સ્તવચિન્તામણિ · શ્લોક 100-119

નમસ્ ત્રૈલોક્યનાથાય તુભ્યં ભવ ભવજ્જુષામ્
ત્રિલોકીનાથતાદાન નિર્વિનાયકશક્તયે ॥

નિઃશેષક્લેશહાનસ્ય હેતુઃ ક ઇતિ સંશયે
સ્વામિન્ સો ઽસીતિ નિશ્ચિત્ય કસ્ ત્વાં ન શરણં ગતઃ ॥

ભુક્ત્વા ભોગાન્ ભવભ્રાન્તિં હિત્વા લપ્સ્યે પરં પદમ્
ઇત્ય્ આશંસેહ શોભેત શમ્ભૌ ભક્તિમતઃ પરમ્ ॥

નાથ સ્વપ્ને ઽપિ યત્ કુર્યાં બ્રૂયાં વા સાધ્વ્ અસાધુ વા
ત્વદધીનત્વદર્પેણ સર્વત્રાત્રાસ્મિ નિર્વૃતઃ ॥

જ્યોતિષામ્ અપિ યજ્ જ્યોતિસ્ તત્ર ત્વદ્ધામ્નિ ધાવતઃ
ચિત્તસ્યેશ તમઃસ્પર્શો મન્યે વન્ધ્યાત્મજાનુજઃ ॥

મન્યે ન્યસ્તપદઃ સો ઽપિ ક્ષેમ્યે મોક્ષસ્ય વર્ત્મનિ
મનોરથઃ સ્થિતો યસ્ય સેવિષ્યે શિવમ્ ઇત્ય્ અયમ્ ॥

સ્થિત્યુત્પત્તિલયૈર્ લોક ત્રયસ્યોપક્રિયાસ્વ્ ઇહ
એકૈવેશ ભવચ્છક્તિઃ સ્વતન્ત્રં તન્ત્રમ્ ઈક્ષસે ॥

ત્રિલોક્યામ્ ઇહ કસ્ ત્રાતસ્ ત્રિતાપ્યા નોપતાપિતઃ
તસ્મૈ નમો ઽસ્તુ તે યસ્ ત્વં તન્નિર્વાણામૃતહ્રદઃ ॥

કૃત્રિમાપિ ભવદ્ભક્તિર્ અકૃત્રિમફલોદયા
નિશ્છદ્મા ચેદ્ ભવેદ્ એષા કિંફલેતિ ત્વયોચ્યતામ્ ॥

તચ્ ચક્ષુર્ ઈક્ષ્યસે યેન સા ગતિર્ ગમ્યસે યયા
ફલં તદ્ અજ જાતં યત્ ત્વત્કથાકલ્પપાદપાત્ ॥

શ્રેયસા શ્રેય એવૈતદ્ ઉપરિ ત્વયિ યા સ્થિતિઃ
તદન્તરાયહૃતયે ત્વમ્ ઈશ શરણં મમ ॥

અહો સ્વાદુતમઃ શર્વ સેવાશંસાસુધારસઃ
કુત્ર કાલકલામાત્રે ન યો નવનવાયતે ॥

મુહુર્ મુહુર્ અવિશ્રાન્તસ્ ત્રૈલોક્યં કલ્પનાશતૈઃ
કલ્પયન્ન્ અપિ કો ઽપ્ય્ એકો નિર્વિકલ્પો જયત્ય્ અજઃ ॥

મલતૈલાક્તસંસાર વાસનાવર્તિદાહિના
જ્ઞાનદીપેન દેવ ત્વાં કદા નુ સ્યામ્ ઉપસ્થિતઃ ॥

નિમેષમ્ અપિ યદ્ય્ એકં ક્ષીણદોષે કરિષ્યસિ
પદં ચિત્તે તદા શમ્ભો કિં ન સમ્પાદયિષ્યસિ ॥

ધન્યો ઽસ્મિ કૃતકૃત્યો ઽસ્મિ મહાન્ અસ્મીતિ ભાવના
ભવેત્ સાલમ્બના તસ્ય યસ્ ત્વદાલમ્બનઃ પ્રભો ॥

શુભાશુભસ્ય સર્વસ્ય સ્વયં કર્તા ભવાન્ અપિ
ભવદ્ભક્તિસ્ તુ જનની શુભસ્યૈવેશ કેવલમ્ ॥

પ્રસન્ને મનસિ સ્વામિન્ કિં ત્વં નિવિશસે કિમ્ ઉ
ત્વત્પ્રવેશાત્ પ્રસીદેત્ તદ્ ઇતિ દોલાયતે જનઃ ॥

નિશ્ચયઃ પુનર્ એષો ઽત્ર ત્વદધિષ્ઠાનમ્ એવ હિ
પ્રસાદો મનસઃ સ્વામિન્ સા સિદ્ધિસ્ તત્ પરં પદમ્ ॥

વચશ્ ચેતશ્ ચ કાર્યં ચ શરીરં મમ યત્ પ્રભો
ત્વત્પ્રસાદેન તદ્ ભૂયાદ્ ભવદ્ભાવૈકભૂષણમ્ ॥