સ્કંદ પુરાણ · અધ્યાય 7.19

॥ પુલસ્ત્ય ઉવાચ ॥ ॥
તતો ગચ્છેન્નૃપશ્રેષ્ઠ તીર્થં પાપપ્રણાશનમ્ ॥
વારાહસ્ય હરેરિષ્ટં સદા વાસસુખપ્રદમ્

વારાહેણાવતારેણ પૃથ્વી તત્ર સમુદ્ધૃતા ॥
હરિણોક્તા સ્થિરા તિષ્ઠ ન ભેતવ્યં કદાચન

અહં ચેતો ગમિષ્યામિ વૈકુણ્ઠે ચ પુનઃ શુભે ॥
વરં વરય કલ્યાણિ યદ્યદિષ્ટં સુદુર્લભમ્

॥ પૃથિવ્યુવાચ ॥ ॥
યદિ દેયો વરો મહ્યં શંખચક્રગદાધર ॥
અનેન વપુષા તિષ્ઠ હ્યસ્મિંસ્તીર્થે સદા હરે

॥ હરિરુવાચ ॥ ॥
અનેન વપુષા દેવિ પર્વતેઽર્બુદસંજ્ઞકે ॥
અહં સ્થાસ્યામિ તે વાક્યાત્સદા લોક હિતે રતઃ

મમાગ્રે યો હ્રદઃ પુણ્યઃ સુનિર્મલજલાન્વિતઃ ॥
માઘમાસે સિતે પક્ષ એકાદશ્યાં સમાહિતઃ

તત્ર સ્નાત્વા નરો ભક્ત્યા મુચ્યતે બ્રહ્મહત્યયા ॥
તત્ર શ્રાદ્ધં કરિષ્યંતિ મનુષ્યાઃ શ્રદ્ધયાન્વિતાઃ

પિતૄણાં જાયતે તૃપ્તિર્યાવદાભૂતસંપ્લવમ્ ॥
તસ્માત્સર્વપ્રયત્નેન સ્નાનં તત્ર સમાચરેત્

॥ પુલસ્ત્ય ઉવાચ ॥ ॥
ઇત્યુક્ત્વાંતર્દધે રાજન્ગોવિંદો ગરુડધ્વજઃ ॥
તસ્મિન્દિને નૃપશ્રેષ્ઠ સ્નાત્વા વ્રતં સમાચરેત્

તર્પણં પિંડદાનં ચ યઃ કુર્યાદ્ભક્તિતત્પરઃ ॥
સ યાતિ વિષ્ણુસાલોક્યં પૂર્વજૈઃ સહ પાર્થિવ

તત્ર દાનં પ્રશંસંતિ ગત્વા બ્રાહ્મણસત્તમે ॥
અસ્મિંસ્તીર્થે નૃપશ્રેષ્ઠ ગોદાનં ચ કરોતિ યઃ

રોમસંખ્યાનિ વર્ષાણિ સ્વર્ગે તિષ્ઠતિ માનવઃ ॥
તસ્માત્સર્વાત્મના રાજન્ગોદાનં ચ સમાચરેત્

એકાદશ્યાં વિશેષેણ કર્ત્તવ્યં સ્નાનમુત્તમમ્ ॥
દાનં કુર્યાદ્યથાશક્ત્યા સ યાતિ પરમાં ગતિમ્

ઇતિ શ્રીસ્કાંદે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં સપ્તમે પ્રભાસખંડે તૃતીયેઽર્બુદખંડે વારાહતીર્થમાહાત્મ્યવર્ણનંનામૈકોનવિંશોધ્યાયઃ