સ્કંદ પુરાણ · શ્લોક 5.43-2

॥ શ્રીશિવ ઉવાચ ॥ ॥
ચત્વારિંશત્તમં વિદ્ધિ ત્ર્યધિકં પર્વતાત્મજે ॥
યસ્ય દર્શનમાત્રેણ જાયતે સર્વસંપદઃ

આદિકલ્પે પુરા જાતો વક્રાંગો લોહિતચ્છવિઃ ॥
રૌદ્રસ્ત્વંગારસદૃશો મમ ગાત્રાદ્વરાનને ॥
મયા ધૃતો ધરણ્યાં સ વિખ્યાતો ભૂમિપુત્રકઃ

જાતમાત્રે સુતે તસ્મિન્મહાકાયે ભયાવહે ॥
કંપિતા ધરણી દેવી દેવાસ્ત્રસ્તાઃ સવાસવાઃ

ક્ષોભં ગતાઃ સમુદ્રાશ્ચ ચેલુશ્ચ ધરણીધરાઃ ॥
તેનૈવ પીડિતં સર્વં સદેવાસુરમાનુષમ્

ઋષયો વાલખિલ્યાશ્ચ દેવાઃ શક્રપુરોગમાઃ ॥
બૃહસ્પતિં પુરસ્કૃત્ય બ્રહ્મલોકં ગતાઃ પ્રિયે

સોચ્છ્વાઁસાઃ કથયામાસુર્નમસ્કૃત્ય પિતામહમ્ ॥
વૃત્તાંતં વિસ્તરાત્સર્વં લોકત્રયવિનાશનમ્

હરગાત્રોદ્ભવેનૈવ જાતમાત્રેણ લીલયા ॥
લોકત્રયં સમાક્રાંતં પીડિતં ભક્ષિતં તથા

તચ્છ્રુત્વા વચનં તેષાં બ્રહ્મા લોકપિતામહઃ ॥
ચિંતયિત્વા તુ તૈઃ સાર્દ્ધમાજગામ મમાંતિકમ્

મયા પૃષ્ટાસ્તુ તે સર્વે કિમર્થં ભયવિહ્વલાઃ ॥
સોચ્છ્વાસહૃદયા દીનાઃ કસ્માદ્વો ભયમાગતમ્

તૈઃ સર્વં કથિતં દેવિ મમાગ્રે ભયવિહ્વલૈઃ ॥
ત્વદંગસંભવેનૈવ દેવદેવ જગત્પતે ॥
પીડિતં ભક્ષિતં ચૈવ સદેવાસુરમાનવમ્

ઇતિ તેષાં વચઃ શ્રુત્વા ક્ષેમાર્થં કૃપયા મયા ॥
આકારિતો મત્સમીપમુવાચ વદતાં વરઃ

આદેશો દીયતાં દેવ કિં કરોમીત્યુવાચ સઃ ॥
નાકર્ષ ત્વં જગદિદં મયા પ્રોક્તઃ પુનઃપુનઃ

મમાંગાદ્રજસા જાતસ્તેનાંગારક ઉચ્યસે ॥
લોકાનાં સ્વસ્તયે નિત્યં મંગલોસિ મયા કૃતઃ

ઇદાનીં વક્રતાં યાતો વક્રસ્ત્વં ગીયસે બુધૈઃ ॥
વિજ્ઞપ્તોઽહં તદા તેન મમ વાક્યં શ્રુતં યદા ॥
આહારેણ વિના દેવ કથં તૃપ્તિર્ભવિષ્યતિ

તસ્માન્મે દેહિ સુસ્થાનમાધિપત્યં ચ દેહિ મે ॥
શક્તિં ચ દેહિ મે શીઘ્રમાહારં દેહિ મે પ્રભો

તસ્ય તદ્વચનં શ્રુત્વા પુત્રોઽયં મમ વલ્લભઃ ॥
તસ્માદ્દાસ્યામિ પરમં સ્થાનમક્ષયમુત્તમમ્

ઇતિ સંચિન્ત્ય મનસા સ્મૃતં સ્થાનં મયોત્તમમ્ ॥
ઉત્સંગે ચ સુતં કૃત્વા પ્રેમ્ણા પ્રોક્તં પુનઃપુનઃ

દત્તં પુત્ર મયા સ્થાનં મહાકાલવનોત્તમે ॥
ગંગેશ્વરસ્ય પૂર્વે તુ પ્રશસ્યં સ્થાનમુત્તમમ્

ખગર્તા ચૈવ શિપ્રા ચ સંગમસ્તત્ર વિદ્યતે

યદા મયા ધૃતા ગંગા તદા સા ચન્દ્રમણ્ડલાત્ ॥
પ્રમાદાત્પતિતા ભૂમૌ મહાકાલવનોત્તમે

ખગર્તેતિ ચ વિખ્યાતા ખાદ્ભ્રષ્ટા પ્રાપતત્ક્ષિતૌ ॥
અતો મયાવતારસ્તુ સહસા તવ વૈ કૃતઃ

લિંગમૂર્તિરહં પુત્ર તિષ્ઠામિ સુરપૂજિતઃ ॥
તત્સ્થાનં દુર્લભં દેવૈસ્તસ્માત્ત્વં ગચ્છ સત્વરમ્

પૂજિતોઽહં ત્વયા તત્ર સંગમે લોકપૂજિતે ॥
ત્રિષુ લોકેષુ યાસ્યામિ ખ્યાતિં વૈ તવ નામતઃ

મધ્યે ગ્રહાણાં સર્વેષામાધિપત્યં મયા તવ ॥
દત્તં તૃતીયકં સ્થાનં તત્ર તૃપ્તિર્ભવિષ્યતિ

પૂજાં પ્રાપ્સ્યસિ તત્રૈવ ગ્રહમધ્યે વ્યવસ્થિતઃ ॥
તિથિર્દત્તા ચતુર્થી તે તસ્યાં યે વ્રતતત્પરાઃ ॥

ત્વામુદ્દિશ્ય કરિષ્યંતિ પૂજાં શાંતિં સદક્ષિણામ્ ॥
તેન સર્વેણ તે તૃપ્તિર્ભવિષ્યતિ ન સંશયઃ

વારશ્ચૈકશ્ચ તે દત્તો મંગલાર્થં મયા તવ ॥
નવવસ્ત્રપરીધાનં વિદ્યારંભં દિને તવ ॥
તૈલાભ્યંગં કરિષ્યંતિ ન ચ પ્રાપ્સ્યંતિ તે બલમ્

ઇત્યુક્તસ્તુ મયા દેવિ વક્રાંગો મંગલઃ સુતઃ ॥
અંગારકેતિ વિખ્યાતસ્તથેત્યંગીચકાર સઃ

સન્તુષ્ટસ્તેન વાક્યેન મદીયેન વરાનને ॥
આજગામ મુદા યુક્તો મહાકાલવનોત્તમે

શિપ્રાયાશ્ચ તટે રમ્યે ખગર્ત્તાસંગમાંતિકમ્ ॥
દૃષ્ટોઽહં લિંગરૂપેણ પરાં તુષ્ટિમુપાગતઃ ॥

મયા ચાલિંગિતઃ પ્રેમ્ણા ચુમ્બિતઃ શિરસિ પ્રિયે ॥
વરો દત્તો વિશાલાક્ષિ વાંછિતં તે ભવિષ્યતિ

દૃષ્ટોઽહં ચ ત્વયા પુત્ર ભક્ત્યા ચારાધિતસ્ત્વયા ॥
મમ વાક્યં કૃતં યસ્માત્તસ્માત્તુષ્ટોઽસ્મિ મંગલ

અંગારેશ્વરનામાહમદ્યપ્રભૃતિ પુત્રક ॥
ત્રિષુ લોકેષુ વિખ્યા તો ભવિષ્યામિ ન સંશયઃ

યે માં પશ્યંતિ સતતં સંગમેઽત્ર વ્યવસ્થિતમ્ ॥
ન તેષાં પુનરાવૃત્તિર્ભવિષ્યતિ મહીતલે

યે માં સંપૂજ યિષ્યંતિ હ્યંગારકદિને નરાઃ ॥
કલૌ યુગે કૃતાર્થાસ્તે ભવિષ્યંતિ ન સંશયઃ

ચતુર્થ્યાં મંગલદિને યે માં પશ્યંતિ સુવ્રતાઃ ॥
ન તે યાસ્યંતિ સંસારે ઘોરે દુઃખશતાકુલે

અમાવાસ્યા ચ ભૌમશ્ચ સંયોગો દૃશ્યતે યદા ॥
ખગર્ત્તાયાશ્ચ શિપ્રાયાઃ સંગમે દેવપૂજિતે

સ્નાત્વા તદા પ્રપશ્યંતિ મામત્રૈવ વ્યવસ્થિતમ્ ॥
તેષાં પુણ્યફલં દેવિ સમાસાચ્છૃણુ સાંપ્રતમ્

વારાણસ્યાં પ્રયાગે ચ કુરુક્ષેત્રે ચ યત્ફલમ્ ॥
ગયાયાં પુષ્કરે પ્રોક્તં તત્પુણ્યમધિકં ભવેત્

એષ તે કથિતો દેવિ પ્રભાવઃ પાપનાશનઃ ॥
અંગારેશ્વરદેવસ્ય શ્રૂયતામુત્તરેશ્વરમ્

ઇતિ શ્રીસ્કાંદે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં પઞ્ચમ આવંત્યખંડે ચતુરશીતિલિઙ્ગમાહાત્મ્યેંઽગારકેશ્વરમાહાત્મ્યવર્ણનંનામ ત્રિચત્વારિંશોઽધ્યાયઃ