સ્કંદ પુરાણ · અધ્યાય 7.114

॥ ઈશ્વર ઉવાચ ॥ ॥
તતો ગચ્છેન્મહાદેવિ વિષ્ણું પાપપ્રણાશનમ્ ॥
વામનસ્વામિનામાનં સર્વપાતકનાશનમ્

પુષ્કરાન્નૈરૃતે ભાગે ધનુર્વિશતિભિઃ સ્મૃતમ્ ॥
યદા બદ્ધો બલિર્દેવિ વિષ્ણુના પ્રભવિષ્ણુના

તદા તત્ર પદં ન્યસ્તં દક્ષિણં વિશ્વરૂપિણા ॥
દ્વિતીયં મેરુશૃંગે તુ તૃતીયં ગગને પ્રિયે

યાવદૂર્ધ્વં ચોત્ક્ષિપતિ તાવદ્ભિન્નં સુદૂરતઃ ॥
પાદાગ્રેણ તુ બ્રહ્માણ્ડં નિષ્ક્રાન્તં સલિલં તતઃ

તતઃ સ્વજાનુમાત્રેણ સંપ્રાપ્તં પૃથિવીતલે ॥
તતો વિષ્ણુપદી ગંગા પ્રસિદ્ધિમગમત્ક્ષિતૌ

પૂર્વં સા પુષ્કરે પ્રાપ્તા પુષ્કરાત્સા મહાનદી ॥
પુષ્કરં કથ્યતે વ્યોમ પુષ્કરં કથ્યતે જલમ્ ॥
તેન તત્પુષ્કરં ખ્યાતં સંનિધાનં પ્રજાપતેઃ

તત્ર સ્નાનં નરઃ કૃત્વા યઃ પશ્યતિ હરેઃ પદમ્ ॥
સ યાતિ પરમં સ્થાનં યત્ર દેવો હરિઃ સ્વયમ્

તત્ર પિંડપ્રદાનેન તૃપ્તિઃ સ્યાત્કોટિવાર્ષિકી ॥
પિતૄણાં ચ વરારોહે હ્યેતદાહ હરિઃ સ્વયમ્

અત્ર ગાથા પુરા ગીતા વસિષ્ઠેન મહર્ષિણા ॥
વામનસ્વામિનં દૃષ્ટ્વા તાં શૃણુષ્વ સમાહિતા

સ્નાત્વા તુ પુષ્કરે તીર્થે દૃષ્ટ્વા વિષ્ણુપદં તતઃ ॥
અપિ કૃત્વા મહત્પાપં કિમતઃ પરિતપ્યતે

યસ્તત્રોપાનહૌ દદ્યાદ્બ્રાહ્મણાય યતવ્રતઃ ॥
સ યાનવરમારૂઢો વિષ્ણુલોકે મહીયતે

ઇતિ શ્રીસ્કાંદે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં સપ્તમે પ્રભાસખંડે પ્રથમે પ્રભાસક્ષેત્ર માહાત્મ્યે વામનસ્વામિમાહાત્મ્યવર્ણનંનામ ચતુર્દશોત્તરશતતમોઽધ્યાયઃ