સ્કંદ પુરાણ · શ્લોક 7.3-4

॥ ઈશ્વર ઉવાચ ॥
અથ વસ્ત્રાપથે ક્ષેત્રે સંતિ તીર્થાનિ કોટિશઃ॥
તથાપિ સારં તે વચ્મિ સર્વતીર્થમહોદયમ્

દામોદરે નદી પ્રોક્તા સ્વર્ણરેષેતિ યા સ્મૃતા ॥
બ્રહ્મકુણ્ડં ચ તત્રૈવ તથા બ્રહ્મેશ્વરઃ સ્મૃતઃ

કાલમેઘશ્ચ સંપ્રોક્તો ભવો દામોદરઃ સ્મૃતઃ ॥
ગવ્યૂતિદ્વિતયેનૈવ કાલિકા તત્ર કીર્તિતા

ઇન્દ્રેશ્વરશ્ચ તત્રૈવ રૈવતઃ પર્વતસ્તથા ॥
ઉજ્જયંતશ્ચ તત્રૈવ દેવઃ કુમ્ભીશ્વરઃ સ્મૃતઃ

ભીમેશ્વરશ્ચ તત્રૈવ તતઃ ક્ષેત્રં મહાપ્રભમ્ ॥
તૈલસારણિકંનામ ત્રેતાયાં હૈમમારકમ્

પંચગવ્યૂતિમાત્રં તુ તત્ક્ષેત્રં સંપ્રકીર્તિતમ્ ॥
મૃગીકુણ્ડં ચ તત્રૈવ સર્વપાતકનાશનમ્

એતદ્વસ્ત્રાપથં ક્ષેત્રં રત્નધાત્વોસ્તથાઽઽકરમ્ ॥
કથિતં તવ દેવેશિ પુનઃ સંક્ષેપતો મયા

ઇતિ શ્રીસ્કાંદે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં સપ્તમે પ્રભાસખંડે દ્વિતીયે વસ્ત્રાપથક્ષેત્રમાહાત્મ્યે પ્રવરતીર્થાનુકીર્તનનામ તૃતીયોઽધ્યાયઃ