વીણાશિખતન્ત્ર · શ્લોક 121-140

શૃણુષ્વૈકમના ભદ્રે પ્રાકૃતં તપસઃ ફલમ્
પ્રણયાદ્ અતુલં વાપિ રહસ્યં પરમં પદમ્ ॥

ઉત્તરોત્તરયોગેન તન્ત્રં તે કથિતં મયા
અત્રાન્તરમ્ ઇદં જ્ઞાનં શ્રુત્વા ભવતિ નિર્વૃતિઃ ॥

પ્રસ્તાર્ય પૂર્વવદ્ વર્ણં પ્રોદ્ધરેદ્ બીજપઞ્ચકમ્
પૂર્વવત્ ક્રમયોગેન સર્વકામપ્રસિદ્ધયે ॥

આદૌ દ્વાત્રિંશકં બીજં યુક્તમ્ એકોનવિંશતિ
ચતુસ્ત્રિંશં તતો ઽધસ્તાદ્ દેવદેવં પ્રકલ્પયેત્ ॥

જયા સપ્તદશં બીજં યુક્તમ્ એકાદશેન તુ
તદ્ એવ વિજયાખ્યાતા કિં તુ યુક્તં ન કેન ચિત્ ॥

પઞ્ચવિંશચ્ છિખાભાજિ યુક્તમ્ એકાદશેન તુ
અજિતાયાઃ સમુદ્દિષ્ટં ચતુર્થ્યાઃ શૃણુ સામ્પ્રતમ્ ॥

વર્ણૈકાદશસંયુક્તં શમ્ભુસ્થં પઞ્ચવિંશકમ્
ગુહ્યમ્ એતત્ સમુદ્દિષ્ટં પ્રષ્ટવ્યં નાન્યતઃ પરમ્ ॥

સર્વકામપ્રદં દેવિ એતદ્ વૈ બીજપઞ્ચકમ્
ઉત્તરં હૃદયં હ્યેતત્ સર્વતન્ત્રેષુ ચોત્તરમ્ ॥

યાનિ કાનિ ચ કર્માણિ સર્વાણ્ય્ એતૈસ્ તુ કારયેત્
પઞ્ચવિંશતિકોષસ્થં યુક્તં વૈ ષોડશેન તુ ॥

અસ્ત્રમ્ એતત્ સમુદ્દિષ્ટમ્ અસ્મિંસ્ તન્ત્રે ચ સુવ્રતે
પુનર્ એતદ્બીજયુક્તં વિંશકેન સમન્વિતમ્ ॥

માયા હ્ય્ એષા સમુદ્દિષ્ટા શિવસ્યાનન્તરૂપિણી
આદિકોષ્ઠકબીજં તુ અધસ્તાષ્ટાદશસંયુતમ્ ॥

અષ્ટત્રિંશતિકોષસ્થં તસ્યોપરિ નિયોજયેત્
અઙ્કુશોદ્ધરણં હ્ય્ એતદ્ દેવીનાં સંનિરોધને ॥

બિન્દુપુઞ્જસમેતા હિ ન્યસ્તવ્યા તુ યથાક્રમમ્
પઞ્ચવિંશતિકોષસ્થં તદ્ એવ પરમાક્ષરમ્ ॥

નવત્રિંશસમાયુક્તં બીજં ગાયત્રિસંજ્ઞકમ્
એતદ્ બીજવરં દિવ્યં યોજ્યમ્ આલભનાદિકે ॥

ચતુસ્ત્રિંશતિકોષસ્થં પઞ્ચવિંશતિયોજિતમ્
સર્વકર્મસમુદ્દિષ્ટં બીજં સાવિત્રિસંજ્ઞિતમ્ ॥

અર્ધેન્દુશિખયા દેવિ લાઞ્છિતાનિ તુ પૂર્વવત્
પ્રયોગં ચાસ્ય વક્ષ્યામિ સિદ્ધિર્ યેનાશુ જાયતે ॥

પ્રયોગં કારણં દેવિ ગ્રન્થશાસ્ત્રમ્ અકારણમ્
સર્વત્ર સુલભં શાસ્ત્રં પ્રયોગં તુ સુદુર્લભમ્ ॥

પ્રયોગરહિતા મન્ત્રા નૈવ સિદ્ધિપ્રદાઃ સ્મૃતાઃ
હૃત્પદ્મે યોગવિન્યાસં ધ્યાત્વા વૈ બીજપઞ્ચકમ્
ગતિં દેવં તુ વિજ્ઞાય તતઃ કર્મ સમારભેત્ ॥

કીદૃશઃ સ ભવેદ્ દેવો ગતિસ્ તસ્ય તુ કીદૃશી
દેહસ્થં તુ કથં વિદ્યાદ્ વક્તુમ્ અર્હસિ શઙ્કર ॥

મેઢ્રનાભ્યન્તરે દેવિ કન્દમૂલાકૃતિર્ ભવેત્
દ્વાસપ્તતિસહસ્રાણિ નાડીર્ આધારસંસ્થિતાઃ ॥