વરાહ પુરાણ · અધ્યાય 217

અથ ધરણીવરાહસંવાદફલશ્રુતિવર્ણનમ્ ॥
સનત્કુમાર ઉવાચ ॥
ઉક્તં ભગવતા સર્વં યથાવત્પરમેષ્ઠિના ॥
પૃષ્ટેન સંશયં સમ્યક્પરં કૃત્વાર્થનિશ્ચયમ્

ભગવદ્વિશ્વરૂપસ્ય સ્થાણોરપ્રતિમૌજસઃ ॥
ક્રીડતો લોકનાથસ્ય કાનને મૃગરૂપિણઃ

યથા શરીરં શૃઙ્ગં ચ પુણ્યક્ષેત્રે પ્રતિષ્ઠિતમ્ ॥
હિતાય જગતસ્તત્ર તીર્થાનિ ચ યથાભવન્

તન્મે બ્રૂહિ મહાભાગ યથાતત્ત્વં જગત્પતે ॥
બ્રહ્મોવાચ ॥
પુલસ્ત્યો વક્ષ્યતે શેષં યદતોઽન્યન્મહામુને

સર્વેષામેવ તીર્થાનામેષાં ફલવિનિશ્ચયમ્ ॥
કુરુ રાજ્યં પુરસ્કૃત્ય મુનીનાં પુરતો વને

પુત્રો મે મત્સમઃ સમ્યગ્વેદવેદાંગતત્ત્વવિત્ ॥
યચ્છ્રુત્વા પુરુષસ્તાત વિમુક્તઃ સર્વકિલ્બિષૈઃ

યશસ્વી કીર્ત્તિમાન્ભૂત્વા વન્દ્યતે પ્રેત્ય ચેહ ચ ॥
શ્રોતવ્યમેતત્સતતં ચાતુર્વર્ણ્યૈઃ સુસંયુતૈઃ

મંગલ્યં ચ શિવં ચૈવ ધર્મકામાર્થસાધકમ્ ॥
શ્રીભૂતિજનનં પુણ્યમાયુષ્યં વિજયાવહમ્

ધન્યં યશસ્યં પાપઘ્નં સ્વસ્તિકૃચ્છાન્તિકારકમ્ ॥
શ્રુત્વૈવં પુરુષઃ સમ્યઙ્ન દુર્ગતિમવાપ્નુયાત્

કીર્તયિત્વા વ્રજેત્સ્વર્ગં કલ્યમુત્થાય માનવઃ ॥
સૂત ઉવાચ ॥
ઇત્યુક્ત્વા ભગવાન્દેવઃ પરમેષ્ઠી પ્રજાપતિઃ

સનત્કુમારં સન્દિશ્ય વિરરામ મહાયશાઃ ॥
એતદ્વઃ કથિતં સર્વં મયા તત્ત્વેન સત્તમાઃ

વરાહભૂમિસંવાદં સારમુદ્ધૃત્ય સત્તમાઃ ॥
યશ્ચૈવ કીર્ત્તયેન્નિત્યં શૃણુયાદ્વાપિ ભક્તિતઃ

સર્વપાપવિનિર્મુક્તઃ સ યાતિ પરમાં ગતિમ્ ॥
પ્રભાસે નૈમિષારણ્યે ગંગાદ્વારેઽથ પુષ્કરે

પ્રયાગે બ્રહ્મતીર્થે ચ તીર્થે ચામરકણ્ટકે ॥
યત્પુણ્યફલમાપ્નોતિ તત્કોટિગુણિતં ભવેત્

કપિલાં દ્વિજમુખ્યાય સમ્યગ્દત્ત્વા તુ યત્ફલમ્ ॥
પ્રાપ્નોતિ સકલં શ્રુત્વા ચાધ્યાયં તુ ન સંશયઃ

શ્રુત્વાઽસ્યૈવ દશાધ્યાયં શુચિર્ભૂત્વા સમાહિતઃ ॥
અગ્નિષ્ટોમાતિરાત્રાભ્યાં ફલં પ્રાપ્નોતિ માનવઃ

યઃ પુનઃ સતતં શૃણ્વન્નૈરન્તર્યેણ બુદ્ધિમાન્ ॥
પારયેત્પરયા ભક્ત્યા તસ્યાપિ શૃણુ યત્ફલમ્

સર્વયજ્ઞેષુ યત્પુણ્યં સર્વદાનેષુ યત્ફલમ્ ॥
સર્વતીર્થાભિષેકેન યત્ફલં મુનિભિઃ સ્મૃતમ્

તત્પ્રાપ્નોતિ ન સન્દેહો વરાહવચનં યથા ॥
યદેતત્પારયેદ્ભક્ત્યા મમ માહાત્મ્યમુત્તમમ્

અપુત્રસ્ય ભવેત્પુત્રઃ સપૌત્રસ્ય સુપૌત્રકઃ ॥
યસ્યેદં લિખિતં ગેહે તિષ્ઠેત્સંપૂજ્યતે સદા

તસ્ય નારાયણો દેવઃ સન્તુષ્ટઃ સ્યાદ્ધિ સર્વદા ॥
યશ્ચૈતચ્છૃણુયાદ્ભક્ત્યા નૈરન્તર્યેણ માનવઃ

શ્રુત્વા તુ પૂજયેચ્છાસ્ત્રં યથા વિષ્ણું સનાતનમ્ ॥
ગન્ધપુષ્પૈસ્તથા વસ્ત્રૈર્બ્રાહ્મણાનાં ચ તર્પણૈઃ

યથાશક્તિ નૃપો ગ્રામૈઃ પૂજયેચ્ચ વસુન્ધરે॥
શ્રુત્વા તુ પૂજયેદ્યઃ પૌરાણિકં નિયતઃ શુચિઃ

સર્વપાપવિનિર્મુક્તો વિષ્ણુસાયુજ્યમાપ્નુયાત્ ૨૪॥ૐ॥
ઇતિ શ્રીવરાહપુરાણે ભગવચ્છાસ્ત્રે ધરણીવરાહસંવાદે ફલશ્રુતિર્નામ સપ્તદશાધિકદ્વિશતતમોઽધ્યાયઃ