વરાહ પુરાણ · અધ્યાય 46
દુર્વાસા ઉવાચ ।
આષાઢેઽપ્યેવમેવં તુ સંકલ્પ્ય વિધિના નરઃ ।
અર્ચયેત્ પરમં દેવં ગન્ધપુષ્પૈરનેકશઃ
વાસુદેવાય પાદૌ તુ કટિં સંકર્ષણાય ચ ।
પ્રદ્યુમ્નાયેતિ જઠરં અનિરુદ્ધાય વૈ ઉરઃ
ચક્રપાણયેતિ ભુજૌ કણ્ઠં ભૂપતયે તથા ।
સ્વનામ્ના શઙ્ખચક્રૌ તુ પુરુષાયેતિ વૈ શિરઃ
એવમભ્યર્ચ્ય મેધાવી પ્રાગ્વત્તસ્યાગ્રતો ઘટમ્ ।
વિન્યસ્ય વસ્ત્રસંયુક્તં તસ્યોપરિ તતો ન્યસેત્ ।
કાઞ્ચનં વાસુદેવં તુ ચતુર્વ્યૂહં સનાતનમ્
તમભ્યર્ચ્ય વિધાનેન ગન્ધપુષ્પાદિભિઃ ક્રમાત્ ।
પ્રાગ્વત્ તં બ્રાહ્મણે દદ્યાદ્ વેદવાદિનિ સુવ્રતે ।
એવં નિયમયુક્તસ્ય યત્પુણ્યં તચ્છૃણુષ્વ મે
વસુદેવોઽભવદ્ રાજા યદુવંશવિવર્દ્ધનઃ ।
દેવકી તસ્ય ભાર્યા તુ સમાનવ્રતધારિણી
સા ત્વપુત્રાઽભવત્ સાધ્વી પતિધર્મપરાયણા ।
તસ્ય કાલેન મહતા નારદોઽભ્યગમદ્ ગૃહમ્
વસુદેવેનાસૌ ભક્ત્યા પૂજિતો વાક્યમબ્રવીત્ ।
વસુદેવ શ્રુણુષ્વ ત્વં દેવકાર્યં મમાનઘ ।
શ્રુત્વૈતાં ચ કથાં શીઘ્રમાગતોઽસ્મિ તવાન્તિકમ્
પૃથિવી દેવસમિતૌ મયા દૃષ્ટા યદૂત્તમ ।
ગત્વા ચ જલ્પતી ભારં ન શક્તા ઊહિતું સુરાઃ
સૌભકંસજરાસન્ધાઃ પુનર્નરક એવ ચ ।
કુરુપાઞ્ચાલભોજાશ્ચ બલિનો દાનવાઃ સુરાઃ ।
પીડયન્તિ સમેતા માં તાન્ હનધ્વં સુરોત્તમાઃ
એવમુક્તાઃ પૃથિવ્યા તે દેવા નારાયણં ગતાઃ ।
મનસા સ ચ દેવેશઃ પ્રત્યક્ષસ્તત્ ક્ષણાત્ બભૌ
ઉવાચ ચ સુરશ્રેષ્ઠઃ સ્વયં કાર્યમિદં સુરાઃ ।
સાધયામિ ન સન્દેહો મર્ત્યં ગત્વા મનુષ્યવત્
કિંત્વાષાઢે શુક્લપક્ષે યા નારી સહ ભર્ત્તૃણા ।
ઉપોષ્યતિ મનુષ્યેષુ તસ્યા ગર્ભે ભવામ્યહમ્
એવમુક્ત્વા ગતો દેવઃ સ્વયં ચાહમિહાગતઃ ।
ઉપદિષ્ટં તુ ભવતો અપુત્રસ્ય વિશેષતઃ ।
ઉપોષ્ય લભતે પુત્રં સહભાર્યો ન સંશયઃ
એતાં ચ દ્વાદશીં કૃત્વા વસુદેવસ્તથાપ્તવાન્ ।
મહતીં ચ શ્રિયં પ્રાપ્તઃ પુત્રપૌત્રસમન્વિતઃ
ભુક્ત્વા રાજ્યશ્રિયં સોઽથ ગતઃ પરમિકાં ગતિમ્ ।
એષ તે વિધિરુદ્દિષ્ટ આષાઢે માસિ વૈ મુને
॥ ઇતિ શ્રીવરાહપુરાણે ભગવચ્છાસ્ત્રે ષટ્ચત્વારિંશોઽધ્યાયઃ
મૂળ પાઠ: varāhapurāṇam · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0