વિષ્ણુપુરાણ (સમીક્ષિત આવૃત્તિ) · અધ્યાય 1.16
કથિતો ભવતા વંશો માનવાનાં મહામુને
કારણં ચાસ્ય જગતો વિષ્ણુર્ એવ સનાતનઃ ॥
યત્ ત્વ્ એતદ્ ભગવાન્ આહ પ્રહ્લાદં દૈત્યસત્તમમ્
દદાહ નાગ્નિર્ નાસ્ત્રૈશ્ ચ ક્ષુણ્ણસ્ તત્યાજ જીવિતમ્ ॥
જગામ વસુધા ક્ષોભં યત્રાબ્ધિસલિલે સ્થિતે
બન્ધબદ્ધો ઽપિ ચલતિ વિક્ષિપ્તાઙ્ગૈઃ સમાહતા ॥
શૈલૈર્ આક્રાન્તદેહો ઽપિ ન મમાર ચ યઃ પુરા
ત્વયૈવાતીવ માહાત્મ્યં કથિતં યસ્ય ધીમતઃ ॥
તસ્ય પ્રભાવમ્ અતુલં વિષ્ણોર્ ભક્તિમતો મુને
શ્રોતુમ્ ઇચ્છામિ યસ્યૈતચ્ ચરિતં ત્વ્ અમિતૌજસઃ ॥
કિંનિમિત્તમ્ અસૌ શસ્ત્રૈર્ વિક્ષતો દિતિજૈર્ મુને
કિમર્થં ચાબ્ધિસલિલે નિક્ષિપ્તો ધર્મતત્પરઃ ॥
આક્રાન્તઃ પર્વતૈઃ કસ્માત્ કસ્માદ્ દષ્ટો મહોરગૈઃ
ક્ષિપ્તઃ કિમ્ અદ્રિશિખરાત્ કિં વા પાવકસંચયે ॥
દિગ્દન્તિનાં દન્તભૂમિઃ સ ચ કસ્માન્ નિરૂપિતઃ
સંશોષકો ઽનિલશ્ ચાસ્ય પ્રયુક્તઃ કિં મહાસુરૈઃ ॥
કૃત્યાં ચ દૈત્યગુરવો યુયુજુસ્ તે તુ કિં મુને
શમ્બરશ્ ચાપિ માયાનાં સહસ્રં કિં પ્રયુક્તવાન્ ॥
હાલાહલં વિષં ઘોરં દૈત્યસૂદૈર્ મહાત્મનઃ
કસ્માદ્ દત્તં વિનાશાય યજ્ જીર્ણં તેન ધીમતા ॥
એતત્ સર્વં મહાભાગ પ્રહ્લાદસ્ય મહાત્મનઃ
ચરિતં શ્રોતુમ્ ઇચ્છામિ મહામાહાત્મ્યસૂચકમ્ ॥
ન હિ કૌતૂહલં તત્ર યદ્ દૈત્યૈર્ ન હતો હિ સઃ
અનન્યમનસો વિષ્ણૌ કઃ સમર્થો નિપાતને ॥
તસ્મિન્ ધર્મપરે નિત્યં કેશવારાધનોદ્યતે
સ્વવંશપ્રભવૈર્ દૈત્યૈઃ કર્તું દ્વેષો ઽતિદુષ્કરઃ ॥
ધર્માત્મનિ મહાભાગે વિષ્ણુભક્તે વિમત્સરે
દૈતેયૈઃ પ્રહૃતં કસ્માત્ તન્ મમાખ્યાતુમ્ અર્હસિ ॥
પ્રહરન્તિ મહાત્માનો વિપક્ષે ચાપિ નેદૃશે
ગુણૈઃ સમન્વિતે સાધૌ કિં પુનર્ યઃ સ્વપક્ષજઃ ॥
તદ્ એતત્ કથ્યતાં સર્વં વિસ્તરાન્ મુનિસત્તમ
દૈત્યેશ્વરસ્ય ચરિતં શ્રોતુમ્ ઇચ્છામ્ય્ અશેષતઃ ॥
મૂળ પાઠ: Viṣṇupurāṇa · Edition: The Critical Edition of the Viṣṇupurāṇam, critically edited by M. M. Pathak. Vadodara : Oriental Institute 1997-1999 · Data entry Peter Schreiner · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0