સ્કંદ પુરાણ · અધ્યાય 7.196

॥ ઈશ્વર ઉવાચ ॥ ॥
તતો ગચ્છેન્મહાદેવિ પ્રભાસં જલસંસ્થિતમ્ ॥
વૃદ્ધપ્રભાસાદ્દક્ષિણતો નાતિદૂરે વ્યવસ્થિતમ્

તસ્યૈવ દેવિ દેવસ્ય શૃણુ માહાત્મ્યમુત્તમમ્

જામદગ્ન્યેન રામેણ યદા ક્ષત્ત્રવધઃ કૃતઃ ॥
તદાઽસ્ય પરમા જાતા ઘૃણા મનસિ ભામિનિ

તતસ્ત્વારાધયામાસ મહાદેવં સુરેશ્વરમ્॥
ઉગ્રં તપઃ સમાસ્થાય બહૂન્વર્ષ ગણાન્પ્રિયે

તતસ્તુષ્ટો મહાદેવસ્તસ્ય પ્રત્યક્ષતાં ગતઃ ॥
અબ્રવીદ્વરદસ્તેઽહં વરં વરય સુવ્રત

॥ રામ ઉવાચ ॥ ॥
યદિ તુષ્ટોઽસિ મે દેવ યદિ દેયો વરો મમ ॥
દર્શયસ્વ સ્વકં લિંગં યજ્ઞે વજ્રેણ છાદિતમ્

ઘૃણા મે મહતી જાતા હત્વેમાન્ક્ષત્રિયાન્બહૂન્ ॥
દર્શનાત્તવ લિંગસ્ય યેન મે નશ્યતે ઘૃણા

તથા મે પાતકં સર્વં પ્રસાદાત્તવ શંકર

॥ શંકર ઉવાચ ॥ ॥
મમ લિંગં સહસ્રાક્ષ ઉત્થિતં તુ પુનઃપુનઃ ॥
વજ્રેણાચ્છાદયત્યેવ ભયેન મહતા વૃતઃ

ન તેઽહં દર્શનં યાસ્યે લિંગરૂપી કદાચન

યન્માં વદસિ ઘૃણયા વૃતોઽહં પાતકેન તુ ॥
તત્તેઽહં નાશયિષ્યામિ સ્પર્શનાત્તુ દ્વિજોત્તમ

અસ્મિઞ્જલાશ્રયે પુણ્યે જલમધ્યે મહામતે ॥
ઉત્થાસ્યતિ મહાલિંગં તસ્ય ત્વં દર્શનં કુરુ ॥

ગમિષ્યતિ ઘૃણા સર્વા નિષ્પાપસ્ત્વં ભવિષ્યસિ ॥
ઉક્ત્વૈવમુદતિષ્ઠચ્ચ જલમધ્યાદ્વરાનને

જલપ્રભાસનામાસ્ય તતો જાતં ધરાતલે ॥
તસ્યાલં સ્પર્શનાદ્દેવિ શિવલોકં વ્રજેન્નરઃ

એકં ભોજયતે યોઽત્ર બ્રાહ્મણં શંસિતવ્રતમ્ ॥
ભોજિતોઽહં ભવેત્તેન સપત્નીકો ન સંશયઃ

એષા જલપ્રભાસસ્ય સંભૂતિસ્તે મયોદિતા ॥
શ્રુતા પાપોપશમની સર્વકામફલપ્રદા

ઇતિ શ્રીસ્કાંદે મહાપુરાણ એકાશીતિ સાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં સપ્તમે પ્રભાસખણ્ડે પ્રથમે પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્યે જલપ્રભાસમાહાત્મ્યવર્ણનંનામ ષણ્ણવત્યુત્તરશતતમોઽધ્યાયઃ