વિષ્ણુપુરાણ (સમીક્ષિત આવૃત્તિ) · અધ્યાય 5.31

સંસ્તુતો ભગવાન્ ઇત્થં દેવરાજેન કેશવઃ
પ્રહસ્ય ભાવગમ્ભીરમ્ ઉવાચેન્દ્રં દ્વિજોત્તમ ॥

દેવરાજો ભવાન્ ઇન્દ્રો વયં મર્ત્યા જગત્પતે
ક્ષન્તવ્યં ભવતૈવૈતદ્ અપરાધકૃતં મમ ॥

પારિજાતતરુશ્ ચાયં નીયતામ્ ઉચિતાસ્પદમ્
ગૃહીતો ઽયં મયા શક્ર સત્યાવચનકારણાત્ ॥

વજ્રં ચેદં ગૃહાણ ત્વં યદ્ ગ્રસ્તં પ્રહિતં ત્વયા
તવૈવૈતત્ પ્રહરણં શક્ર વૈરિવિદારણમ્ ॥

વિમોહયસિ મામ્ ઈશ મર્ત્યો ઽહમ્ ઇતિ કિં વદન્
જાનીમસ્ ત્વાં ભગવતો ન તુ સૂક્ષ્મવિદો વયમ્ ॥

યો ઽસિ સો ઽસિ જગત્ત્રાણ પ્રવૃત્તૌ નાથ સંસ્થિતઃ
જગતઃ શલ્યનિષ્કર્ષં કરોષ્ય્ અસુરસૂદન ॥

નીયતાં પારિજાતો ઽયં કૃષ્ણ દ્વારવતીં પુરીમ્
મર્ત્યલોકે ત્વયા મુક્તે નાયં સંસ્થાસ્યતે ભુવિ ॥

દેવદેવ જગન્નાથ કૃષ્ણ વિષ્ણો મહાભુજ ॥

શઙ્ખચક્રગદાપાણે શાર્ઙ્ગાસિધર માધવ ॥

તથેત્ય્ ઉક્ત્વા ચ દેવેન્દ્રમ્ આજગામ ભુવં હરિઃ
પ્રસક્તૈઃ સિદ્ધગન્ધર્વૈઃ સ્તૂયમાનઃ સુરર્ષિભિઃ ॥

આગમિષ્યતિ દેવેશ સ્વયમ્ એવ ત્રિવિષ્ટપમ્ ॥

તતઃ શઙ્ખમ્ ઉપાધ્માય દ્વારકોપરિ સંસ્થિતઃ
હર્ષમ્ ઉત્પાદયામ્ આસ દ્વારકાવાસિનાં દ્વિજ ॥

અવતીર્યાથ ગરુડાત્ સત્યભામાસહાયવાન્
નિષ્કુટે સ્થાપયામ્ આસ પારિજાતં મહાતરુમ્ ॥

યમ્ અભ્યેત્ય જનઃ સર્વો જાતિં સ્મરતિ પૌર્વિકીમ્
વાસ્યતે યસ્ય પુષ્પોત્થ ગન્ધેનોર્વી ત્રિયોજનમ્ ॥

તતસ્ તે યાદવાઃ સર્વે દેહબન્ધાન્ અમાનુષાન્
દદૃશુઃ પાદપે તસ્મિન્ કુર્વતો મુખદર્શનમ્ ॥

કિંકરૈઃ સમુપાનીતં હસ્ત્યશ્વાદિ તતો ધનમ્
સ્ત્રિયશ્ ચ કૃષ્ણો જગ્રાહ નરકસ્ય પરિગ્રહાન્ ॥

વિભજ્ય પ્રદદૌ કૃષ્ણો બાન્ધવાનાં મહામતિઃ ॥

તતઃ કાલે શુભે પ્રાપ્તે ઉપયેમે જનાર્દનઃ
તાઃ કન્યા નરકેણાસન્ સર્વતો યાઃ સમાહૃતાઃ ॥

એકસ્મિન્ન્ એવ ગોવિન્દઃ કાલે તાસાં મહામુને
જગ્રાહ વિધિવત્ પાણીન્ પૃથગ્ગેહેષુ ધર્મતઃ ॥

ષોડશસ્ત્રીસહસ્રાણિ શતમ્ એકં તથાધિકમ્
તાવન્તિ ચક્રે રૂપાણિ ભગવાન્ મધુસૂદનઃ ॥

એકૈકશ્યેન તાઃ કન્યા મેનિરે મધુસૂદનઃ
મમૈવ પાણિગ્રહણં ભગવાન્ કૃતવાન્ ઇતિ ॥

નિશાસુ ચ જગત્સ્રષ્ટા તાસાં ગેહેષુ કેશવઃ
ઉવાસ વિપ્ર સર્વાસાં વિશ્વરૂપધરો હરિઃ ॥