વૃત્તમાલાસ્તુતિ · શ્લોક 21-40

ત્રિજગતો નિજગતિં પ્રથયતઃ પૃથુધિયઃ
કરતલં તવ ચલત્ કિસલયં તુલયતિ ॥

સાધિગમં સમકાલં તત્ત્વરસેષુ વિધત્તે
વિશ્વમ્ અધીશ્વર ચિત્રં ચિત્રપદા તવ વાણી ॥

બૃહત્યાં વિભૂત્યાં ત એકે પદન્યાસમ્ આસાદયન્તિ
ક્ષણં યત્ર તે લબ્ધલક્ષ્યઃ કટક્ષો ઽપિ વિશ્રાન્તિમ્ એતિ ॥

ત્વદ્દૃશૈવ પરિમલનાદ્ ભવ્યતામ્ ઇયમ્ ઉપગતા
ભાતિ ભૂમિર્ ઇવ જનતા સંતતાહિત હલમુખી ॥

વરદ સા હિ સંજન્યતે પરિણતિસ્ તયાસ્યાં યતઃ
વચનબીજમ્ ઉપ્તં ત્વયા ફલતિ શાન્તિ રૂપં ફલમ્ ॥

કલયિતુમ્ ઇહ કઃ શક્તસ્ તવ ખલુ ચરિતાનીશ
સતમસિ સમયે તોયે ભુજગશિશુસૃતા નીવ ॥

કિન્તૂદસ્યતિ ધૈર્યધ્વસ્રી ત્વત્કીર્તિશ્રુતિજન્માનન્દઃ
સ્વપ્રૌઢિપ્રતિપત્તિન્યસ્તાં લોકસ્યાનન મુદ્રા મ્ ઈશ ॥

શ્રીનિકેત લીલાચતુરં તે પ્રાપ્તપાર વિદ્યાચરણાનામ્
ભાતિ વર્ષ્મ બુદ્ધાત્મજ પઙ્ક્તૌ યદ્વદ્ અમ્બુજન્મસ્વ્ અરવિન્દમ્ ॥

ત્વામ્ ઉદ્ગીતકુલોદયશૈલં પ્રજ્ઞાલોકમ્ ઉપાયરથસ્થમ્
વન્દે જાડ્યવિખણ્ડનશૌણ્ડં ત્રૈલોકી નલિની સવિતારમ્ ॥

બુદ્ધસુતાનામ્ અભ્યુદયોર્વી ભાતિ ભૃશં ભૂત્યા તવ નાથ
શૈલવિશેષસ્યેવ શિખાભૂ રુક્મવતી રત્નાઙ્કુરકાન્ત્યા ॥

નિઃશેષસ્ તવ વિજયધ્વાનં તન્વન્ ભ્રામ્યતિ ભુવનોદ્દ્યોત
સાનન્દઃ કૃતિનિવહઃ સ્વામિન્ વિષ્વગ્ ઘોષણ પણવો યદ્વત્ ॥

વાદિવ્રાતપ્રવરશિરોઽબ્જ શ્રીધામ્નસ્ તે ગુણમધુયોગાત્
ધીમન્ ધીરાન્ અપિ માદયન્તી ત્રૈલોકી વાગ્ વિલસતિ મત્તા ॥

વિશ્વચક્રવર્તિનાં જિનાનાં વંશભૂષણે ત્વયિ સ્ફુટૈવ
મ્લાયતીવ સા કુમારતાખ્યા યા મયૂરસારિણી ષ્યતે તુ ॥

નાનારત્નમરીચિમાલિની પ્રોન્મીલન્નિજકાન્તિસંપદા
પ્રત્યઙ્ગં તવ ભૂષણાવલી નીતા શુદ્ધવિરાટ્ પરાભવમ્ ॥

પાતુ જગત્ તવ તત્ત્વનયા ખ્યાનવિધૌ કરવલ્ગિતકમ્
વાદિપતે વ્યતિઘટ્ટનતો વલ્ગુનિનાદચલદ્ વલયમ્ ॥

રૂપં તે ગુણગણમ્ અથ કીર્તિં સંવીક્ષ્યાખિલમ્ ઇદમ્ અતિશાયિ
બિભ્રાણં નિજવિષયવિશ્રામં મન્દં ત્રિષ્ટુભિ જગદ્ ઉપજાતમ્ ॥

તનુર્ અતનુદયાદ્રવોપમ સ્ફુરદનુપમકાન્તિસંતતિઃ
જનયતિ ભવતો ન કસ્ય વા મુદમ્ અધિપ સમન્ત ભદ્રિકા ॥

શરદમૃતકરકરશ્રેણી સમહિમગતમલગૌરીયમ્
ગુણસમુદિતિર્ ઇવ મુક્તાલી વિલસતિ હૃદિ ભવતો વૃત્તા ॥

ગીયમાનસુમનઃસુમનસ્વજ્ જાતિકીર્તિવિજયેવ તવેયમ્
ભાતિ દૂરતતસૌરભલોભ સ્વાગતા લિપટલક્વણિતેન ॥

સ્ફારામોદા મધુનિધિર્ અધિકં ચૂર્ણં ચાતુઃસમં ઇવ દધતી
નીલાબ્જશ્રીર્ દલસુખશયના સંપર્યાપ્ત ભ્રમરવિલસિતા ॥