अष्टावक्र गीता · अध्याय 4

हन्तात्मज्ञस्य धीरस्य खेलतो भोगलीलया
न हि संसारवाहीकैर् मूडैः सह समानता ॥

यत् पदं प्रेप्सवो दीनाः शक्राद्याः सर्वदेवताः
अहो तत्र स्थितो योगी न हर्षम् उपगच्छति ॥

तज्ज्ञस्य पुण्यपापाभ्यां स्पर्शो ह्य् अन्तर् न जायते
न ह्य् आकाशस्य धूमेन दृश्यमानापि सङ्गति ॥

आत्मैवेदं जगत् सर्वं ज्ञातं येन महात्मना
यदृच्छया वर्त्तमानं तं निषेद्धुं क्षमेत कः ॥

आब्रह्मस्तम्बपर्यन्ते भूतग्रामे चतुर्विधे
विज्ञस्यैव हि सामर्थ्यम् इच्छानिच्छाविवर्जने ॥

आत्मानम् अद्वयं कश्चिज् जानाति जगद् ईश्वरं
यद् वेत्ति तत् स कुरुते न भयं तस्य कुत्रचित् ॥