સ્પન્દકારિકા · અધ્યાય 2
દ્વિતીયો નિઃષ્યન્દઃ
તદાક્રમ્ય બલમ્ મન્ત્રાઃ સર્વજ્ઞાબલશાલિનઃ ।
પ્રવર્તન્તે ઽધિકારાય કરણાનીવ દેહિનામ્
તત્રૈવ સમ્પ્રલીયન્તે શાન્તરૂપા નિરઞ્જનાઃ ।
સહારાધકચિત્તેન તેનૈતે શિવધર્મિણઃ
યસ્માત્ સર્વમયો જીવઃ સર્વભાવસમુદ્ભવાત્ ।
તત્સંવેદનરૂપેણ તાદાત્મ્યપ્રતિપત્તિતઃ
તસ્માચ્ છબ્દાર્થચિન્તાસુ ન સાવસ્થા ન યા શિવઃ ।
ભોક્તૈવ ભોગ્યભાવેન સદા સર્વત્ર સંસ્થિતઃ
ઇતિ વા યસ્ય સંવિત્તિઃ ક્રીડાત્વેનાખિલં જગત્ ।
સ પશ્યન્ સતતં યુક્તો જીવન્મુક્તો ન સંશયઃ
અયમ્ એવોદયસ્ તસ્ય ધ્યેયસ્ય ધ્યાયિચેતસિ ।
તદાત્મતાસમાપત્તિર્ ઇચ્છતઃ સાધકસ્ય યા
ઇયમ્ એવામૃતપ્રાપ્તિર્ અયમ્ એવાત્મનો ગ્રહઃ ।
ઇયં નિર્વાણ-દીક્ષા ચ શિવસદ્ભાવદાયિનિ
મૂળ પાઠ: Spandakārikā · Data entry Marino Faliero · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0