्ब्र्_1,2.18ह्) स एतां प्राचीं दिशं भेजे
(ग्ब्र्_1,2.18इ) स होवाचाशान्तो न्व् अयम् अश्व इति
(ग्ब्र्_1,2.18ज्) तं यजुर्वेद एत्योवाचाहम् अश्वं शमेयम् इति
(ग्ब्र्_1,2.18क्) तस्मा अभिसृप्ताय महद् भयं ससृजे
(ग्ब्र्_1,2.18ल्) स एतां प्रतीचीं दिशं भेजे
(ग्ब्र्_1,2.18म्) स होवाचाशान्तो न्व् अयम् अश्व इति
(ग्ब्र्_1,2.18न्) तं सामवेद एत्योवाचाहम् अश्वं शमेयम् इति
(ग्ब्र्_1,2.18ओ) केन नु त्वं शमयिष्यसीति
(ग्ब्र्_1,2.18प्) रथन्तरं नाम मे सामाघोरं चाक्रूरं च
(ग्ब्र्_1,2.18q) तेनाश्व अभिष्टूयेतेति
(ग्ब्र्_1,2.18र्) तस्मा अप्य् अभिसृप्ताय तद् एव महद् भयं ससृजे
(ग्ब्र्_1,2.18स्) स एताम् उदीचीं दिशं भेजे
(ग्ब्र्_1,2.18त्) स होवाचाशान्तो न्व् अयम् अश्व इति
(ग्ब्र्_1,2.18उ) तान् वाग् अभ्युवाच शंयुमाथर्वणं गच्छतेति
(ग्ब्र्_1,2.18व्) ते शंयुमाथर्वणम् आसीनं प्राप्योचुर् नमस् ते अस्तु भगवन्न् अश्वः शम्येतेति
(ग्ब्र्_1,2.18w) तथेति
(ग्ब्र्_1,2.18x) स खलु कबन्धस्याथर्वणस्य पुत्रम् आमन्त्रयाम् आस विचारिन्न् इति
(ग्ब्र्_1,2.18य्) भगो इति हास्मै प्रतिश्रुतं प्रतिश्रुश्राव_
(ग्ब्र्_1,2.18z) अश्व शम्येतेति
(ग्ब्र्_1,2.18अअ) तथेति
(ग्ब्र्_1,2.18ब्ब्) स खलु शान्त्युदकं चकाराथर्वणीभिश् चाङ्गिरसीभिश् च चातनैर् मातृनामभिर् वास्तोष्पत्यैर् इति शमयति
(ग्ब्र्_1,2.18च्च्) तस्य ह स्नातस्याश्वस्याभ्युक्षितस्य सर्वेभ्यो रोमसमरेभ्यो ऽङ्गारा आशीर्यन्त
(ग्ब्र्_1,2.18द्द्) सो ऽश्वस् तुष्टो नमस्कारं चकार
(ग्ब्र्_1,2.18एए) नमः शंयुमाथर्वणाय यो मा यज्ञियम् अचीकॢपद् इति
(ग्ब्र्_1,2.18ff) भविष्यन्ति ह वा अतो ऽन्ये ब्राह्मणा लघुसम्भारतमास्
(ग्ब्र्_1,2.18ग्ग्) त आदित्यस्य पद आधास्यन्त्य् अनडुहो वत्सस्याजस्य श्रवणस्य ब्रह्मचारिणो वा_
(ग्ब्र्_1,2.18ह्ह्) एतद् वा आदित्यस्य पदं यद् भूमिस्
(ग्ब्र्_1,2.18इइ) तस्यैव पद आहितं भविष्यतीति
(ग्ब्र्_1,2.18ज्ज्) सो ऽग्नौ प्रणीयमाणे ऽश्वे ऽन्वारब्धं ब्रह्मा यजमानं वाचयति <यद् अक्रन्दः प्रथमं जायमानः [ऋव् 1.163.1]>_इति पञ्च
(ग्ब्र्_1,2.18क्क्) तं ब्राह्मणा उपवहन्ति तं ब्रह्मोपाकुरुत
(ग्ब्र्_1,2.18ल्ल्) एष ह वै विद्वान्त् सर्वविद् ब्रह्मा यद् भृङ्गिरोविद् इति ब्राह्मणम्

(ग्ब्र्_1,2.19अ) देवाश् च ह वा असुराश् चास्पर्धन्त
(ग्ब्र्_1,2.19ब्) ते देवा इन्द्रम् अब्रुवन्न् इमं नस् तावद् यज्ञं गोपाय यावद् असुरैः संयतामहा इति
(ग्ब्र्_1,2.19च्) स वै नस् तेन रूपेण गोपाय येन नो रूपेण भूयिष्ठं छादयसि येन शक्ष्यसि गोप्तुम् इति
(ग्ब्र्_1,2.19द्) स ऋग्वेदो भूत्वा पुरस्तात् परीत्योपातिष्ठत्
(ग्ब्र्_1,2.19ए) तं देवा अब्रुवन्न् अन्यत् तद् रूपं कुरुष्व नैतेन नो रूपेण भूयिष्ठं छादयसि नैतेन शक्ष्यसि गोप्तुम् इति
(ग्ब्र्_1,2.19f) स यजुर्वेदो भूत्वा पश्चात् परीत्योपातिष्ठत्
(ग्ब्र्_1,2.19ग्) तं देवा अब्रुवन्न् अन्यत् तद् रूपं कुरुष्व नैतेन नो रूपेण भूयिष्ठं छादयसि नैतेन शक्ष्यसि गोप्तुम् इति
(ग्ब्र्_1,2.19ह्) स समावेदो भूत्वोत्तरतः परीत्योपातिष्ठत्
(ग्ब्र्_1,2.19इ) तं देवा अब्रुवन्न् अन्यद् एव तद् रूपं कुरुष्व नैतेन नो रूपेण भूयिष्ठं छादयसि नैतेन शक्ष्यसि गोप्तुम् इति
(ग्ब्र्_1,2.19ज्) स इन्द्र उष्णीषी ब्रह्मवेदो भूत्वा दक्षिणतः परीत्योपातिष्ठत्
(ग्ब्र्_1,2.19क्) तं देवा अब्रुवन्न् एतत् तद् रूपं कुरुष्वैतेन नो रूपेण भूयिष्ठं छादयस्य् एतेन शक्ष्यसि गोप्तुम् इति
(ग्ब्र्_1,2.19ल्) तद् यद् इन्द्र उष्णीषी ब्रह्मवेदो भूत्वा दक्षिणतः परीत्योपातिष्ठत् तद् ब्रह्माभवत्
(ग्ब्र्_1,2.19म्) तद् ब्रह्मणो ब्रह्मत्वम्_
(ग्ब्र्_1,2.19न्) तद् वा एतद् अथर्वणो रूपं यद् उष्णीषी ब्रह्मा
(ग्ब्र्_1,2.19ओ) तं दक्षिणतो विश्वे देवा उपासीदन्_
(ग्ब्र्_1,2.19प्) तं यद् दक्षिणतो विश्वे देवा उपासीदंस् तत् सदस्यो ऽभवत्
(ग्ब्र्_1,2.19q) तत् सदस्यस्य सदस्यत्वम्_
(ग्ब्र्_1,2.19र्) बलेर् ह वा एतद् बलम् उपजायते यत् सदस्ये_
(ग्ब्र्_1,2.19स्) आमयतो वै व्रजस्य बहुलतरं व्रजं विदन्ति
(ग्ब्र्_1,2.19त्) घोरा वा एषा दिग् दक्षिणा शान्ता इतरास्
(ग्ब्र्_1,2.19उ) तद् यानि स्तुतानि ब्रह्मानुमन्त्रयते मनसैव तानि सदस्यो जनद् इत्य् एतां व्याहृतिं जपति_
(ग्ब्र्_1,2.19व्) आत्मानं जनयति नजित्यात्मानम् अपित्वे दधाति
(ग्ब्र्_1,2.19w) तं देवा अब्रुवन् वरं वृणीष्वेति
(ग्ब्र्_1,2.19x) वृणा इति
(ग्ब्र्_1,2.19य्) स वरम् अवृणीत_
(ग्ब्र्_1,2.19z) अस्याम् एव मां होत्रायाम् इन्द्रभूतं पुनन्त स्तुवन्तः शंसन्तस् तिष्ठेयुर् इति [एद्. तिस्थेयुर्, चोर्र्. पत्यल्]
(ग्ब्र्_1,2.19अअ) तं तस्याम् एव होत्रायाम् इन्द्रभूतं पुनन्त स्तुवन्तः शंसन्तो ऽतिष्ठन्_
(ग्ब्र्_1,2.19ब्ब्) तं यत् तस्याम् एव होत्रायाम् इन्द्रभूतं पुनन्त स्तुवन्तः शंसन्तो ऽतिष्ठंस् तद् ब्राह्मणाच्छंस्य् अभवत्
(ग्ब्र्_1,2.19च्च्) तद् ब्राह्मणाच्छंसिनो ब्राह्मणाच्छंसित्वम्_
(ग्ब्र्_1,2.19द्द्) सैषैन्द्री होत्रा यद् ब्राह्मणाच्छंसीया
(ग्ब्र्_1,2.19एए) द्वितीयं वरं वृणीष्वेति
(ग्ब्र्_1,2.19ff) वृणा इति
(ग्ब्र्_1,2.19ग्ग्) स वरम् अवृणीत_
(ग्ब्र्_1,2.19ह्ह्) अस्याम् एव मां होत्रायां वायुभूतं पुनन्त स्तुवन्तः शंसन्तस् तिस्थेयुर् इति [एद्. तिस्थेयुर्]
(ग्ब्र्_1,2.19इइ) तं तस्याम् एव होत्रायां वायुभूतं पुनन्त स्तुवन्तः शंसन्तो ऽतिष्ठन्_
(ग्ब्र्_1,2.19ज्ज्) तं यत् तस्याम् एव होत्रायां वायुभूतं पुनन्त स्तुवन्तः शंसन्तो ऽतिष्ठंस् तत् पोताभवत्
(ग्ब्र्_1,2.19क्क्) तत् पोतुः पोतृत्वम्_
(ग्ब्र्_1,2.19ल्ल्) सैषा वायव्या होत्रा यत् पोत्रीया
(ग्ब्र्_1,2.19म्म्) तृतीयं वरं वृणीष्वेति
(ग्ब्र्_1,2.19न्न्) वृणा इति
(ग्ब्र्_1,2.19ओओ) स वरम् अवृणीत_
(ग्ब्र्_1,2.19प्प्) अस्याम् एव मां होत्रायाम् अग्निभूतम् इन्धानाः पुनन्त स्तुवन्त शंसन्तस् तिष्ठेयुर् इति [एद्. तिस्थेयुर्]
(ग्ब्र्_1,2.19qq) तं तस्याम् एव होत्रायाम् अग्निभूतम् इन्धानाः पुनन्त स्तुवन्तः शंसन्तो ऽतिष्ठन्_ [एद्. ऽतिस्थंस्, चोर्र्. पत्यल्]
(ग्ब्र्_1,2.19र्र्) तं यत् तस्याम् एव होत्रायाम् अग्निभूतम् इन्धानाः पुनन्त स्तुवन्तः शंसन्तो ऽतिष्ठंस् तद् आग्नीध्रो ऽभवत् [एद्. ऽतिस्थंस्]
(ग्ब्र्_1,2.19स्स्) तद् आग्नीध्रस्याग्नीध्रत्वम्_
(ग्ब्र्_1,2.19त्त्) सैषाग्नेयी होत्रा यद् आग्नीध्रीयेति ब्राह्मणम्

(ग्ब्र्_1,2.20अ) ब्राह्मणो ह वा इमम् अग्निं वैश्वानरं बभार
(ग्ब्र्_1,2.20ब्) सो ऽयम् अग्निर् वैश्वानरो ब्राह्मणेन भ्रियमाण इमांल् लोकाञ् जनयते_
(ग्ब्र्_1,2.20च्) अथायम् ईक्षते ऽग्निर् जातवेदा ब्राह्मणद्वितीयो ह वा अयम् इदम् अग्निर् वैश्वानरो ज्वलति
(ग्ब्र्_1,2.20द्) हन्ताहं यन् मयि तेज इद्रियं वीर्यं तद् दर्शयाम्य् उत वै मा बिभृयाद् इति
(ग्ब्र्_1,2.20ए) स आत्मानम् आप्याय्यैतं पयो ऽधोक्
(ग्ब्र्_1,2.20f) तम् इमं ब्राह्मणं दर्शयित्वात्मन्य् अजुहोत्
(ग्ब्र्_1,2.20ग्) स द्वितीयम् आत्मानम् आप्याय्यैतं घृतम् अधोक्
(ग्ब्र्_1,2.20ह्) तम् इमं ब्राह्मणं दर्शयित्वात्मन्य् अजुहोत्
(ग्ब्र्_1,2.20इ) स तृतीयम् आत्मानम् आप्याय्यैतद् इदं विश्वं विकृतम् अन्नाद्यम् अधोक्
(ग्ब्र्_1,2.20ज्) तम् इमं ब्राह्मणं दर्शयित्वात्मन्य् अजुहोत्
(ग्ब्र्_1,2.20क्) स चतुर्थम् आत्मानम् आप्याय्यैतेन ब्राह्मणस्य जायां विराजम् अपश्यत्
(ग्ब्र्_1,2.20ल्) ताम् अस्मै प्रायच्छत्
(ग्ब्र्_1,2.20म्) सात्मा अपित्वम् अभवत्
(ग्ब्र्_1,2.20न्) तत इमम् अग्निं वैश्वानरं परास्युर् ब्राह्मणो ऽग्निं जातवेदसम् अधत्त
(ग्ब्र्_1,2.20ओ) सो ऽयम् अब्रवीद् अग्ने जातवेदो ऽभिनिधेहि मेहीति
(ग्ब्र्_1,2.20प्) तस्य द्वैतं नामाधत्ताघोरं चाक्रूरं च
(ग्ब्र्_1,2.20q) सो ऽश्वो भवत्
(ग्ब्र्_1,2.20र्) तस्माद् अश्वो वहेन रथं न भवति पृस्थेन सादिनम्_
(ग्ब्र्_1,2.20स्) स देवान् आगच्छत्
(ग्ब्र्_1,2.20त्) स देवेभ्यो ऽन्वातिष्ठत्
(ग्ब्र्_1,2.20उ) तस्माद् देवा अबिभयुस्
(ग्ब्र्_1,2.20व्) तं ब्रह्मणे प्रायच्छत्
(ग्ब्र्_1,2.20w) तम् एतयर्चाशमयत्

(ग्ब्र्_1,2.21अ) <अग्निं त्वाहुर् वैश्वानरं सदनान् प्रदहन्व् अगाः । स नो देवत्राधि ब्रूहि मा रिषामा वयं तव [प्स् 1.95.3, सकल अल्सो अत् वैत्स् 6.7]>_इति
(ग्ब्र्_1,2.21ब्) तम् एताभिः पञ्चभिर् ऋग्भिर् उपाकुरुते <यद् अक्रन्दः प्रथमं जायमानः [ऋव् 1.163.1]>_इति [एद्. प्रतमं, चोर्रेच्तेद् प्. 302]
(ग्ब्र्_1,2.21च्) सो ऽशाम्यत्
(ग्ब्र्_1,2.21द्) तस्माद् अश्वः पशूनां जिघत्सुतमो भवति
(ग्ब्र्_1,2.21ए) वैश्वानरो ह्य् एष
(ग्ब्र्_1,2.21f) तस्माद् अग्निपदम् अश्वं ब्रह्मणे ददाति
(ग्ब्र्_1,2.21ग्) ब्रह्मणे हि प्रत्तम्_
(ग्ब्र्_1,2.21ह्) तस्य रसम् अपीडयत्
(ग्ब्र्_1,2.21इ) स रसो ऽभवत्_
(ग्ब्र्_1,2.21ज्) रसो ह वा एष
(ग्ब्र्_1,2.21क्) तं वा एतं रसं सन्तं रथ इत्य् आचक्षते परोक्षेण
(ग्ब्र्_1,2.21ल्) परोक्षप्रिया इव हि देवा भवन्ति प्रत्यक्षद्विषः
(ग्ब्र्_1,2.21म्) स देवान् आगच्छत्
(ग्ब्र्_1,2.21न्) स देवेभ्यो ऽन्वातिष्ठत्
(ग्ब्र्_1,2.21ओ) तस्माद् देवा अबिभयुस्
(ग्ब्र्_1,2.21प्) तं ब्रह्मणे प्रायच्छत्
(ग्ब्र्_1,2.21q) तम् एतयर्चाज्याहुत्याभ्यजुहोत्_
(ग्ब्र्_1,2.21र्) <इन्द्रस्यौजो मरुताम् अनीकम् [श्स् 6.125.3, च्f. प्स् 15.11.7]> इति रथम् अभिहुत्य तम् एतयर्चातिष्ठद् <वनस्पते वीड्वङ्गो हि भूयाः [श्स् 6.125.1, प्स् 15.11.8]> इति
(ग्ब्र्_1,2.21स्) तस्माद् आग्न्याधेयिकं रथं ब्रह्मणे ददाति
(ग्ब्र्_1,2.21त्) ब्रह्मणे हि प्रत्तम्_
(ग्ब्र्_1,2.21उ) तस्य तक्षाणस् तनूं ज्येष्ठां दक्षिणां निरमिमत
(ग्ब्र्_1,2.21व्) तां पञ्चस्व् अपश्यद् ऋचि यजुषि साम्नि शान्ते ऽथ घोरे
(ग्ब्र्_1,2.21w) तासां द्वे ब्रह्मणे प्रायच्छद् वाचं च ज्योतिश् च
(ग्ब्र्_1,2.21x) वाग् वै धेनुर् ज्योतिर् हिरण्यम्_
(ग्ब्र्_1,2.21य्) तस्माद् आग्न्याधेयिकां चातुःप्राश्यां धेनुं ब्रह्मणे ददाति
(ग्ब्र्_1,2.21z) ब्रह्मणे हि प्रत्ता
(ग्ब्र्_1,2.21अअ) पशुषु शाम्यमानेषु चक्षुर् हापयन्ति
(ग्ब्र्_1,2.21ब्ब्) चक्षुर् एव तद् आत्मनि धत्ते
(ग्ब्र्_1,2.21च्च्) यद् वै चक्षुस् तद् धिरण्यम्_
(ग्ब्र्_1,2.21द्द्) तस्माद् आग्न्याधेयिकं हिरण्यं ब्रह्मणे ददाति
(ग्ब्र्_1,2.21एए) ब्रह्मणे हि प्रत्तं
(ग्ब्र्_1,2.21ff) तस्यात्मन्न् अधत्त
(ग्ब्र्_1,2.21ग्ग्) तेन प्राज्वलयत्_
(ग्ब्र्_1,2.21ह्ह्) यन् नाधत्त तद् आग्लाभवत्
(ग्ब्र्_1,2.21इइ) तद् आग्ला भूत्वा सा समुद्रं प्राविशत् [च्f. प्स् 17.28.1 fओर् थिस् अन्द् थे fओल्लोwइन्ग् सेन्तेन्चेस्]
(ग्ब्र्_1,2.21ज्ज्) सा समुद्रम् अदहत्
(ग्ब्र्_1,2.21क्क्) तस्मात् समुद्रो दुर्गिरवपि
(ग्ब्र्_1,2.21ल्ल्) वैश्वानरेण हि दग्धः
(ग्ब्र्_1,2.21म्म्) सा पृथिवीम् उदैत्
(ग्ब्र्_1,2.21न्न्) सा पृथिवीं व्यदहत्
(ग्ब्र्_1,2.21ओओ) सा देवान् आगच्छत्
(ग्ब्र्_1,2.21प्प्) सा देवान् अहेडत्
(ग्ब्र्_1,2.21qq) ते देवा ब्रह्माणम् उपाधावन्_
(ग्ब्र्_1,2.21र्र्) स नैवागायन् नानृत्यत्
(ग्ब्र्_1,2.21स्स्) सैषाग्ला_
(ग्ब्र्_1,2.21त्त्) एषा कारुविदा नम
(ग्ब्र्_1,2.21उउ) तं वा एतम् आग्लाहतं सन्तम् आग्लागृध इत्य् आचक्षते परोक्षेण
(ग्ब्र्_1,2.21व्व्) परोक्षप्रिया इव हि देवा भवन्ति प्रत्यक्षद्विषाः_ [एद्. -द्विषो]
(ग्ब्र्_1,2.21ww) य एष ब्राह्मणो गायनो नर्तनो वा भवति तम् आग्लागृध इत्य् आचक्षते
(ग्ब्र्_1,2.21xx) तस्माद् ब्राह्मणो नैव गायेन् न नृत्येन् माग्लागृधः स्यात्
(ग्ब्र्_1,2.21य्य्) तस्माद् ब्राह्म्यं पूर्वं हविर् अपरं प्राजापत्यं
(ग्ब्र्_1,2.21zz) प्राजापत्याद् ब्राह्म्यम् एवोत्तरम् इति ब्राह्मणम्

(ग्ब्र्_1,2.22अ) अथर्वाणश् च ह वा अङ्गिरसश् च भृगुचक्षुषी तद् ब्रह्माभिव्यपश्यन्_
(ग्ब्र्_1,2.22ब्) तदजानन्वयं वा इदं सर्वं यद् भृग्वङ्गिरस इति
(ग्ब्र्_1,2.22च्) ते देवा ब्राह्म्यं हविर् यत् सांतपने ऽग्नाव् अजुहवुः_
(ग्ब्र्_1,2.22द्) एतद् वै ब्राह्म्यं हविर् यत् सांतपने ऽग्नौ हूयत
(ग्ब्र्_1,2.22ए) एष ह वै सांतपनो ऽग्निर् यद् ब्राह्मणस्
(ग्ब्र्_1,2.22f) तस्योर्जयोर्जां देवा अभजन्त सुमनस एव स्वधां पितरः श्रद्धया स्वर्गं लोकं ब्राह्मणास्
(ग्ब्र्_1,2.22ग्) तेन सुन्वन्त्य् ऋषयो ऽन्तत स्त्रियः केवल आत्मन्य् अवारुन्धत बाह्या उभयेन सुन्वन्ति
(ग्ब्र्_1,2.22ह्) यद् वै यज्ञे ब्राह्म्यं हविर् न निरुप्येतानृजवः प्राजापत्यहविषो मनुष्या जायेरन्_
(ग्ब्र्_1,2.22इ) असौ यांल् लोकाञ् छृण्व् इति पिता ह्य् एष आहवनीयस्य गार्हपत्यस्य दक्षिणाग्नेर् यो ऽग्निहोत्रं जुहोतीति [एद्. याल्लोकाञ्, आहवणीयस्य]
(ग्ब्र्_1,2.22ज्) देवाः प्रिये धामनि मदन्ति
(ग्ब्र्_1,2.22क्) तेषाम् एषो ऽग्निः सांतपनः श्रेष्ठो भवति_
(ग्ब्र्_1,2.22ल्) एतस्य वाचि तृप्तायाम् अग्निस् तृप्यति
(ग्ब्र्_1,2.22म्) प्राणे तृप्ते वायुस् तृप्यति
(ग्ब्र्_1,2.22न्) चक्षुषि तृप्त आदित्यस् तृप्यति
(ग्ब्र्_1,2.22ओ) मनसि तृप्ते चन्द्रमास् तृप्यति
(ग्ब्र्_1,2.22प्) श्रोत्रे तृप्ते दिशश् चान्तर्देशाश् च तृप्यन्ति
(ग्ब्र्_1,2.22q) स्नेहेषु तृप्तेष्व् आपस् तृप्यन्ति
(ग्ब्र्_1,2.22र्) लोमेषु तृप्तेष्व् ओषधिवनस्पतयस् तृप्यन्ति
(ग्ब्र्_1,2.22स्) शरीरे तृप्ते पृथिवी तृप्तति_
(ग्ब्र्_1,2.22त्) एवम् एषो ऽग्निः सांतपनः श्रेष्ठस् तृप्तः सर्वांस् तृप्तांस् तर्पयतीति ब्राह्मणम्

(ग्ब्र्_1,2.23अ) सांतपना इदं हविर् इति_
(ग्ब्र्_1,2.23ब्) एष ह वै सांतपनो ऽग्निर् यद् ब्राह्मणो यस्य गर्भाधानपुंसवनसीमन्तोन्नयनजातकर्मनामकरणनिष्क्रमणान्नप्राशनगोदानचूडाकरणोपनयनाप्लवनाग्निहोत्रव्रतचर्यादीनि कृतानि भवन्ति स सांतपनः_
(ग्ब्र्_1,2.23च्) अथ यो ऽयमनग्निकः स कुम्भे लोष्टस्
(ग्ब्र्_1,2.23द्) तद् यथा कुम्भे लोष्टः प्रक्षिप्तो नैव शौचार्थाय कल्पते नैव शस्यं निर्वर्तयत्य् एवम् एवायं ब्राह्मणो ऽनग्निकस् तस्य ब्राह्मणस्यानग्निकस्य नैव दैवं दद्यान् न पित्र्यं न चास्य स्वाध्यायाशिषो न यज्ञाशिषः स्वर्गंगमा भवन्ति
(ग्ब्र्_1,2.23ए) तद् अप्य् एतद् ऋचोक्तम् <अग्निं दूतं वृणीमहे होतारं विश्ववेदसम् । अस्य यज्ञस्य सुक्रतुम् [श्स् 20.101.1, ऋव् 1.12.1]> इति ब्राह्मणम्

(ग्ब्र्_1,2.24अ) अथ ह प्रजापतिः सोमेन यक्ष्यमाणो वेदान् उवाच कं वो होतारं वृणीय कम् अध्वर्युं कम् उद्गातारं कं ब्राह्मणम् इति
(ग्ब्र्_1,2.24ब्) त ऊचुर् ऋग्विदम् एव होतारं वृणीष्.व यजुर्विदम् अध्वर्युं सामविदम् उद्गातारम् अथर्वाङ्गिरोविदं ब्राह्मणम्_
(ग्ब्र्_1,2.24च्) तथा हास्य यज्ञश् चतुर्षु लोकेषु चतुर्षु देवेषु चतुर्षु वेदेषु चतसृषु होत्रासु चतुष्पाद् यज्ञः प्रतितिष्ठति
(ग्ब्र्_1,2.24द्) प्रतितिष्ठति प्रजया पशुभिर् य एवं वेद
(ग्ब्र्_1,2.24ए) तस्माद् ऋग्विदम् एव होतारं वृणीष्व स हि हौत्रं वेद_
(ग्ब्र्_1,2.24f) अग्निर् वै होता
(ग्ब्र्_1,2.24ग्) पृथिवी वा ऋचाम् आयतनम्
(ग्ब्र्_1,2.24ह्) अग्निर् देवता गायत्रं छन्दो भूर् इति शुक्रम्_
(ग्ब्र्_1,2.24इ) तस्मात् तम् एव होतारं वृणीष्वेत्य् एतस्य लोकस्य जितये_
(ग्ब्र्_1,2.24ज्) एतस्य लोकस्य विजितये_
(ग्ब्र्_1,2.24क्) एतस्य लोकस्य संजितये_
(ग्ब्र्_1,2.24ल्) एतस्य लोकस्यावरुद्धये_
(ग्ब्र्_1,2.24म्) एतस्य लोकस्य विवृद्धये_
(ग्ब्र्_1,2.24न्) एतस्य लोकस्य समृद्धये_
(ग्ब्र्_1,2.24ओ) एतस्य लोकस्योदात्तये_
(ग्ब्र्_1,2.24प्) एतस्य लोकस्य व्याप्तये_
(ग्ब्र्_1,2.24q) एतस्य लोकस्य पर्याप्तये_
(ग्ब्र्_1,2.24र्) एतस्य लोकस्य समाप्तये_
(ग्ब्र्_1,2.24स्) अथ चेन् नैवंविदं होतारं वृणुते पुरस्ताद् एवैषां यज्ञो रिच्यते
(ग्ब्र्_1,2.24त्) यजुर्विदम् एवाध्वर्युं वृणीष्व स ह्य् आध्वर्यवं वेद
(ग्ब्र्_1,2.24उ) वायुर् वा अध्वर्युः_
(ग्ब्र्_1,2.24व्) अन्तरिक्षं वै यजुषाम् आयतनम्_
(ग्ब्र्_1,2.24w) वायुर् देवता त्रैष्टुभं छन्दो भुव इति शुक्रम्_
(ग्ब्र्_1,2.24x) तस्मात् तम् एवाध्वर्युं वृणीष्वेत्य् एतस्य लोकस्येत्य् एव_
(ग्ब्र्_1,2.24य्) अथ चेन् नैवंविदम् अध्वर्युं वृणुते पश्चाद् एवैषां यज्ञो रिच्यते
(ग्ब्र्_1,2.24z) सामविदम् एवोद्गातारं वृणीष्व
(ग्ब्र्_1,2.24अअ) स ह्य् औद्गात्रं वेद_
(ग्ब्र्_1,2.24ब्ब्) आदित्यो वा उद्गाता
(ग्ब्र्_1,2.24च्च्) द्यौर् वै साम्नाम् आयतनम्
(ग्ब्र्_1,2.24द्द्) आदित्यो देवता जागतं छन्दः स्वर् इति शुक्रम्_
(ग्ब्र्_1,2.24एए) तस्मात् तम् एवोद्गातारं वृणीष्वेत्य् एतस्य लोकस्येत्य् एव_
(ग्ब्र्_1,2.24ff) अथ चेन् नैवंविदम् उद्गातारं वृणुत उत्तरत एवैषां यज्ञो रिच्यते_
(ग्ब्र्_1,2.24ग्ग्) अथर्वाङ्गिरोविदम् एव ब्रह्माणं वृणीष्व
(ग्ब्र्_1,2.24ह्ह्) स हि ब्रह्मत्वं वेद
(ग्ब्र्_1,2.24इइ) चन्द्रमा वै ब्रह्मा_ [एद्. ब्रहापो]
(ग्ब्र्_1,2.24ज्ज्) आपो वै भृगवङ्गिरसाम् आयतनम्_
(ग्ब्र्_1,2.24क्क्) चन्द्रमा देवता वैद्युतश् चोष्णिक्काकुभे छन्दसी ओम् इत्य् अथर्वणां शुक्रं जनद् इत्य् अङ्गिरसाम्_
(ग्ब्र्_1,2.24ल्ल्) तस्मात् तम् एव ब्रह्माणं वृणीष्वेत्य् एतस्य लोकस्य जितये_
(ग्ब्र्_1,2.24म्म्) एतस्य लोकस्य विजितये_
(ग्ब्र्_1,2.24न्न्) एतस्य लोकस्य संजितये_
(ग्ब्र्_1,2.24ओओ) एतस्य लोकस्यावरुद्धये_
(ग्ब्र्_1,2.24प्प्) एतस्य लोकस्य विवृद्धये_
(ग्ब्र्_1,2.24qq) एतस्य लोकस्य समृद्धये_
(ग्ब्र्_1,2.24र्र्) एतस्य लोकस्योदात्तये_
(ग्ब्र्_1,2.24स्स्) एतस्य लोकस्य व्याप्तये_
(ग्ब्र्_1,2.24त्त्) एतस्य लोकस्य पर्याप्तये_
(ग्ब्र्_1,2.24उउ) एतस्य लोकस्य समाप्तये_
(ग्ब्र्_1,2.24व्व्) अथ चेन् नैवंविदं ब्रह्माणं वृणुते दक्षिणत एवैषां यज्ञो रिच्यते दक्षिणत एवैषां यज्ञो रिच्यते