સ્કંદ પુરાણ · અધ્યાય 7.220

॥ ઈશ્વર ઉવાચ ॥ ॥
તતો ગચ્છેન્મહાદેવિ દેવં ત્રૈલોક્યપૂજિતમ્ ॥
વૃષધ્વજેશ્વરં નામ સ્થિતં દક્ષિણતસ્તથા

યત્તદક્ષરમવ્યક્તં પરં યસ્માન્ન વિદ્યતે ॥
યોગગમ્યમનાદ્યંતં વૃષભધ્વજ સંમિતમ્

સર્વાશ્ચર્યમયં દેવિ બુદ્ધિગ્રાહ્યં નિરામયમ્॥
વિશ્વતઃ પાણિપાદં ચ વિશ્વતોઽક્ષિશિરોમુખમ્

તં ચ દેવં ચિરં સ્થાણું વૃષભધ્વજસંજ્ઞિતમ્ ॥
પૃથુર્મરુચ્ચ ભરતઃ શશબિન્દુર્ગયઃ શિબિઃ

રામોંઽબરીષો માંધાતા દિલીપોઽથ ભગીરથઃ ॥
સુહોત્રો રંતિદેવશ્ચ યયાતિઃ સગરસ્તથા

ષોડશૈતે નૃપા ધન્યાઃ પ્રભાસં ક્ષેત્રમાશ્રિતાઃ ॥
વૃષધ્વજેશમારાધ્ય યજ્ઞૈરિષ્ટ્વા દિવં ગતાઃ

સત્યં વચ્મિ હિતં વચ્મિ સારં વચ્મિ પુનઃપુનઃ ॥
અસારે દગ્ધસંસારે સારં તત્ર શિવાર્ચનમ્

પુનર્જન્મ પુનર્મૃત્યુઃ પુનઃ ક્લેશઃ પુનર્જરા ॥
અહરહર્ઘટીન્યાયો ન કદાચિદપીદૃશઃ ॥

તદા શ્વેતસ્ય સંસારગ્રન્થેરત્યન્તદુર્ભિદઃ ॥
પરં નિર્મૂલવિચ્છેદિ ક્રિયતાં તદ્ભવાર્ચનમ્

તસ્ય ચિન્તામણિર્ગેહે તસ્ય કલ્પદ્રુમઃ કુલે ॥
કુબેરઃ કિંકરસ્તસ્ય ભક્તિર્યસ્ય શિવે સ્થિતા

સેયં લક્ષ્મીઃ પુરા પુંસાં સેયં ભક્તિઃ સમીહિતા ॥
સેયં શ્રેયસ્કરી મૂર્તિર્ભક્તિર્યા વૃષભધ્વજે

પુષ્પૈઃ પંચભિરપ્યત્ર પૂજયિત્વા મહેશ્વરમ્ ॥
દશાનામશ્વમેધાનાં ફલં પ્રાપ્નોતિ માનવઃ

વૃષભસ્તત્ર દાતવ્યો વૃષભધ્વજ સંનિધૌ ॥
સર્વપાતકનાશાર્થં સમ્યગ્યાત્રાફલેપ્સુભિઃ

ઇતિ શ્રીસ્કાંદે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં સપ્તમે પ્રભાસખંડે પ્રથમે પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્યે વૃષભધ્વજેશ્વરમાહાત્મ્યવર્ણનંનામ વિંશત્યુત્તરદ્વિશતતમોઽધ્યાયઃ