વરાહ પુરાણ · અધ્યાય 168

ધરણ્યુવાચ ॥
મથુરાં રક્ષતે કોઽસૌ ક્ષેત્રપાલો વ્યવસ્થિતઃ ॥
તેન દૃષ્ટેન યત્પુણ્યં કથયસ્વાખિલં પ્રભો

શ્રીવરાહ ઉવાચ ॥
દૃષ્ટ્વા ભૂતપતિં દેવં વરદં પાપનાશનમ્ ॥
તસ્ય દર્શનમાત્રેણ મથુરાયાં ફલં ભવેત્

પુરા વર્ષસહસ્રં તુ તપસ્તપ્તં સુદારુણમ્ ॥
પૂર્ણે વર્ષસહસ્રે તુ મયા સન્તોષિતો હરઃ

વરં વરય ભદ્રં તે યસ્તે મનસિ વર્ત્તતે ॥
ઈશ્વર ઉવાચ ॥
સર્વગસ્ત્વં હિ દેવેશ મયા જ્ઞાતં સુનિશ્ચિતમ્

મથુરાયાં ચ મે સ્થાનં સદા દેવ પ્રદીયતામ્ ॥
દેવદેવ વચઃ શ્રુત્વા હરિર્વચનમબ્રવીત્

મથુરાયાં ચ દેવ ત્વં ક્ષેત્રપાલો ભવિષ્યસિ ॥
ત્વયિ દૃષ્ટે મહાદેવ મમ ક્ષેત્ર ફલં ભવેત્

અન્યથા નાપ્નુયાત્ સિદ્ધિમેવમેતન્ન સંશયઃ ॥
યેન યદ્યાદૃશં પુણ્યં કૃતં તીર્થે પ્રયત્નતઃ

ભજતે મનુજઃ સિદ્ધિમાત્મભાવેન તાદૃશીમ્ ॥
મમ ક્ષેત્રપ્રવેશે ચ ભૂમિઃ સંસારનાશિની

ઇન્દ્રસ્યૈવ પુરી રમ્યા યથા નાકેઽમરાવતી ॥
જમ્બૂદ્વીપે તથોત્કૃષ્ટા મથુરા મમ વલ્લભા

વિંશતિર્યોજનાનાં હિ માથુરં મમ મણ્ડલમ્ ॥
પદે પદેઽશ્વમેધાનાં ફલં નાત્ર વિચારણા

ન મયા કથિતં દેવિ બ્રહ્મણશ્ચ મહાત્મનઃ ॥
રુદ્રસ્ય ન મયા પૂર્વં કથિતં ચ વસુન્ધરે

મયા સુગોપિતં પૂર્વં ગુહ્યાદ્ગુહ્યતરં પરમ્ ॥
અત્ર ક્ષેત્રે પુરી રમ્યા સર્વરત્નવિભૂષિતા

તસ્યાં તિષ્ઠન્તિ તીર્થાનિ તાનિ વક્ષ્યામિ તચ્છૃણુ ॥
ષષ્ટિકોટિસહસ્રાણિ ષષ્ટિકોટિશતાનિ ચ

તીર્થસંખ્યા ચ વસુધે મથુરાયાં મયોદિતા ॥
ગોવર્દ્ધનં તથાક્રૂરં દ્વે કોટી દક્ષિણોત્તરે

પ્રસ્કન્દનં ચ ભાણ્ડીરં કુરુક્ષેત્રસમાનિ ષટ્ ॥
પુણ્યાત્પુણ્યતરં શ્રેષ્ઠમેતદ્વિશ્રાન્તિસંજ્ઞકમ્

અસિકુણ્ડં સવૈકુણ્ઠં કોટિતીર્થોત્તમં સ્મૃતમ્ ॥
અવિમુક્તં સોમતીર્થં યમનં તિન્દુકં તતઃ

ચક્રતીર્થં તથાક્રૂરં દ્વાદશાદિત્યસંજ્ઞિતમ્ ॥
એતત્પુણ્યં પવિત્રં ચ મહાપાતકનાશનમ્

કુરુક્ષેત્રાચ્છતગુણં મથુરાયાં ન સંશયઃ ॥
યે પઠન્તિ મહાભાગાઃ શૃણ્વન્તિ ચ સમાહિતાઃ

મથુરાયાસ્તુ માહાત્મ્યં તે યાન્તિ પરમં પદમ્॥
કુલાનિ તે તારયન્તિ દ્વે શતે વિંશયોર્દ્વયોઃ

એતન્મરણકાલે તુ યઃ સ્મરેત્પ્રયતો નરઃ॥
સ ગચ્છેત્પરમાં સિદ્ધિમિહ સંસારનાશિનીમ્

એતત્તે કથિતં દેવિ સર્વપાતકનાશનમ્ ॥
તીર્થાનાં ચૈવ માહાત્મ્યં કિમન્યચ્છ્રોતુમિચ્છસિ

ઇતિ શ્રીવરાહપુરાણે ભગવચ્છાસ્ત્રે મથુરામાહાત્મ્યે અષ્ટષષ્ટ્યધિકશતતમોઽધ્યાયઃ