સ્કંદ પુરાણ · અધ્યાય 7.113

॥ ઈશ્વર ઉવાચ ॥ ॥
તતો ગચ્છેન્મહાદેવિ જાનકીશ્વરમુત્તમમ્ ॥
રામેશાન્નૈઋતે ભાગે ધનુસ્ત્રિંશકસંસ્થિતમ્

પાપઘ્નં સર્વજંતૂનાં જાનક્યાઽઽરાધિતં પુરા ॥
પ્રતિષ્ઠિતં વિશેષેણ સમ્યગારાધ્યશંકરમ્

પૂર્વં તસ્યૈવ લિંગસ્ય વસિષ્ઠેશેતિ નામ વૈ ॥
તત્પશ્ચાજ્જાનકીશેતિ ત્રેતાયાં પ્રથિતં ક્ષિતૌ

તતઃ ષષ્ટિસહસ્રાણિ વાલખિલ્યા મહર્ષયઃ ॥
તત્ર સિદ્ધિમનુપ્રાપ્તાસ્તેન સિદ્ધેશ્વરેતિ ચ ॥

ખ્યાતં કલૌ મહાદેવિ યુગલિંગં મહાપ્રભમ્॥
તદ્દૃષ્ટ્વા મુચ્યતે પાપૈર્દુઃખદૌર્ભાગ્યસંભવૈઃ

યસ્તં પૂજયતે ભક્ત્યા નારી વા પુરુષોઽપિ વા ॥
સંસ્નાપ્ય વિધિવદ્ભક્ત્યા સ મુક્તઃ પાતકૈર્ભવેત્

સ્નાત્વા ચ પુષ્કરે તીર્થે યસ્તલ્લિગં પ્રપૂજયેત્ ॥
નિયતો નિયતાહારો માસમેકં નિરન્તરમ્

દિનેદિને ભવેત્તસ્ય વાજિમેધાધિકં ફલમ્ ॥
માઘે માસિ તૃતીયાયાં યા નારી તં પ્રપૂજયેત્ ॥
તદન્વયેઽપિ દૌર્ભાગ્યં દુઃખં શોકશ્ચ નો ભવેત્

ઇતિ તે કથિતં દેવિ માહાત્મ્યં પાપનાશનમ્ ॥
શ્રુતં હરતિ પાપાનિ સૌભાગ્યં સંપ્રયચ્છતિ

ઇતિ શ્રીસ્કાંદે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં સપ્તમે પ્રભાસખણ્ડે પ્રથમે પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્યે જાનકીશ્વરમાહાત્મ્યવર્ણનંનામ ત્રયોદશોત્તરશતતમોઽધ્યાયઃ ॥