अभिधर्मदीप · श्लोक 421-440

एतन्निर्वेधभागीयं चतुर्धा भावनामयम् ।
षड्भौमं षोडशाकारं पञ्चस्कन्धा विनाप्तिभिः

पश्चात्तु खलुनिर्वेध आर्यमार्गाह्वयस्ततः ।
स यस्मान्निश्चितो वेधस्तस्मान्निर्वेध उच्यते

धर्मज्ञानरुचिर्दुःखे निर्मलं धर्मदर्शनम् ।
ततस्तत्रैवावधृतिः धर्मज्ञानमनन्तरम्

एवं त्रिष्वपि सत्येषु तथैवान्वयधीर्द्विधा ।
अनन्त्यास्तत्र दृङ्मार्गाः ज्ञेयाः पञ्चदशक्षणाः

क्षणो ऽन्त्यो भावनामार्गात् फलमेषो ऽर्थसिद्धितः

ध्यानानि व्यवकीर्यातः पञ्चमस्त्वकनिष्ठगः ।
चतुर्धारूप्यगाम्यन्यो दृष्टनिर्वायको ऽपरः

पुनस्त्रिधा त्रिधा कृत्वा त्रीनतो रूपगा नव ।
तद्विशेषः पुनर्ज्ञेयः कर्मक्लेशाक्षभेदतः

षड्धोर्ध्वस्त्रोतसा सार्धं सप्तधा सद्गतिर्मता ।
सति वृत्तेरनैर्याणादुक्तैषामेव सद्गतिः

परावृत्तभवो ह्यार्यो नेह धात्वन्तरोपगः ।
एष चोर्ध्वगतिश्चैव नाक्षमं चारहानिभाक्

अन्त्यकामीर्यते पूर्वं सिद्धिर्द्विक्षणमिश्रणात् ।
उद्भवार्थं सुखार्थं च क्लेशाशङ्कार्थमेव च

तत्पाञ्चविध्यतः पञ्च शुद्धावासभुवः स्मृताः ।
न जातु दृष्टपूर्वास्ताः सर्वैरपि पृथग्जनैः

यो निरोधसमापत्तिमश्नुते कायसाक्ष्यसौ ।
भवाग्राष्टांशहा यावदर्हत्त्वप्रतिपन्नकः

यश्चानन्तर्यमार्गे ऽन्त्ये वज्रौपम्याह्वयेस्थितः ।
तत्फलार्थं क्षयज्ञानं तदेकालम्बनं न वा

तदवाप्तेरशैक्षो ऽसावर्हंस्त्रैलोक्यसत्कृतः ।
सर्वक्लेशविसंयुक्तः शिक्षात्रितयपारगः

भावनाख्यो द्विधा मार्गः समलामलभेदतः ।
दर्शनाख्यस्तु विज्ञेयः सर्वस्यैव निरास्रवः

आनुपूर्विकयद्भूयोवीतरागावीतावीतरागिणाम् ।
अशैक्षाख्योपि बोद्धव्यो नित्यमेवामलीमसः

भवाग्रं निर्मलो ऽत्येति........

सविशेषं यतस्त्यक्त्वा फलं परमुपाश्नुते ।
शैक्षस्य त्रिभिरक्षाद्यैर्द्वाभ्यां संपूर्णंतार्हतः

विज्ञातव्यः समासेन पुनमार्गश्चतुर्विधः ।
आनन्तर्यविमुक्त्याख्यौ प्रारम्भोत्कर्षलक्षणौ

तीक्ष्णेन्द्रियस्य मौलेषु ध्यानेषु प्रतिपत्सुखा ।
क्षिप्राभिज्ञाल्पबुद्धेस्तु धन्धान्यत्र विपर्ययात्