સ્કંદ પુરાણ · અધ્યાય 7.136

॥ ઈશ્વર ઉવાચ ॥ ॥
તતો ગચ્છેન્મહાદેવિ લોમશેશ્વરમુત્તમમ્ ॥
દુઃખાન્તકારિણીપૂર્વે ધનુષાં સપ્તકે સ્થિતમ્

સ્થાપિતં તત્ર દેવેશિ લોમશેન મહર્ષિણા ॥
ગુહામધ્યે મહાલિંગં તપઃ કૃત્વા સુદુશ્ચરમ્

કોટીનાં ત્રિતયં સાર્ધમિંદ્રાદ્યાઃ સ્વર્ભુજઃ પ્રિયે ॥
યદા નાશં ગમિષ્યંતિ તદા તસ્ય ક્ષયો ધ્રુવમ્

યાવંતિ દેહરોમાણિ ઇન્દ્રાસ્તાવન્ત એવ ચ ॥
ક્રમાદિન્દ્રે વિનષ્ટે તુ તલ્લોમપતનં ભવેત્

એવમીશપ્રસાદેન ચિરાયુર્લોમશોઽભવત્ ॥
બ્રહ્માણઃ ષડ્વિનશ્યન્તિ સમગ્રાયુષિ લોમશે

ય એવં પૂજયેદ્ભક્ત્યા તલ્લિંગં લોમશાર્ચિતમ્ ॥
સોઽપિ દીર્ઘાયુરાપ્નોતિ નિર્વ્યાધિર્નીરુજઃ સુખી

ઇતિ શ્રીસ્કાન્દે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં સપ્તમે પ્રભાસખણ્ડે પ્રથમે પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્યે લોમશેશ્વરમાહાત્મ્યવર્ણનંનામ ષટ્ત્રિંશદુત્તરશતતમોઽધ્યાયઃ