अवदानकल्पलता · अध्याय 26
इति क्षेमेन्द्रविरचितायाम् बोधिसत्त्वावदानकल्पलतायां मारचिद्रावणावदानम् नाम पञ्चविंशः पल्लवः ॥
26. शाक्योत्पत्तिः ।
वंशः स को ऽपि विपुलः कुशलानुबन्धी यश्चारुवृत्तमुचितं गुणसंग्रहस्य ।
रत्नं विशुद्धरुचिसूचितसत्प्रकाशं मुक्तामयं जगदलंकरणं प्रसूते
न्यग्रोधारामनिरतं पुरा कपुलवास्तुनि ।
शाक्याः स्ववंशं पप्रच्छुर्भगवन्तं तथागतम्
तैः पृष्टः स्वकुलोत्पत्तिं स मौद्गल्यायनं पुरः ।
वक्तुं न्ययुङ्क्त कृत्वास्य विमलज्ञानदर्शनम्
स विलोक्य यथातत्त्वमतीतं ज्ञानचक्षुषा ।
तानवोचत संस्मृत्य श्रूयतां शाक्यसंभवः
अशेषे ऽस्मिन् जलमये जगत्येकार्णवे पुरा ।
स्थिते पवनसंस्पर्शात्पयः पय इवाभवत्
जले तस्मिन् घनतया याते कठिनताम् शनैः ।
अभूद्वर्णरसस्पर्शशब्दगन्धमयी मही
तस्यामाभास्वरा देवाश्च्युताः कर्मपरिक्षयात् ।
तत्तुल्यवर्णसंभूताः सत्त्वाः सत्त्वबलाधिकाः
अङ्गुल्या रसमास्वाद्य तत्तृष्णातीव्रमोहिताः ।
आहारदोषात्संप्रापोउर्गुरुरूक्षविवर्णताम्
अन्नप्रसविनी तेषां क्रमेणाभूद्वसुंधरा ।
तमोभिश्च विलुप्तानाम् क्षेत्राग
ततस्तेषां क्षतत्राणात् क्षत्रियः क्षितिपालने ।
महासंमतनामाभूज्जनस्य महतो मतः
तस्यान्वये महत्यासीनृपः श्रीमानुपोषधः ।
अम्लानकीर्तिकुसुमः पारिजात इवोदधौ
चक्रवर्ती सुतस्तस्य मान्धाताभूदयोनिजः ।
जगत्येकातपत्रस्य यस्य वंशो महानभूत्
वंशे सहस्रवंशस्य कृकिस्तस्याभवन्नृपः ।
चित्तप्रसादमकरोद् भगवान् यस्य काश्यपः
इक्ष्वाकुरन्वये तस्य तस्य चाभूद् विरूढकः ।
प्रीत्या कनीयसः सूनोर्ज्येष्ठास्तेन विवासिताः
एकीभूय ततः सर्वे स्वदेशविगतस्पृहाः ।
कुमाराः कपिलाख्यास्य महर्षेराश्रमं ययुः
ध्यानकालाण्तरायाणां बाल्यादुच्चैः प्रलापिनाम् ।
सो ऽन्यत्र निर्ममे तेषां पुरं कपुलवास्त्विति
कालेन पुत्रवात्सल्यादनुतापेन भूपतिः ।
आनीयन्तां कुमारास्ते सचिवानित्यभाषत
तमूर्चुर्मन्त्रिणः सर्वे राजन् प्राप्तपुरोत्तमाः ।
प्रत्यानेतुमशक्यास्ते जातापत्यपृथुश्रियः
इति तेषां पितुस्तत्र शक्याशक्यविचिन्तने ।
बभूवुः शाक्यसंज्ञास्ते नॄपुरस्तेषु वंशकृत्
तद्वंशेषु पञ्चपञ्चसहस्रेषु महीभुजाम् ।
अतीतेषु क्षितिपतिः श्रीमान् दशरथो ऽबह्वत्
तस्यान्वये सिंहहनुर्बभूव पृथिवीपतिः ।
न रणे सिंहमिव यं सेहिरे राजकुञ्जराः
ज्येष्ठः शुद्धोदनस्तस्य सुतः शुक्लोदनः परः ।
द्रोणोदनस्तदनुजः कनीयानमृतोदनः
कन्याश्चतस्रः शुद्धाख्या शुक्ला द्रोणामृता तथा ।
शुद्धोदनस्य भगवान् सूनुर्नन्दस्तथापरः
शुक्लोदनस्य तनयौ द्वौ तिष्याख्यो ऽथ भद्रिकः ।
द्रोणोदनस्य द्वौ पुत्रावनिरुद्धो महांस्तथा
आनन्ददेवदत्ताख्यावमृतोदनसंबह्वौ ।
शुद्धासुतः सुप्रशुद्धः शुक्लासूनुश्व मालिकः
द्रोणापुत्रश्च भद्राणिर्वैशाल्यख्यो ऽमृतासुतः ।
राहुलो भगवत्सूनुर्यस्मिन् वंशः प्रतिष्ठितः
इत्युज्ज्वलज्ञानमयेन तेन वंशं यथावत्कथितं निशम्य ।
शाक्या बभूवर्भगवत्प्रभावैः
संभावितोत्कर्षविशेषशुद्धाः
मूल पाठ: Avadānakalpalatā · Edition: P.L. Vaidya. Avadāna-kalpalatā, 2 vols. Darbhanga: Mithila Institute, 1959 (Buddhist Sanskrit Texts, 22) · Data entry members of the Digital Sanskrit Buddhist Canon Input Project · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0