સ્કંદ પુરાણ · અધ્યાય 7.221

॥ ઈશ્વર ઉવાચ ॥ ॥
તતો ગચ્છેન્મહાદેવિ દેવં ચ ઋણમોચનમ્ ॥
તસ્મિન્દૃષ્ટે ઋણં ન સ્યાન્માતાપિતૃસમુદ્ભવમ્

પિતરસ્તુ પુરા સર્વે દિવ્યક્ષેત્રં સમાગતાઃ ॥
પ્રભાસે તપસા યુક્તાઃ સ્થિતા વર્ષગણાન્બહૂન્

અગ્નિષ્વાત્તા બર્હિષદઃ સોમપા આજ્યપાસ્તથા ॥
લિંગં સંસ્થાપયામાસુઃ સર્વે ભક્તિપરાયણાઃ

તતઃ કાલેન મહતા તુષ્ટસ્તેષાં મહેશ્વરઃ ॥
તતઃ પ્રત્યક્ષતાં ગત્વા વાક્યમેતદુવાચ હ

પરિતુષ્ટોઽસ્મિ ભદ્રં વો બ્રૂત યન્મનસેપ્સિતમ્

॥ પિતર ઊચુઃ ॥ ॥
અસ્માકં દીયતાં વૃત્તિર્જગત્યસ્મિન્સ્વયં કૃતે ॥
દેવાનાં ચ ઋષીણાં ચ માનુષાણાં મહીતલે

ભવાનેવ પરો લોકે સર્વેષાં પદ્મસંભવ॥
આગત્ય વર્ણાશ્ચત્વાર ઇહ યે શ્રદ્ધયાન્વિતાઃ

પૈતૃકાત્તુ ઋણાન્મુક્તા ભવંતુ ગતકલ્મષાઃ ॥
વ્યન્તરત્વં સુરશ્રેષ્ઠ યેષાં વૈ પિતરો ગતાઃ

સર્પ્પે વહ્નિ વિષૈર્વા યે નાશં નીતાઃ પિતામહાઃ ॥
અપુત્રા વા સપુત્રા વા સપિણ્ડીકરણં વિના

ન કૃતાનિ પુરા યેષામેકોદ્દિષ્ટાનિ ષોડશ ॥
તથા નૈવ વૃષોત્સર્ગો ગોહતાશ્ચાથ ચાન્ત્યજૈઃ

અથાપરે યે ચ મૃતાઃ શૌચેન તુ વિના કૃતાઃ ॥
તે ચાત્ર તર્પિતાઃ સર્વે પ્રયાન્તુ પરમાં ગતિમ્

॥
॥ શ્રીભગવાનુવાચ ॥ ॥
સ્નાત્વા તુ સલિલે પુણ્યે પિતૃણાં ચૈવ તર્પણમ્ ॥
યે કરિષ્યંતિ મનુજાઃ પિતૃભક્તિપરાયણાઃ

અહં વરપ્રદસ્તેષાં તારયિષ્યામિ તત્ક્ષણાત્ ॥
પિતૃન્સર્વાન્ન સંદેહો યદિ પાપશતૈર્વૃતાઃ

અસ્મિંસ્તીર્થે નરઃ સ્નાત્વા યો લિંગં પૂજયિષ્યતિ ॥
યુષ્માભિઃ સ્થાપિતં લિંગં સ મુક્તઃ પૈતૃકાદૃણાત્

યસ્માદૃણાત્પ્રમુચ્યેત અસ્ય લિંગસ્ય દર્શનાત્ ॥
તસ્માન્મયા કૃતં નામ હ્યેતસ્ય ઋણમોચનમ્ ॥ । ૧૫ ॥
॥ ઈશ્વર ઉવાચ ॥ ॥
હિરણ્યં મસ્તકે દત્ત્વા યઃ સ્નાતિ ઋણમોચને ॥
આત્મા વૈ તારિતસ્તેન દત્તં ભવતિ ગોશતમ્

એવમુક્ત્વા સ ભગવાંસ્તત્રૈવાન્તરધીયત ॥
તસ્માત્સર્વપ્રયત્નેન તત્ર શ્રાદ્ધં સમાચરેત્ ॥
પૂજયેત્તન્મહાદેવિ પિતૃલિંગં સુરપ્રિયમ્

ઇતિ શ્રીસ્કાંદે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં સપ્તમે પ્રભાસખણ્ડે પ્રથમે પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્ય ઋણમોચનમાહાત્મ્યવર્ણનંનામૈકવિંશત્યુત્તરદ્વિશતતમો ઽધ્યાયઃ