સ્કંદ પુરાણ · શ્લોક 7.61-2

॥ ઈશ્વર ઉવાચ ॥ ॥
તતો ગચ્છેન્મહાદેવીં ક્ષેત્રદૂતીં તુ વૈષ્ણવીમ્ ॥
શ્રીદૈત્યસૂદનાદ્દેવિ પૂર્વભાગે વ્યવસ્થિતામ્

યોગેશ્વર્યાસ્તથૈશાન્યાં ધનુષાં સપ્તકે સ્થિતામ્ ॥
મહાદૌર્ભાગ્યદગ્ધાનાં સ્થિતાં ભેષજરૂપિણીમ્

ચાક્ષુષસ્યાંતરે દેવિ યદા દૈત્યા બલોત્કટાઃ ॥
હન્યમાના વિષ્ણુનાઽથ દક્ષિણાં દિશમાવિશન્

તત્ર વર્ષશતં સાગ્રં દૈત્યાશ્ચક્રુર્મહાહવમ્ ॥
વિષ્ણુના સહ દેવેશિ દિવ્યાસ્ત્રૈશ્ચ પૃથગ્વિધૈઃ

દુઃખવધ્યાંસ્તતો જ્ઞાત્વા વિષ્ણુઃ કમલલોચનઃ ॥
સસ્માર ભૈરવીં શક્તિં મહામાયાં મહાપ્રભામ્

સા સ્મૃતા ક્ષણમાત્રેણ વિષ્ણુના પ્રભવિષ્ણુના॥
તત્રાગતા મહાદેવી આનંદસ્ફુરિતેક્ષણા

વિશાલે તુ કૃતે દેવ્યા લોચને વિષ્ણુદર્શનાત્ ॥
વિશાલાક્ષી તતો જાતા તત્રસ્થા દૈત્યનાશિની

અસ્મિન્કલ્પેસમાખ્યાતા લલિતોમા વરાનને ॥
ઉમાદ્વયં સમાખ્યાતં સોમેશે દૈત્યસૂદને

પૂર્વં સોમેશ્વરે પશ્યેત્પશ્ચાચ્છ્રીદૈત્યસૂદને ॥
ઉમા દ્વયં પૂજયિત્વા તીર્થયાત્રાફલં લભેત્

માઘે માસિ તૃતીયાયાં વિધિના યોઽર્ચયેત્તુ તામ્॥
ન સંતતિવિહીનઃ સ્યાત્તસ્યકોટ્યન્વયે નરઃ

યો નિત્યમીક્ષતે તત્ર ભક્ત્યા પરમયા યુતઃ ॥
આરોગ્યસુખસૌભાગ્યસંયુક્તોઽસૌ ભવેચ્ચિરમ્

ઇતિ સંક્ષેપતઃ પ્રોક્તં માહાત્મ્યં લલિતોદ્ભવમ્॥
શ્રુતં યત્પાપનાશાય જાયતે ધર્મવૃદ્ધયે

ઇતિ શ્રીસ્કાંદે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સહિતાયાં સપ્તમે પ્રભાસખણ્ડે પ્રથમે પ્રભાસ ક્ષેત્રમાહાત્મ્યે લલિતોમાવિશાલાક્ષી માહાત્મ્યવર્ણનંનામૈકષષ્ટિતમોઽધ્યાયઃ