સ્કંદ પુરાણ · શ્લોક 7.10-4

॥ પાર્વત્યુવાચ ॥ ॥
અહો તીર્થસ્ય માહાત્મ્યં ગિરે રૈવતકસ્ય ચ ॥
ભવસ્ય દેવદેવસ્ય તથા વસ્ત્રાપથસ્ય ચ

ગંગા સરસ્વતી ચૈવ ગોમતી નર્મદા નદી ॥
સ્વર્ણરેખાજલે સર્વાસ્તથા બ્રહ્મા સવાસવઃ

બ્રહ્મેન્દ્ર વિષ્ણુમુખ્યાનાં દેવાનાં શંકરસ્ય ચ ॥
વાસો વિરચિતસ્તત્ર યાવદ્બ્રહ્મદિનં ભવેત્

ક્ષેત્રતીર્થપ્રભાવં ચ પ્રસાદાત્તવ શંકર ॥
શ્રુતં સવિસ્તરં સર્વમિદં ત્વદુદિતં મયા

મહેશ્વર પ્રભો બ્રૂહિ કિં ચકાર જનેશ્વરઃ ॥
ભોજરાજો મૃગીં પ્રાપ્ય સ ચ સારસ્વતો મુનિઃ

॥
॥ ઈશ્વર ઉવાચ ॥ ॥
તાસુ સર્વાસુ નારીષુ રૂપૌદાર્યગુણાધિકા ॥
નિત્યં પ્રમુદિતા શાંતા નિત્યં મંગલકારિકા

માતા સ્વસા સખી પુત્રી સ્ત્રીષુ સંબન્ધવર્ધની ॥
પિતા ભ્રાતા ગુરુઃ પુત્રઃ પુરુષેષુ તથા કૃતઃ

એવં ગુણવતીં ભાર્યાં પ્રાપ્ય હૃષ્ટો જનેશ્વરઃ ॥
સારસ્વતં મુનિં સ્તુત્વા રાજા વચનમબ્રવીત્

॥ રાજોવાચ ॥ ॥
બ્રહ્મા વિષ્ણુર્હરઃ સૂર્ય ઇન્દ્રોઽગ્નિર્મરુતાં ગણઃ ॥
બ્રહ્મચર્યેણ તપસા ત્વયા સન્તોષિતાઃ પ્રભો

દૈવતં પરમં મે ત્વં પિતા માતા ગુરુઃ પ્રભુઃ ॥
યેન જન્માંતરં સર્વં પ્રત્યક્ષં કથિતં મમ

સુરાષ્ટ્રદેશો વિખ્યાતો ગિરી રૈવતકો મહાન્ ॥
ભવઃ સ્વયંભૂર્ભગવાન્ક્ષેત્રે વસ્ત્રાપથે શ્રુતઃ

ઉજ્જયંતગિરેર્મૂર્ધ્નિ ગૌરીસ્કન્દગણેશ્વરાઃ ॥
ભાવયંતો ભવં સર્વે સંસ્થિતા બ્રહ્મવાસરમ્

વામનો નગરં સ્થાપ્ય શિવં સિદ્ધેશ્વરં પ્રતિ ॥
જિત્વા દૈત્યં બલિં બદ્ધ્વા સ્વયં રૈવતકે સ્થિતઃ

ઇત્યેતત્સર્વમાશ્ચર્યં જીવદ્ભિર્યદિ દૃશ્યતે ॥
તીર્થયાત્રાવિધાનેન ભવો વસ્ત્રાપથે હરિઃ

ત્યક્ત્વા રાજ્યં પ્રિયાન્પુત્રાન્પત્ત્યશ્વરથકુઞ્જરાન્ ॥
પુત્રં રાજ્યે પ્રતિષ્ઠાપ્ય ગન્તવ્યં નિશ્ચિતં મયા

ત્વત્પ્રસાદાચ્છ્રુતં સર્વં ગમ્યતે યદિ દૃશ્યતે ॥
તીર્થયાત્રાવિધાનેન ભવો વસ્ત્રાપથે હરિઃ

સૂર્યલોકં સોમલોકમિંદ્રલોકં હરેઃ પુરમ્ ॥
બ્રહ્મલોકમતિક્રમ્ય યાસ્યેઽહં શિવમંદિરમ્

શ્રુત્વા હિ વાક્યં વિવિધં નરેન્દ્રાત્પ્રહૃષ્ટરોમા સ મુનિર્બભૂવ ॥
જિજ્ઞાસમાનો હિ નૃપસ્ય સર્વં નિવારયામાસ મુનિર્નરેન્દ્રમ્

॥ સારસ્વત ઉવાચ ॥ ॥
ગૃહેઽપિ દેવા હરવિષ્ણુમુખ્યા જલાનિ દર્ભા નૃપતે તિલાશ્ચ ॥
અનેકદેશાંતરદર્શનાર્થં મનો નિવાર્યં નૃપતે ત્વયેતિ

ઇતિ શ્રીસ્કાન્દે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં સપ્તમે પ્રભાસખણ્ડે દ્વિતીયે વસ્ત્રાપથક્ષેત્રમાહાત્મ્યે વસ્ત્રાપથ ક્ષેત્રયાત્રોત્સુકસ્ય ભોજભૂપસ્ય સારસ્વતમુનિકૃતોપદેશવર્ણનંનામ દશમોઽધ્યાયઃ