વામનપુરાણ, સરોમાહાત્મ્ય · અધ્યાય 12

ઇતિ શ્રીવામનપુરાણે સરોમાહાત્મ્યે એકાદશો ઽધ્યાયઃ
લોમહર્ષણ ઉવાચ ।
ઇત્યુષેર્વચનં શ્રુત્વા માર્કણ્ડેયસ્ય ધીમતઃ ।
નદી પ્રવાહસંયુક્તા કુરુક્ષેત્રં વિવેશ હ

તત્ર સા રન્તુકં પ્રાપ્ય પુણ્યતોયા સરસ્વતી ।
કુરક્ષેત્રં સમાપ્લાવ્ય પ્રયાતા પશ્ચિમાં દિશમ્

તત્ર તીર્થસહસ્રાણિ ઋષિભિઃ સેવિતાનિ ચ। તાન્યહં કીર્તયિષ્યામિ પ્રસાદાત્ પરમેષ્ઠિનઃ

તીર્થાનાં સ્મરણં પુણ્યં દર્શનં પાપનાશનમ્ ।
સ્નાનં મુક્તિકરં પ્રોક્તમપિ દુષ્ટૃતકર્મણઃ

યે સ્મરન્તિ ચ તીર્થાનિ દેવતાઃ પ્રીણયન્તિ ચ ।
સ્નાન્તિ ચ શ્રદ્દધાનાશ્ચ તે યાન્તિ પરમાં ગતિમ્

અપવિત્રઃ પવિત્રો વા સર્વાવસ્થાં ગતો ઽપિ વા ।
યઃ સ્મરેત્ કુરુક્ષેત્રં સ બાહ્યાભ્યન્તરઃ શુચિઃ

કુરુક્ષત્રં ગમિષ્યામિ કુરુક્ષેત્રે વસામ્યહમ્ ।
ઇત્યેવં વાચમુત્સૃજ્ય સર્વપાષૈઃ પ્રમુચ્યતે

બ્રહ્મજ્ઞાનં ગયાશ્રાદ્ધં ગોગ્રહે મરણં તથા ।
વાસઃ પુંસાં કુરુક્ષેત્રે મુક્તિરુક્તા ચતુર્વિધા

સરસ્વતીદૃષદ્વત્યોર્દેવનદ્યોર્યદન્તરમ્ ।
તં દેવનિર્મિતં દેશં બ્રહ્મવર્તં પ્રચક્ષતે

દૂરસ્થો ઽપિ કુરુક્ષેત્રે ગચ્છામિ ચ વસામ્યહમ્ ।
એવં યઃ સતતં બ્રૂયાત્ સો ઽપિ પાષૈઃ પ્રમુચ્યતે

તત્ર ચૈવ સરઃસ્નાયી સરસ્વત્યાસ્તટે સ્થિતઃ ।
તસ્ય જ્ઞાનં બ્રહ્મમયમુત્પત્સ્યતિ ન સંશયઃ

દેવતા ઋષયઃ સિદ્ધાઃ સેવન્તે કુરુજાઙ્ગલમ્ ।
તસ્ય સંસેવનાન્નિત્યં બ્રહ્મ ચાત્મનિ પશ્યતિ

ચઞ્ચલં હિ મનુષ્યત્વં પ્રાપ્ય યે મોક્ષકાઙ્કિણઃ ।
સેવન્તિ નિયતાત્માનો અપિ દુષ્કૃતકારિણઃ

તે વિમુક્તાશ્ચ કલુષૈરનેકજન્મસંભવૈઃ ।
પશ્યન્તિ નિર્મલં દેવં હૃદયસ્થં સનાતનમ્

બ્રહ્મવેદિઃ કુરુક્ષેત્રં પુણ્યં સાન્નિહિતં સરઃ

ગ્રહનક્ષત્રતારાણાં કાલેન પતનાદ્ ભયમ્ ।
કુરુક્ષેત્રે મૃતાનાં ચ પતનં નૈવ વિદ્યતે

યત્ર બ્રહ્માદયો દેવા ઋષયઃ સિદ્ધચારણાઃ ।
ગન્ધર્વાપ્સરસો યક્ષાઃ સેવન્તિ સ્થાનકાઙ્ક્ષિણઃ

ગત્વા તુ શ્રદ્ધાયા યુક્તઃ સ્નાત્વા સ્થાણુમહાહ્વદે ।
મનસા ચિન્તિતં કામં લભતે નાત્ર સંશયઃ

નિયમં ત તતઃ કૃત્વા ગત્વા સરઃ પ્રદક્ષિણમ્ ।
રન્તુકં ચ સમાસાદ્ય ક્ષમયિત્વા પુનઃ પુનઃ

સરસ્વત્યાં નરઃ સ્નાત્વા યક્ષં દૃષ્ટ્વા પ્રણમ્ય ચ ।
પુષ્પં ધૂપં ચ નૈવૈદ્યં દત્વા વાચમુદીરયેત્

તવ પ્રસાદાદ્ યક્ષેન્દ્ર વાનાનિ સરિતશ્ચ યાઃ ।
ભ્રમિષ્યામિ ચ તીર્થાનિ અવિઘ્નેં કુરુ મે સદા