સ્કંદ પુરાણ · અધ્યાય 7.33

॥ પુલસ્ત્ય ઉવાચ ॥ ॥
તતઃ પાર્થેશ્વરં ગચ્છેદેવં પાતકનાશનમ્ ॥
યં દૃષ્ટ્વા માનવઃ સમ્યઙ્મુચ્યતે સર્વપાતકૈઃ

પાર્થાનામ્ન્યભવત્સાધ્વી દેવલસ્ય પ્રિયા સતી ॥
તયા પૂર્વં તપસ્તપ્તં તત્ર સ્થાને મહીપતે

સા પૂર્વમભવદ્વંધ્યા ઋષિપત્ની યશસ્વિની ॥
વૈરાગ્યં પરમં ગત્વા તતશ્ચૈવાર્બુદં ગતા

વાયુભક્ષા નિરાહારા સમચિત્તાઽઽસને સ્થિતા ॥
તતો વર્ષસહસ્રાંતે ભક્ત્યા તસ્યા મહીપતે ॥

ઉદ્ભિદ્ય ધરણીપૃષ્ઠં સહસા લિંગમુત્થિતમ્ ॥
એતસ્મિન્નેવ કાલે તુ વાગુવાચાશરીરિણી

પૂજયૈતન્મહાભાગે શિવલિંગં સુપાવનમ્ ॥
ત્વદ્ભક્ત્યા ધરણીપૃષ્ઠાન્નિઃસૃતં કામદં મહત્

યો યં કામમભિધ્યાયન્પૂજયિષ્યતિ માનવઃ ॥
અન્યોપિ તદભિપ્રેતં પ્રાપ્સ્યતે નાત્ર સંશયઃ ॥

પાર્થેશ્વરાખ્યમેતદ્ધિ લોકે ખ્યાતિં ગમિષ્યતિ ॥
એવમુક્ત્વા તતો વાણી વિરરામ મહીપતે

તતઃ સા વિસ્મયાવિષ્ટા પૂજયામાસ તત્તદા ॥
તતઃ પુત્રશતં પ્રાપ્તં દિવ્યં વંશધરં તથા

તતઃ પ્રભૃતિ તલ્લિંગં વિખ્યાતં ધરણીતલે ॥
તત્રાસ્તિ નિર્મલં તોયં ગિરિગહ્વરનિઃસૃતમ્

તત્ર સ્નાત્વા નરઃ સમ્યગ્યસ્તં પશ્યતિ ભાવતઃ ॥
ન સ પશ્યતિ સંસારે દુઃખં સંતાનસંભવમ્

શુક્લપક્ષે ચતુર્દ્દશ્યાં જાગરં તસ્ય ચાગ્રતઃ ॥
યઃ કરોતિ નિરાહારઃ સ પુત્રં લભતે ધુવમ્

પિંડનિર્વાપણં તત્ર યઃ કરોતિ સમાહિતઃ ॥
તસ્ય પુત્રત્વમાયાતિ પિતરસ્તત્પ્રસાદતઃ ॥

ઇતિ શ્રીસ્કાંદે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં સપ્તમે પ્રભાસખણ્ડે તૃતીયેઽર્બુદખંડે પાર્થેશ્વરમાહાત્મ્યવર્ણનંનામ ત્રયસ્ત્રિંશોઽધ્યાયઃ