સ્કંદ પુરાણ · શ્લોક 7.21-2

॥ શ્રીપ્રહ્લાદ ઉવાચ ॥ ॥
શિવલિગમલંઘ્યં હિ બુદ્ધિપૂર્વં હતો હ્યહમ્ ॥
ઉવાચ કૃષ્ણં દનુજશ્છલિતોઽહં ત્વયાઽનઘ

॥ શ્રીવિષ્ણુ રુવાચ ॥ ॥
પરિતુષ્ટોસ્મિ તે દૈત્ય શૌર્યેણ શિવસંશ્રયાત્ ॥
વરં વરય ભદ્રં તે યદિચ્છસિ મહામતે

॥ કુશ ઉવાચ ॥ ॥
યથા પૂજ્યો મહાદેવો મમ ત્વં ચ તથા હરે ॥
એક એવ દ્વિધામૂર્તિસ્તસ્માત્ત્વાં વરયામ્યહમ્

શિવલિંગં ત્વયા નાથ સ્થાપિતં યન્મમોપરિ ॥
મમ નામ્ના ભવતુ ચ કુશેશ્વર ઇતિ સ્મૃતમ્

અનુગ્રાહ્યો યદ્યહં તે મમ કીર્તિર્ભવત્વિયમ્ ॥
એવં ભવિષ્યતીત્યુક્તસ્તત્રૈવાવસ્થિતોઽસુરઃ

તતોઽન્યદાનવાન્સર્વાન્પ્રેષયામાસ માધવઃ ॥
રસાતલગતા કેચિત્કેચિદ્વિષ્ણું સમાગતાઃ

અનંતઃ સંસ્થિતસ્તત્ર વિષ્ણુશ્ચ તદનંતરમ્ ॥
જ્ઞાત્વા વિમુક્તિદં તીર્થં દુર્વાસા મુનિપુંગવઃ

ગોમત્યાં ચક્રતીર્થે ચ ભગવાંશ્ચ ત્રિવિક્રમઃ ॥
તેન તન્મુક્તિદં મત્વા દુર્વાસાસ્તત્ર સંસ્થિતઃ

એવં ત્રિવિક્રમઃ સ્વામી તદાપ્રભૃતિ સંસ્થિતઃ ॥
કલૌ પુનઃ કલાન્યાસાત્કૃષ્ણત્વમગમત્પ્રભુઃ

॥ પ્રહ્લાદ ઉવાચ ॥ ॥
પૂજાવિધિં હરેર્વિપ્રાઃ શૃણુધ્વં સુસમાહિતાઃ ॥
વિશેષાત્ફલદઃ પ્રોક્તઃ પૂજિતો મધુમાધવે

મધુસૂદનીં નરો યસ્તુ દ્વારવત્યાં કરોતિ ચ ॥
પૂજયેત્કૃષ્ણદેવં ચ સ્નાપયિત્વા વિલિપ્ય ચ

ગન્ધૈશ્ચ વાસસાઽઽચ્છાદ્ય ધૂપૈર્દીપૈરનેકધા ॥
નૈવેદ્યૈર્ભૂષણૈશ્ચૈવ તાંબૂલેન ફલેન ચ

આરાર્તિકેન સંપૂજ્ય દણ્ડવત્પ્રણિપત્ય ચ ॥
ઘૃતેન દીપકં દત્ત્વા રાત્રૌ જાગરણં તથા ॥
કુર્ય્યાચ્ચ ગીતવાદિત્રૈસ્તથા પુસ્તકવાચકૈઃ

કૃત્વા ચૈવં વિધિં ભક્ત્યા સર્વાન્કામાનવાપ્નુ યાત્

તથા નભસિ સમ્પૂજ્ય પવિત્રારોપણેન ચ ॥
પિતૄણાં ચાક્ષયા તૃપ્તિઃ સફલાઃ સ્યુર્મનોરથાઃ

પ્રબોધવાસરે પ્રાપ્તે કાર્તિકે દ્વિજ સત્તમાઃ ॥
સંપૂજ્ય કૃષ્ણં દેવેશં પરાં ગતિમવાપ્નુયાત્

તથા નભસ્યે સંપૂજ્ય પવિત્રારોપણેન ચ ॥
સર્વાન્કામાનવાપ્નોતિ વિષ્ણુલોકં ચ ગચ્છતિ

યુગાદિષુ ચ સંપૂજ્ય હ્યયને દક્ષિણોત્તરે ॥
આષાઢજ્યેષ્ઠમાઘેષુ પૌષાદિદ્વાદશીષુ ચ

કલૌ કૃષ્ણં પૂજયિત્વા ગોમત્યુદધિસંગમે ॥
વિમલં લોકમાપ્નોતિ યત્ર ગત્વા ન શોચતિ

ઇતિ શ્રીસ્કાંદે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં સપ્તમે પ્રભાસખંડે ચતુર્થે દ્વારકામાહાત્મ્યે ગોમતીતીરસ્થ ક્ષેત્રસ્થ ભગવત્પૂજામાહાત્મ્યવર્ણનંનામૈકવિંશતિતમોઽધ્યાયઃ