વિષ્ણુ પુરાણ · અધ્યાય 4.11

ઇતિ શ્રીવિષ્ણુમહાપુરાણે ચતુર્થાંશે દશમો ઽધ્યાયઃ (10)
શ્રીપરાશર ઉવાચ
અતઃ પરં યયાતેઃ પ્રથમપુત્રસ્ય યદોર્વંશમહં કથયામિ

યત્રાશેષલોકનિવાસો મનુષ્યસિદ્ધગન્ધર્વયક્ષરાક્ષસગુહ્યકકિંપુરુષાપ્સરોરગવિહગદૈત્યદાનવાદિત્યરુદ્રવસ્વશ્વિમરુદ્દેવર્ષિભિર્ મુમુક્ષુભિર્ ધર્માર્થકામમોક્ષાર્થિભિશ્ ચ તત્તત્ફલલાભાય સદાભિષ્ટુતો ઽપરિચ્છેદ્યમાહાત્મ્યાંશેન ભગવાનનાદિનિધનો વિષ્ણુરવતતાર

અત્ર શ્લોકઃ

યદોર્વંશં નરઃ શ્રુત્વા સર્વપાપૈઃ પ્રમુચ્યતે ।
યત્રાવતીર્ણં કૃષ્ણાખ્યંપરં બ્રહ્મનરાકૃતિ

સહસ્રજિત્ક્રોષ્ટુનલનહુષસંજ્ઞાશ્ચાત્વારો યદુપુત્રા વભુવુઃ

સહસ્રજિત્પુઃ શતજિત્

તસ્ય હૈહયહેહયવેણુહયાસ્ત્રયઃ પુત્રા બભૂવુઃ

હૈહયપુત્રો ધર્મઃ તસ્યાપિ ધર્મનેત્રઃ તતઃ કુન્તિઃ કુન્તેઃ સહજિત્

તત્તનયો મહિષ્માન્ યો ઽસૌ માહિષ્મતોં પુરીં નિર્વાપયામાસ

તસ્માદ્ભદ્રશ્રેણ્યસ્તતો દુર્દમસ્તસ્માદ્ધનકઃ ધનકસ્ય કૃતવીર્યકૃતાગ્નિકૃતધર્મકૃતૌજસશ્ચત્વારઃ પુત્રા બભૂવુઃ

કૃતવીર્યાદર્જુઃસપ્તદ્વીપાધિપતિર્બાહુસહસ્રો જજ્ઞે

યો ઽસૌ ભગવદંશમત્રિકુલપ્રસૂતં દત્તાત્રેયાખ્યમારાધ્ય બાહુસહસ્રમધર્મસેવાનિવારણં સ્વધર્મસેવિત્વં રણે પૃથિવીજયં ધર્મતશ્ચાનુપાલનમારાતિભ્યો ઽપરાજયમખિલજગત્પ્રખ્યાતપુરુષાચ્ચ મૃત્યુમિત્યેતાન્વરાનભિલષિતવાંલ્લેભે ચ

તેનેયમશેષદ્વીપવતી પૃથિવી સમ્યક્પરીપાલિતા

દશયજ્ઞસહસ્રાણ્યસાવયજત્

તસ્ય ચ શ્લોકો ઽદ્યાપિ ગીયતે

ન નૂનં કાર્તવીર્યસ્ય ગાતિં યાસ્યન્તિ પાર્થિવાઃ ।
યજ્ઞૈર્ દાનૈસ્ તપોભિર્ વા પ્રશ્રયેણ શ્રુતેન ચ

અનષ્ટદ્રવ્યતા ચ તસ્ય રાજ્યે ઽભવત્

એવં ચ પઞ્ચાશીતિવર્ષસહસ્રણ્યવ્યાહતેરોગ્યશ્રીબલપરાક્રમો રાજ્યમકરોત્

માહિષ્મત્યાં દિગ્વિજયાભ્યાગતો સ્થાપિતઃ

યશ્ ચ પઞ્ચાશીતિવર્શસહસ્રોપલક્ષણકાલાવસાને ભગવન્નારાયણાંશેન પરશુરામેણોપસંહૃતઃ

તસ્ય ચ પુત્રશતપ્રધાનાઃ પઞ્ચપુત્રા બભૂવુઃ શુરશૂરસેનવૃષસેનમધુજયધ્વજસંજ્ઞાઃ

જયધ્વજાત્તાલજઙ્ઘઃ પુત્રોભવત્ ॥ 22 ॥
તાલજઙ્ઘસ્ય તાલજઙ્ઘાખ્યં પુત્રશતમાસીત્

એષાં જ્યેષ્ઠે વીતિહોત્રસ્તથાન્યો ભરતઃ

ભરતાદ્વૃષઃ

વષસ્ય પુત્રો મધુરભવત્

તસ્યાપિ વૃષ્ણિપ્રમુખંપુત્રશતમાસીત્

યતો વૃષ્ણિસંજ્ઞામેતદ્ગોત્રમવાપ

મધુસંજ્ઞાહેતુશ્ ચ મધુરભવત્

યાદવાશ્ ચ યદુનામોપલક્ષણાદિતિ