સ્કંદ પુરાણ · અધ્યાય 6.159

॥ સૂત ઉવાચ ॥ ॥
પુષ્પોઽપિ તાં સમાદાય માહિકાખ્યાં વરાંગનામ્ ॥
સ તદા પ્રયયૌ હૃષ્ટો મણિભદ્રસ્ય મંદિરમ્

શંખતૂર્યનિનાદેન સર્વૈસ્તૈઃ સ્વજનૈર્વૃતઃ ॥
ન કસ્ય તત્ર સંભૂતો વિકલ્પસ્તત્સમુદ્ભવઃ

ભાસ્કરસ્ય પ્રસાદેન તથૈવાન્યસ્ય કર્હિચિત્ ॥
સોઽપિ મંદિરમાસાદ્ય યથાત્મપિતૃસંભવમ્

ઉપવિશ્ય તતો મધ્યે બન્ધૂન્સર્વાન્સમાહ્વયત્ ॥
અદ્ય તાવદ્દિને મહ્યં તુલાગ્રં કમલા શ્રિતા

ચલિતાપિ પુનશ્ચાસ્યાઃ સુપત્ન્યા વાક્યતઃ સ્થિતા ॥
કિયંતં ચૈવ કાલં મે કાર્પણ્યં મહદાસ્થિતમ્

જ્ઞાતમદ્ય ચલા લક્ષ્મીસ્તેન ત્યક્તં સુદૂરતઃ ॥
તસ્માદ્બંધુજનૈઃ સાર્ધં દેવૈર્વિપ્રૈશ્ચ કૃત્સ્નશઃ ॥
સંવિભક્તાં કરિષ્યામિ સત્યેનાત્માનમાલભે

એવમુક્ત્વા તતઃ સર્વાન્સમાહૂય પૃથક્પૃથક્ ॥
સ નામભિર્દદૌ વસ્ત્રં ભૂષણાનિ યથાર્હતઃ

તતો વેદવિદો વિપ્રાન્સમાહૂય સ નામભિઃ ॥
એકૈકસ્ય દદૌ વિત્તં સવસ્ત્રં શ્રદ્ધયાન્વિતઃ

તતસ્તુ નર્તકેભ્યશ્ચ દીનાંધેભ્યો વિશેષતઃ ॥
દદૌ ભોજ્યં સમિ ષ્ટાન્નં સવસ્ત્રં ચ દ્વિજોત્તમાઃ

તતસ્તુ સ્વયમેવાન્નં બુભુજે ભાર્યયા સહ ॥
વિસૃજ્ય તાન્સમાયાતાન્સ્વજનાન્બ્રાહ્મણૈઃ સહ

એવં તેન તદા પ્રાપ્તં વિત્તં ચ પરસંભવમ્ ॥
બુભુજે સ્વેચ્છયા નિત્યં તદા ભાર્યાસમન્વિતઃ

ઇતિ શ્રીસ્કાંદે મહાપુરાણ એકાશીતિ સાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં ષષ્ઠે નાગરખણ્ડે હાટકેશ્વરક્ષેત્રમાહાત્મ્યે પુષ્પવિભવપ્રાપ્તિવર્ણનંનામૈકોનષષ્ટ્યુત્તરશતતમોઽધ્યાયઃ