સ્કંદ પુરાણ · શ્લોક 7.47-2

॥ ઈશ્વર ઉવાચ ॥ ॥
તતો ગચ્છેન્મહાદેવિ દેવં ગુરુનિષેવિતમ્॥
ઉમાયાઃ પૂર્વદિગ્ભાગે સિદ્ધેશાગ્નેયગોચરે

સંસ્થિતં તુ મહલ્લિંગં દેવાચાર્ય પ્રતિષ્ઠિતમ્ ॥
આરાધ્ય પરયા ભક્ત્યા લિંગં વર્ષસહસ્રકમ્

તોષયામાસ દેવેશં ભવં શર્વમુમાપતિમ્ ॥
પ્રાપ્તવાનખિલાન્કામાનપ્રાપ્યાનકૃતાત્મભિઃ

દેવાનાં ચૈવ પૂજ્યત્વં પ્રાપ્ય જ્ઞાનમથૈશ્વરમ્॥
ગ્રહત્વં ચ તથા પ્રાપ્ય મોદતે દિવિ સાંપ્રતમ્

તં દૃષ્ટ્વા માનવો ભક્ત્યા ન દુર્ગતિ મવાપ્નુયાત્॥
બૃહસ્પતિકૃતં લિંગં યે પશ્યંતિ નરોત્તમાઃ

બૃહસ્પતિકૃતા પીડા નૈવ તેષાં હિ જાયતે ॥
તત્ર શુક્લચતુર્દશ્યાં ગુરુવારે તથા પ્રિયે ॥

સંપૂજ્ય વિધિવલ્લિંગં સમ્યગ્રાજોપચારતઃ ॥
અથવા ભક્તિભાવેન પ્રાપ્નુયાત્પરમં પદમ્

સ્નાનં પલસહસ્રેણ પંચામૃતરસેન યઃ ॥
કરોતિ ભક્ત્યા મર્ત્યો વૈ મુચ્યતે સ ઋણત્રયાત્

માતૃકાત્પૈતૃકાદ્દેવિ તથા ગુરુસમુદ્ભવાત્ ॥
સર્વપાપવિશુદ્ધાત્મા નિર્દ્વંદ્વો મુક્તિમાપ્નુયાત્

એવં સંક્ષેપતઃ પ્રોક્તં માહાત્મ્યં ગુરુદૈવતમ્ ॥
શૃણુયાદ્યસ્તુ ભાવેન તસ્ય પ્રીતો ગુરુર્ભવેત્

ઇતિ શ્રીસ્કાન્દે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં સપ્તમે પ્રભાસખણ્ડે પ્રથમે પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્યે વૃહસ્પતીશ્વરમાહાત્મ્યવર્ણનંનામ સપ્તચત્વારિંશોઽધ્યાયઃ