સ્કંદ પુરાણ · અધ્યાય 7.17

॥ પુલસ્ત્ય ઉવાચ ॥ ॥
પંગુ તીર્થં તતો ગચ્છેત્સર્વપાતકનાશનમ્ ॥
યત્ર પૂર્વં તપસ્તપ્તં પંગુના બ્રાહ્મણેન ચ

પંગુનામા દ્વિજઃ પૂર્વં ચ્યવનસ્યાન્વયેઽભવત્ ॥
અશક્તશ્ચલિતું ભૂમૌ પંગુભાવાન્નૃપોત્તમ

ગૃહકૃત્યનિયુક્તોઽસાવેકદા બાન્ધવૈર્નૃપ ॥
પંગુર્ગંતું ન શક્તોઽસૌ પરં દુઃખમવાપ્તવાન્

અથાસૌ તૈઃ પરિત્યક્તો ગત્વાર્બુદમથાચલમ્ ॥
એકં સરઃ સમાસાદ્ય તપસ્તેપે સુદારુણમ્

લિંગં સંસ્થાપ્ય તત્રૈવ પૂજયામાસ તં વિભુમ્ ॥
ગન્ધપુષ્પાદિનૈવેદ્યૈઃ સમ્યક્છ્રદ્ધાસમન્વિતઃ

શિવભક્તિપરો જાતો વાયુભક્ષો બભૂવ હ ॥
જપહોમરતો નિત્યં પંગુનામા દ્વિજોત્તમઃ

તતસ્તુષ્ટો મહાદેવો બ્રાહ્મણં નૃપસત્તમ ॥
પંગું પ્રતિ મહારાજ વાક્યમેતદુવાચ હ

॥ ઈશ્વર ઉવાચ ॥ ॥
પંગો તુષ્ટો મહાદેવો વરં વરય સુવ્રત ॥
તવ દાસ્યામ્યહં સર્વં યદ્યપિ સ્યાત્સુદુર્લભમ્

॥ પંગુરુવાચ ॥ ॥
નામ્ના મે ખ્યાતિમાયાતુ તીર્થમેતત્સુરેશ્વર ॥
પંગુભાવોઽત્ર મે યાતુ પ્રસાદાત્તવ શંકર

તવાસ્તુ સતતં ચાત્ર સાંનિધ્યં સહ ભાર્યયા ॥
એવમુક્તઃ સ તેનાથ વિપ્રં પ્રતિ વચોબ્રવીત્

॥ ઈશ્વર ઉવાચ ॥ ॥
નામ્ના તવ દ્વિજશ્રેષ્ઠ તીર્થમેતદ્ભવિષ્યતિ ॥
ખ્યાતિં તપઃપ્રભાવેન તીર્થં યાસ્યતિ સત્તમ

ચૈત્રશુક્લચતુર્દ્દશ્યાં સાંનિધ્યં મે ભવેત્તથા

॥
॥ પુલસ્ત્ય ઉવાચ ॥ ॥
સ્નાનમાત્રેણ વિપ્રોઽસૌ દિવ્યરૂપમવાપ હ ॥
તત્ર તસ્થૌ મહાદેવો ગૌર્યા સહ મહેશ્વરઃ

તસ્મિન્દિને નૃપશ્રેષ્ઠ સ્નાનં તત્ર સમાચરેત્ ॥
સ પંગુત્વાદ્વિનિર્મુક્તો દિવ્યરૂપમવાપ્નુયાત્

ઇતિ શ્રીસ્કાન્દે મહાપુરાણ એકાશીતિ સાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં સપ્તમે પ્રભાસખણ્ડે તૃતીયેઽર્બુદખણ્ડે પંગુતીર્થમાહાત્મ્યવર્ણનંનામ સપ્તદશોઽધ્યાયઃ