108 Buddhist stotras · अध्याय 40

नानाकृतिं सुकृतिनं जगतः शरण्यं लोकेशकेशवहरात्मधरैरवश्यम् ।
संसारसागरतरं कमलायताक्षं श्रीलोकनाथविबुधं शुभदं भजामि ॥

रक्षाकरं सकलभीतिवतां जनानां वामाननं कनककुण्डलचारुकर्णम् ।
ग्रैवेयकादिमणिकाभरणेन शोभं श्रीलोकनाथविबुधं शुभदं भजामि ॥

भक्त्या नतस्य मनुजस्य विपद्विरामं स्वर्गापवर्गफलदं वरदं दयालुम् ।
देवाधिदेवममरं जिनसंघवन्तं श्रीलोकनाथविबुधं शुभदं भजामि ॥

सन्तप्तरूपतिलकं तिलकं सुराणां रत्नाकरं कनककुन्तकशोभहस्तम् ।
भ्राजिष्णुमाभरणधारणदिक्प्रदं तं श्रीलोकनाथविबुधं शुभदं भजामि ॥

दुर्गन्धदुर्गतिहरं दुरितापहारं दुर्भिक्षनाशकरणं करुणाकरं तम् ।
विद्याप्रदं गुणनिधिं शुभशुद्धदेहं श्रीलोकनाथविबुधं शुभदं भजामि ॥

इत्थं वरं सकलभूतगणाधिनाथं त्रैलोक्यनाथममरैरपि वन्द्यमानम् ।
एवं क्वचिद् रथवरे सुखसंप्रविष्टं श्रीलोकनाथविबुधं शुभदं भजामि ॥

यक्षादिकिन्नरनरैर्मुनिभिश्च नागैर्विद्याधरैः सुरगणैर्दनुजैः पिशाचैः ।
सर्वोपकारनमितं पुटिता ग्रहस्तैः श्रीलोकनाथविबुधं शुभदं भजामि ॥

गन्धादिचन्दनयुतं मृगनाभिभिश्च कर्पूरकुङ्कुमवरैर्हरिचन्दनैश्च ।
तस्यानुलेपनकृतेन सुशोभिताङ्गं श्रीलोकनाथविबुधं शुभदं भजामि ॥

रोगादिनाशनकरं भजतां सुनाम शोकादिदुःखहरणं सुखचिन्तनीयम् ।
पीयूषतुल्यवचनं मृदुजातगात्रं श्रीलोकनाथविबुधं शुभदं भजामि ॥

आजानुलम्बितकरं गजराजमध्यं सौन्दर्यकुण्डशिखरं स्फटिकाभदन्तम् ।
अत्यन्तसुन्दरतनुं शुभलक्षणाङ्गं श्रीलोकनाथविबुधं शुभदं भजामि ॥

ये लोकनाथस्य सदा सुरभ्यं स्तोत्रं पठिष्यन्ति जना सभावाः ।
श्रीलोकनाथो ऽपि तदीप्सितार्थं स्वहस्तग्रस्तस्त्वरितं ददाति ॥