સ્કંદ પુરાણ · અધ્યાય 7.159

॥ ઈશ્વર ઉવાચ ॥ ॥
તતો ગચ્છેન્મહાદેવિ રત્નકુણ્ડમનુત્તમમ્ ॥
રત્નેશાદ્દક્ષિણે ભાગે ધનુષાં સપ્તકે સ્થિતમ્ ॥
મહાપાપોપશમનં વિષ્ણુના નિર્મિતં સ્વયમ્

અષ્ટકોટીસ્તુ તીર્થાનિ ભૂદ્યોઽન્તરિક્ષગાણિ તુ ॥
સમાનીય તુ કૃષ્ણેન તત્ર ક્ષિપ્તાનિ ભૂરિશઃ

ગણાનાં કોટિરેકા તુ તત્કુણ્ડં રક્ષતિ પ્રિયે ॥
કલૌ યુગે તુ સંપ્રાપ્તે દુષ્પ્રાપ્યમકૃતાત્મભિઃ

તત્ર સ્નાત્વા મહાદેવિ વિધિદૃષ્ટેન કર્મણા ॥
પ્રાપ્નુયાદશ્વમેધસ્ય ફલં શતગુણોત્તરમ્

એકાદશ્યાં વિશેષેણ પિંડં તત્ર પ્રદાપયેત્ ॥
અક્ષય્યાં તૃપ્તિમાયાંતિ પિતરસ્તસ્ય ભામિનિ

કુર્યાજ્જાગરણં તત્ર એકાદશ્યાં વિધાનતઃ ॥
વાઞ્છિતં લભતે દેવિ યદિ શ્રદ્ધા દૃઢા ભવેત્

દેયાનિ પીતવસ્ત્રાણિ તથા ધેનુઃ પયસ્વિની ॥
તત્ર વિષ્ણું સમુદ્દિશ્ય સમ્યગ્યાત્રાફલાપ્તયે

હેમકુણ્ડં કૃતે પ્રોક્તં ત્રેતાયાં રૌપ્યનામકમ્ ॥
દ્વાપરે ચક્રકુંડં તુ રત્નકુંડં કલૌ સ્મૃતમ્

પાતાલવાહિનીગંગા સ્રોતાંસિ તત્ર ભૂરિશઃ ॥
સમાનીતાનિ હરિણા તત્ર તિષ્ઠંતિ ભામિનિ

તત્ર સ્નાનેન દેવેશિ સર્વતીર્થાભિષેચનમ્

ઇતિ શ્રીસ્કાંદે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં સપ્તમે પ્રભાસખંડે પ્રથમે પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્યે રત્નેશ્વરમાહાત્મ્યવર્ણનં- નામૈકોનષષ્ટ્યુત્તરશતતમોઽધ્યાયઃ