વરાહ પુરાણ · અધ્યાય 205
અથ શુભાશુભ ફલાનુકીર્તનવર્ણનમ્ ॥
ઋષિપુત્ર ઉવાચ ॥
ઇદમન્યત્પુરા વિપ્રાઃ શ્રૂયતાં તસ્ય ભાષિતમ્ ॥
યમસ્ય ચિત્રગુપ્તસ્ય યચ્ચ તત્ર મયા શ્રુતમ્
અયં તુ ભવતાં યાતુ યાતુ સ્વર્ગં મહીક્ષિતામ્ ॥
અયં વૃક્ષસ્ત્વયં તિર્યગયં મોક્ષં વ્રજેન્નરઃ
અયં નાગો ભવેચ્છીઘ્રમયં તુ પરમાં ગતિમ્ ॥
સ્વપૂર્વકાન્પશ્યતેઽયમાત્મનસ્તુ પિતામહાન્
ક્લિશ્યતો રુદતશ્ચૈવ વદતશ્ચ પુનઃપુનઃ ॥
સ્વેન દોષેણ સર્વે વા અક્ષયં નરકઙ્ગતાઃ
દારત્યાગી ત્વધર્મિષ્ઠઃ પુત્રપૌત્રવિવર્જિતઃ ॥
ક્ષિપ્તં વૈ રૌરવે હ્યેનં ક્ષપયન્તુ મહૌજસઃ
મુચ્યતાં ત ઇમે સર્વે હ્યતીતાનાગતાસ્તથા ॥
મુચ્યન્તામાશુ મુચ્યન્તાં ત એતે પાપવર્જિતાઃ
આગમે ચ વિપત્તૌ ચ સર્વધર્માનુપાલકાઃ ॥
તે તુ કલ્પાન્બહૂન્સ્વર્ગ ઉષિત્વા હ્યનસૂયકાઃ
બહુસુન્દરનાર્યઙ્કે હ્યાદ્યે પરમધાર્મિકમ્ ॥
કલૌ માનુષતાં યાતુ ધર્મસ્યેહ નિદર્શનમ્
ત્રિવિષ્ટપે પરિક્લેશો વાસો હ્યસ્યાક્ષયો ભવેત્ ॥
અયમાયોધને શત્રું હત્વા તુ નિધનઙ્ગતઃ
બ્રાહ્મણાર્થે ગવાર્થે વા રાષ્ટ્રાર્થે નિધનઙ્ગતઃ ॥
શક્રસ્ય હ્યમરાવત્યાં નિવેદયત મા ચિરમ્
તત્ર વૈમાનિકો ભૂત્વા કલ્પમેકં નિવત્સ્યતિ ॥
તથૈવાયં મહાભાગો ધર્માત્મા ધર્મવત્સલઃ
બહુદાનરતો નિત્યં સર્વભૂતાનુકમ્પકઃ ॥
એનં ગન્ધૈશ્ચ માલ્યૈશ્ચ શીઘ્રમેવ પ્રપૂજય
અસ્મૈ પૂજા ભવેદ્દેયા મયાદિષ્ટા મહાત્મને ॥
વીજ્યતાં ચામરૈરેષ રથમસ્મૈ પ્રદીયતામ્
પ્રેતવાસં સમુત્સૃજ્ય હીતો યાતુ ત્રિવિષ્ટપમ્ ॥
ઇન્દ્રસ્યાર્દ્ધં ભવેચ્ચૈવ દેવદેવસ્ય ધીમતઃ
શઙ્ખતૂર્યનિનાદેન તત્ર વૈ વિજયેન ચ ॥
તત્ર વૈ પૂજયિત્વા ચ પ્રાયશો લભતાં સુખમ્
અયં ગચ્છતુ ભદ્રં ચાપીન્દ્રદેશં દુરાસદમ્ ॥
અનેન વૈ કીર્તિમતા લોકઃ સર્વો હ્યલંકૃતઃ
ગુણૈશ્ચ શતસંખ્યાકૈઃ શક્ર એનં પ્રતીક્ષતે ॥
તાવત્સ્થાસ્યતિ ધર્માત્મા યાવચ્છક્રસ્ત્રિવિષ્ટપે
તાવત્સ મોદતે સ્વર્ગે યાવદ્ધર્મોઽનુમીયતે ॥
તતચ્યુતશ્ચ કાલેન માનુષ્યે સુખમશ્નુતે
રત્નવેણુપ્રદશ્ચૈવ સર્વધર્મૈરલંકૃતઃ ॥
અશ્વિનોર્નય લોકં તુ સર્વસૌખ્યસમન્વિતમ્
અયં યાતુ મહાભાગો દેવદેવં સનાતનમ્ ॥
અતિસૃષ્ટઃ પુરા યેન યથોક્તાઃ સુખદોહનાઃ
સર્વશક્ત્યા સમેતેન દ્વિજેભ્ય ઉપપાદિતાઃ ॥
શુચીનાં બ્રાહ્મણાનામ્બહ્વન્નદાનં વિશેષતઃ
તેન કલ્પં વસિષ્યન્તિ રુદ્રકલ્પા મનોરમાઃ ॥
તત્ર કલ્પં વસેદ્ગત્વા રુદ્રલોકં ન સંશયઃ
તેન દત્તં દ્વિજાતિભ્યો મધુખણ્ડપુરઃસરમ્ ॥
રસૈશ્ચ વિવિધૈર્યુક્તં સર્વગન્ધમનોરમમ્
તરુણી ક્ષીરસમ્પન્ના ગૌઃ સુવર્ણયુતા શુભા ॥
સવત્સા હેમવાસાશ્ચ દત્તાઽનેન મહાત્મના
અસ્ય લેખ્યં મયા દૃષ્ટં તિસ્રઃ કોટ્યસ્ત્રિવિષ્ટપે ॥
સ્વર્ગાત્પરિચ્યુતશ્ચાપિ ઋષીણાં જાયતે કુલે
સુવર્ણસ્ય પ્રદાતા ચ ત્રિદશેભ્યો નિવેદ્યતામ્ ॥
ત્રિદશાનભ્યનુજ્ઞાપ્ય યાતુ દેવમુમાપતિમ્
તત્રૈષ વૈ મહાતેજા યથેષ્ટં કામમાપ્નુયાત્ ॥
તત્રૈવાયમપિ પ્રેતગણભક્તો મહાતપાઃ
પ્રયાતુ પિતૃભિઃ સાર્દ્ધં તર્પિતા યેન પૂર્વજાઃ ॥
દાનવ્રતા દિવં યાન્તુ નાનાલોકનમસ્કૃતાઃ
અયં ભદ્રો મહાકામં સર્વભૂતહિતે રતઃ ॥
સર્વકામૈરયં પૂજ્યઃ સર્વકામપ્રદો નરઃ
ક્ષિતિપ્રદો દ્વિજાતિભ્યો હ્યયં યાતુ ત્રિવિષ્ટપમ્ ॥
તત્રૈવ તિષ્ઠતાદ્વીરો બ્રહ્મલોકે સહાનુગઃ
વિવિધૈઃ કામભોગૈસ્તુ સેવ્યમાનો નરોત્તમઃ ॥
અક્ષયં ચાજરં સ્થાનં પૂજ્યમાનો મહર્ષિભિઃ
ઇતિ શ્રીવરાહપુરાણે ભગવચ્છાસ્ત્રે સંસારચક્રે શુભાશુભફલાનુકીર્ત્તનં નામ પઞ્ચાધિકદ્વિશતતમોઽધ્યાયઃ
મૂળ પાઠ: varāhapurāṇam · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0