સ્કંદ પુરાણ · શ્લોક 7.12-3

॥ ઈશ્વર ઉવાચ ॥ ॥
યા સંજ્ઞા સા સ્મૃતા રાજ્ઞી છાયા યા સા તુ નિક્ષુભા ॥
રાજૃ દીપ્તૌ સ્મૃતો ધાતૂ રાજા રાજતિ યઃ સદા

અધિકં સર્વભૂતેભ્યસ્તસ્માદ્રાજા સ ઉચ્યતે ॥
રાજપત્ની તુ સા યસ્માત્તસ્માદ્રાજ્ઞી પ્રકીર્તિતા

ક્ષુભ સંચલને ધાતુર્નિશ્ચલા તેન નિક્ષુભા ॥
ભવંતિ હ્યથવા યસ્માત્સ્વાંગીયાઃ ક્ષુદ્વિવર્જિતાઃ

છાયા તાં વિશતે દિવ્યા સ્મૃતા સા તેન નિક્ષુભા ॥
સાંપ્રતં વર્તતે યોઽયં મનુર્લોકે મહામતે

તસ્યાન્વવાયે જાતસ્તુ શંખચકગદાધરઃ ॥
યમસ્તુ માત્રા સંશપ્તો હીનપાદો ધરાતલે

પ્રભાસક્ષેત્રમાસાદ્ય ચચાર વિપુલં તપઃ ॥
વર્ષાણામયુતં સાગ્રં લિંગં પૂજિતવાન્પ્રિયે

તુષ્ટશ્ચાહં તતસ્તસ્ય વરાણાં ચ શતં દદૌ ॥
અદ્યાપિ તત્ર દેવેશિ યમેશ્વરમિતિ શ્રુતમ્ ॥
યમદ્વિતીયાયાં દૃષ્ટ્વા યમલોકં ન પશ્યતિ

ઇતિ શ્રીસ્કાંદે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં સપ્તમે પ્રભાસખંડે પ્રથમે પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્યે યમેશ્વરોત્પત્તિવર્ણનંનામ દ્વાદશોઽધ્યાયઃ