સ્કંદ પુરાણ · અધ્યાય 7.110

॥ ઈશ્વર ઉવાચ ॥ ॥
તતો ગચ્છેદ્વરારોહે પ્રભાસેશ્વરમુત્તમમ્ ॥
ગૌરીતપોવનાદ્દેવિ પશ્ચિમે સમુદાહૃતમ્

ધનુષાં સપ્તકે દેવિ નાતિદૂરે વ્યવસ્થિતમ્ ॥
સ્થાપિતં તન્મહાલિંગં વસૂનામષ્ટમેન હિ

પ્રભાસ ઇતિ નામ્ના હિ શિવપૂજારતેન વૈ ॥
સ પુત્રકામો દેવેશિ પ્રભાસક્ષેત્રમાગતઃ

પ્રતિષ્ઠાપ્ય મહાલિઙ્ગં ચચાર વિપુલં તપઃ ॥
આગ્નેયમિતિ વિખ્યાતં દિવ્યાબ્દાનાં શતં પ્રિયે

તતસ્તસ્ય મહાદેવિ સમ્યક્છ્રદ્ધાન્વિ તસ્ય વૈ ॥
તુતોષ ભગવાન્રુદ્રો દદૌ યન્મનસીપ્સિતમ્

બૃહસ્પતેસ્તુ ભગિની ભુવના બ્રહ્મવાદિની ॥
પ્રભાસસ્ય તુ સા ભાર્યા વસૂનામષ્ટમસ્ય ચ ॥

વિશ્વકર્મા સુતસ્તસ્યાઃ સૃષ્ટિકર્તા પ્રજાપતિઃ॥
દેવાનાં તક્ષકો વિદ્વાન્મનોર્માતામહઃ સ્મૃતઃ

તક્ષકઃ સૂર્યબિંબસ્ય તેજસઃ શાતનો મહાન્॥
એવં તસ્યાઽભવત્પુત્રો વસૂનામષ્ટમસ્ય વૈ

પ્રભાસનામ્નો દેવેશિ તલ્લિંગારાધનોદ્યતઃ ॥
ઇતિ તે કથિતં દેવિ પ્રભાસેશ્વરસૂચકમ્

માહાત્મ્યં સર્વપાપઘ્નં સર્વકામપ્રદં શુભમ્ ॥
યસ્તં પૂજયતે ભક્ત્યા સમ્યક્છ્રદ્ધાસમન્વિતઃ

ભૂમિશાયી નિરાહારો જપન્વૈ શતરુદ્રિયમ્ ॥
માઘે માસિ ચતુર્દશ્યાં સ્નાત્વા સાગરસંગમે

પંચામૃતેન સંસ્નાપ્ય પૂજયિત્વા વિધાનતઃ

ય એવં કુરુતે દેવિ સમ્યગ્યાત્રામહોત્સવમ્ ॥
સ મુક્તઃ પાતકૈઃ સર્વૈઃ સર્વકામૈઃ સમૃદ્ધ્યતે ॥
વૃષસ્તત્રૈવ દાતવ્યઃ સમ્યગ્યાત્રાફલેપ્સુભિઃ

ઇતિ શ્રીસ્કાંદે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં સપ્તમે પ્રભાસખણ્ડે પ્રથમે પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્યે પ્રભાસેશ્વરમાહાત્મ્યવર્ણનંનામ દશોત્તરશતતમોઽધ્યાયઃ