સ્કંદ પુરાણ · અધ્યાય 6.146

॥ ઋષય ઊચુઃ ॥ ॥
આદિત્યાનાં ચ સર્વેષાં વસુરુદ્રાદિકાશ્વિનામ્ ॥
પ્રત્યેકશઃ સમાચક્ષ્વ નામાનિ ત્વં મહામતે

॥ સૂત ઉવાચ ॥ ॥
વૃષધ્વજશ્ચ શર્વશ્ચ મૃગવ્યાધસ્તૃતીયકઃ ॥
અજૈકપાદહિર્બુધ્ન્યઃ પિનાકી ષષ્ઠ એવ હિ

દહનશ્ચેશ્વરશ્ચૈવ કપાલી નવમસ્તથા ॥
વૃષાકપિસ્તુ દશમો રુદ્રસ્ત્ર્યંબક એવ ચ

ધુરો ધ્રુવશ્ચ સોમશ્ચ મખશ્ચૈવાનિલોઽનલઃ ॥
પ્રત્યૂષશ્ચ પ્રભાસશ્ચ વસવોઽષ્ટૌ પ્રકીર્તિતાઃ

વરુણશ્ચ તથા સૂર્યો ભાનુઃ ખ્યાતશ્ચ તાપનઃ ॥
ઇંદ્રશ્ચૈવાર્યમા ચૈવ ધાતા ચૈવ ભગસ્તથા

ગભસ્તિર્ધર્મરાજશ્ચ સ્વર્ણરેતા દિવાકરઃ ॥
મિત્રશ્ચ વાસુદેવશ્ચ દ્વાદશૈતે ચ ભાસ્કરાઃ

નાસત્યશ્ચૈવ દસ્રશ્ચ ખ્યાતાવેતૌ તથાશ્વિનૌ ॥
દેવવૈદ્યૌ મહાભાગૌ ત્વાષ્ટ્રીગર્ભસમુદ્ભવૌ

ત્રયસ્ત્રિંશત્સમાખ્યાતા એતે યે સુરનાયકાઃ ॥
ક્ષેત્રેઽત્રૈવાસ્થિતા નિત્યં દાનવાનાં વધાય ચ

યસ્તાન્સંપૂજયેદ્ભક્ત્યા પુરુષઃ સંયતેંદ્રિયઃ॥
યથોક્તદિવસે પ્રાપ્તે નાપમૃત્યુઃ પ્રજાયતે

અષ્ટમ્યાં ચ ચતુર્દશ્યાં રુદ્રાઃ પૂજ્યા વિચક્ષણૈઃ ॥
તસ્મિન્ક્ષેત્રે વિશેષેણ વાંછદ્ભિઃ પરમં પદમ્

।
દશમ્યાં વસવઃ પૂજ્યાસ્તથાષ્ટમ્યાં વિશેષતઃ ॥
સ્વર્ગં સમીહમાનૈશ્ચ વિલાસૈર્વિવિધૈસ્તથા

સપ્તમ્યામથ ષષ્ઠ્યાં ચ પૂજનીયા દિવાકરાઃ ॥
યે વાંછન્તિ નરાઃ સત્ત્વં પરિપંથિવિવર્જિતમ્

દેવવૈદ્યૌ તથા પૂજ્યૌ દ્વાદશ્યાં વ્યાધિસંક્ષયમ્ ॥
યે વાંછન્તિ સદા મર્ત્યા નીરુજા સમ્ભવંતિ તે

ઇતિ શ્રીસ્કાંદે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં ષષ્ઠે નાગરખણ્ડે હાટકેશ્વરક્ષેત્રમાહાત્મ્યેઽમરેશ્વરકુણ્ડમાહાત્મ્યવર્ણનં નામ ષટ્ચત્વારિંશદધિકશતતમોઽધ્યાયઃ