વરાહ પુરાણ · અધ્યાય 110

અથ ધાન્યધેનુદાનમાહાત્મ્યમ્ ॥
હોતોવાચ॥
શૃણુ રાજન્પ્રવક્ષ્યામિ ધાન્યધેનુમનુત્તમામ્ ॥
યસ્યાઃ સંકીર્તનાદેવ સા તુષ્યેત્ પાર્વતી સ્વયમ્

વિષુવે ચાયને વાપિ કાર્ત્તિક્યાં તુ વિશેષતઃ ॥
યાં દત્ત્વા મુચ્યતે પાપાચ્છશાંક ઇવ રાહુણા

(તદિદાનીં પ્રવક્ષ્યામિ ધાન્યધેનુવિધિં પરમ્)
દશધેનુપ્રદાનેન યત્ફલં રાજસત્તમ॥
તત્સર્વમેવ પ્રાપ્નોતિ વ્રીહિધેનુપ્રદાનતઃ

કૃષ્ણાજિનં તતઃ કૃત્વા પ્રાગ્વત્સંસ્થાપયેદ્બુધઃ ॥
ગોમયેનાનુલિપ્તાયાં ભૂમૌ તાં પરિપૂજયેત્

ઉત્તમા તુ ભવેદ્ધેનુર્દ્રોણૈશ્ચાપિ ચતુષ્ટયૈઃ ॥
મધ્યમા ચ તદર્દેધેન વિત્તશાઠ્યં ન કારયેત્

ચતુર્થાંશેન વત્સં તુ કલ્પયિત્વા વિધાનતઃ ॥
ચતુર્થાંશેન ધેનોર્વૈ વત્સં તુ પરિકલ્પયેત્

કર્તવ્યૌ રુક્મશૃઙ્ગૌ તુ રાજતખુરસંયુતૌ ॥
ગોમેદૈઃ કુર્વીત ઘ્રાણં અગુરું ચન્દનં તથા।૭॥
મુક્તાફલમયા દંતા ઘૃતક્ષૌદ્રમયં મુખમ્॥
પ્રશસ્તપત્રશ્રવણં કાંસ્યદોહનકારિતામ્

ઇક્ષુપૃષ્ટિમયાઃ પાદાઃ ક્ષૌમ્યપુચ્છસમન્વિતામ્ ॥
નાનાફલસમોપેતાં રત્નગર્ભસમન્વિતામ્

પાદુકોપાનહચ્છત્રભાજનં તર્પણં તથા॥
અઙ્ગં તુ પૂર્વવત્કાર્યં મુખં ક્ષૌદ્રમયં શુભમ્

પૂર્વવચ્ચાર્ચ્ચયિત્વા તાં કૃત્વા દીપાર્ચ્ચનાદિકમ્॥
પુણ્યકાલં ચ સમ્પ્રાપ્ય સ્નાતઃ શુક્લાંબરો ગૃહી

ત્રિઃ પ્રદક્ષિણમાવૃત્ત્ય દંડવત્પ્રણમેચ્ચ તામ્॥
ત્વં હિ વિપ્ર મહાભાગ વેદવેદાઙ્ગપારગ

મયા દત્તાં ચ ગૃહ્ણીષ્વ પ્રસીદ ત્વં દ્વિજોત્તમ॥
પ્રીયતાં મમ દેવેશો ભગવાન્મધુસૂદનઃ

યા ચ લક્ષ્મીસ્તુ ગોવિન્દે સ્વાહા યા ચ વિભાવસૌ ॥
શક્રે શચીતિ વિખ્યાતા શિવે ગૌરી ચ સંસ્થિતા

ગાયત્રી બ્રહ્મણઃ પ્રોક્તા જ્યોત્સ્ના ચન્દ્રે રવેઃ પ્રભા ॥
બુદ્ધિર્બૃહસ્પતેઃ ખ્યાતં મેધા મુનિષુ સત્તમા

તસ્માત્સર્વમયી દેવી ધાન્યરૂપેણ સંસ્થિતા ॥
એવમુચ્ચાર્ય તાં ધેનું બ્રાહ્મણાય નિવેદયેત્

દત્ત્વા પ્રદક્ષિણં કૃત્વા તં ક્ષમાપ્ય દ્વિજોત્તમમ્ ॥
યાવચ્ચ પૃથિવી સર્વા વસુરત્નાનિ ભૂપતે

તાવત્પુણ્યં સમધિકં વ્રીહિધેનોશ્ચ તત્ફલમ્ ॥
તસ્માન્નરેન્દ્ર દાતવ્યા ભુક્તિમુક્તિફલપ્રદા

ઇહલોકે ચ સૌભાગ્યમાયુરારોગ્યવર્દ્ધનમ્ ॥
વિમાનેનાર્કવર્ણેન કિઙ્કિણીજાલમાલિના

સ્તૂયમાનોઽપ્સરોભિશ્ચ સ યાતિ શિવમન્દિરમ્ ॥
યાવચ્ચ સ્મરતે જન્મ તાવત્સ્વર્ગે મહીયતે

તતઃ સ્વર્ગાત્પરિભ્રષ્ટો જમ્બૂદ્વીપપતિર્ભવેત્ ॥
એવં હરેણ ચોદ્ગીર્ણં શ્રુત્વા વાક્યં નરોત્તમઃ

સર્વપાપવિશુદ્ધાત્મા રુદ્રલોકે મહીયતે

ઇતિ શ્રીવરાહપુરાણે શ્વેતવિનીતાશ્વોપાખ્યાને ધાન્યધેનુદાનમાહાત્મ્યં નામ દશાધિકશતતમોઽધ્યાયઃ