વરાહ પુરાણ · અધ્યાય 161

અથ દેવવનપ્રભાવઃ ॥
ધરણ્યુવાચ ॥
યે ધર્મવિમુખા મૂઢાઃ સર્વજ્ઞાનવિવર્જિતાઃ ॥
કા ગતિઃ કૃષ્ણ તેષાં હિ વિહિતા નરકે સુરૈઃ

અભુક્ત્વા નારકં દુઃખં સુકૃતૈઃ પુણ્યદૈર્નૃણામ્ ॥
પ્રયાન્તિ કર્મણા યેન તમુપાયં બ્રવીહિ મે

શ્રીવરાહ ઉવાચ ॥
સર્વધર્મવિહીનાનાં પુરુષાણાં દુરાત્મનામ્ ॥
નરકાર્ત્તિહરા દેવી મથુરા પાપઘાતિની

મથુરાવાસિનો યે ચ તીર્થાનાં ચોપસેવકાઃ ॥
વનાનાં દર્શકો વાથ મથુરાક્રમકોઽપિ વા

એષાં મધ્યે કૃતં યૈશ્ચ એકં ચ શતમોજસા ॥
ન તે નરક ભોક્તારઃ સ્વર્ગભાજો ભવન્તિ તે

આદૌ મધુવનં નામ દ્વિતીયં તાલમેવ ચ ॥
વનં કુન્દવનં ચૈવ તૃતીયં વનમુત્તમમ્

ચતુર્થં કામ્યકવનં વનાનાં વનમુત્તમમ્ ॥
પંચમં વૈ બહુવનં ષષ્ઠં ભદ્રવનં સ્મૃતમ્

સપ્તમં તુ વનં ભૂમે ખાદિરં લોકવિશ્રુતમ્ ॥
મહાવનં ચાષ્ટમં તુ સદૈવ ચ મમ પ્રિયમ્

લોહાર્ગલવનં નામ નવમં પાતકાપહમ્ ॥
વનં બિલ્વવનં નામ દશમં દેવપૂજિતમ્

એકાદશં તુ ભાણ્ડીરં દ્વાદશં વૃન્દકા વનમ્ ॥
એતાનિ યે પ્રપશ્યન્તિ ન તે નરકભોગિનઃ

યથાક્રમેણ યે યાત્રાં વનાનાં ચ જિતેન્દ્રિયાઃ ॥
કરિષ્યન્તિ વરારોહે ઇન્દ્રલોકં વ્રજન્તિ તે

ઇતિ શ્રીવરાહપુરાણે મથુરામાહાત્મ્યે દેવવનપ્રભાવો નામૈકષષ્ટ્યધિકશતતમોઽધ્યાયઃ