अष्टाध्यायी · अध्याय 8.3

मतु-वसो रु सम्बुद्धौ छन्दसि

अत्रानुनासिकः पूर्वस्य तु वा

अतो ऽटि नित्यम्

अनुनासिकात् परो ऽनुस्वारः

वक्ष्यति - समः सुति

पुमः खय्यम्परे

नश्छव्यप्रशान्

उभयथ र्क्षु

दीर्घाद् अटि समानपादे

नॄन् पे

स्वतवान् पायौ

कान् आम्रेडिते

ढो ढे लोपः

रो रि

खर्-अवसानयोर् विसर्जनीयः

रोः सुपि

भो-भगो-अघो-अपूर्वस्य यो ऽशि

व्-योर् लघुप्रयत्नतरः शाकटायनस्य

लोपः शाकल्यस्य

ओतो गर्ग्यस्य

उञि च पदे

हलि सर्वेषां

मो ऽनुस्वारः

नश् च अपदान्तस्य झलि

मो राजि समः क्वौ

हे मपरे वा

नपरे नः

ङ्-णोः कुक्-टुक् शरि

डः सि ढुट्

नश् च

शि तुक्

ङमो ह्रस्वाद् अचि ङमुण् नित्यम्

मय उञो वो वा

विसर्जनीयस्य सः

शर्परे विसर्जनीयः

वा शरि

कुप्वोः ẖकḫपौ च (रेअद्: [जिह्वामूलीय-]क-[उपध्मानीय-]पौ)

सो ऽपदादौ

इणः षः

नमस्-पुरसोर् गत्योः

इद्-उद्-उपधस्य च अप्रत्ययस्य

तिरसो ऽन्यतरस्याम्

द्विस्-त्रिश्-चतुर् इति कृत्वो ऽर्थे

इस्-उसोः सामर्थ्ये

नित्यं समासे ऽनुत्तरपदस्थस्य

अतः कृ-कमि-कंस-कुम्भ-पात्र-कुशा-कर्णीष्व् अनव्ययस्य

अधः-शिरसी पदे

कस्कादिषु च

छन्दसि वा ऽप्र-आम्रेडितयोः

कःकरत्करतिकृधिकृतेष्वनदितेः

पञ्चम्याः परावध्यर्थे

पातौ च बहुलम्

षष्ठ्याः पति-पुत्र-पृष्ठ-पार-पद-पयस्-पोषेषु

इडाया वा

अपदान्तस्य मूर्धन्यः

सहेः साडः सः

इण्-कोः

नम्-विसर्जनीय-शर्व्यवाये ऽपि

आदेशप्रत्यययोः

शासि-वसि-घसीनां च

स्तौति-ण्योर् एव षण्य् अभ्यासात्

सः स्विदि-स्वदि-सहीनां च

प्राक् सिताद् अड् व्यवाये ऽपि

स्वादिष्व् अभ्यासेन च अभ्यासस्य

उपसर्गात् सुनोति-सुवति-स्यति-स्तौति-स्तोभति-स्था-सेनय-सेध-सिच-सञ्ज-स्वञ्जाम्

सदिर् अप्रतेः

स्तन्भेः

अवाच् च आलंवन-आविदूर्ययोः

वेश् च स्वनो भोजने

परिनिविभ्यः सेव-सित-सय-सिवु-सह-सुट्-स्तु-स्वञ्जाम्

सिवादीनां वा अड्व्यवाये ऽपि

अनु-वि-पर्य्-अभि-निभ्यः स्यन्दतेर् अप्राणिषु

वेः स्कन्देर् अनिष्ठायाम्

परेश् च

परिस्कन्दः प्राच्यभरतेषु

स्फुरति-स्फुलत्योर् निर्-नि-विभ्यः

वेः स्कभ्नातेर् नित्यम्

इणः षीध्वं-लुङ्-लिटां धो ऽङ्गात्

विभाषा+इटः

समासे ऽङ्गुलेः सङ्गः

भीरोः स्थानम्

अग्नेः स्तुत्-स्तोम-सोमाः

ज्योतिर्-आयुषः स्तोमः

मातृ-पितृभ्यां स्वसा

मातुःपितुर्भ्यामन्यतरस्याम्

अभिनिसः स्तनः शब्दसञ्ज्ञायाम्

उपसर्ग-प्रादुर्भ्याम् अस्तिर् य्-अच्-परः

सु-वि-निर्-दुर्भ्यः सुपि-सूति-समाः

नि-नदीभ्यां स्नातेः कौशले

सूत्रं प्रतिष्णातम्

कपिष्ठलो गोत्रे

प्रष्ठो ऽग्रगामिनि

वृक्ष-आसनयोर् विष्टरः

छन्दोनाम्नि च

गवि-युधिभ्यां स्थिरः

वि-कु-शमि-परिभ्यः स्थलम्

अम्ब-आम्ब-गो-भूमि-सव्य-अप-द्वि-त्रि-कु-शेकु-शङ्क्व्-अङ्गु-मञ्जि-पुञ्जि-परमे-बर्हिर्-दिव्य्-अग्निभ्यः स्थः

सुषामादिषु च

ह्रस्वात् तादौ तद्धिते

निसस् तपताव् अनसेवने

युष्मत्-तत्-ततक्षुःष्व् अन्तःपादम्

युजुष्य् एकेषाम्

स्तुत-स्तोमयोश् छन्दसि

पूर्वपदात्

सुञः

सनोतेर् अनः

सहेः पृतन-र्ताभ्यां च

न रपर-सृपि-सृजि-स्पृशि-स्पृहि-सवन-आदीनाम्

सात् पदाद्योः

सिचो यङि

सेधतेर् गतौ

प्रतिस्तब्ध-निस्तब्धौ च

सोढः

स्तम्भुसिवुसहां चङि

सनोतेः स्य-सनोः

सदिष्वञ्जोः परस्य लिटि

निव्यभिभ्यो ऽड्व्यवाये वा छन्दसि