સ્કંદ પુરાણ · અધ્યાય 5.33

5.1.33
॥ સનત્કુમાર ઉવાચ ॥ ॥
નારાયણોઽપિ સંસ્થાપ્ય શંખં દધ્મૌ પ્રયત્નતઃ ॥
તુષ્ટાવ પ્રયતો ભૂત્વા સ્તોત્રેણા નેન ભાસ્કરમ્

॥ શ્રીકૃષ્ણ ઉવાચ ॥ ॥
આદિત્યં ભાસ્કરં ભાનું રવિં સૂર્યં દિવાકરમ્ ॥
દિવાકરં દિવાનાથં તપનં તપતાં વરમ્

વરેણ્યં વરદં વિષ્ણુમનઘં વાસવાનુજમ્ ॥
બલવીર્યં સહસ્રાંશું સહસ્રકિરણદ્યુતિમ્

મયૂખમાલિનં વિશ્વં માર્તંડં ચંડરોચિષમ્ ॥
સદાતીતં સુભાસ્વંતં સપ્તસપ્તિં સુખોદયમ્

દેવદેવમહિર્બુધ્ન્યં ધામ્નાં નિધિમનુત્તમમ્ ॥
તપોબ્રહ્મમયાલોકં લોકપાલમપાંપતિમ્

જગત્પ્રબોધજનકં જગદ્બીજં જગત્પ્રભુમ્ ॥
અર્કં નિઃશ્રેયસપરં કારણં શ્રેયસાં પરમ્

ઇનં પ્રભાવિણં પુણ્યં પતંગં પવગેશ્વરમ્ ॥
દાતારં વાંછિતાર્થાનાં દૃષ્ટાદૃષ્ટ- ફલપ્રદમ્

ગૃહં ગૃહકરં હંસં હરિદશ્વં હુતાશનમ્ ॥
મંગલ્યં મંગલં ગેયં ધ્રુવં ધર્મપ્રબોધનમ્

ભવસંભાવિત ભાવં ભૂતભવ્યભવાત્મકમ્ ॥
દુર્ગમં દુર્ગતિહરં હરનેત્રં ત્રયીમયમ્

ત્રૈલોક્યતિલકં તીર્થં તરણિં સર્વતોમુખમ્ ॥
તેજોરાશિસુનિર્વાણં વિશ્વેશં ધામ સાંપ્રતમ્

કલ્પં કલ્પાનલં કાલં કાલચક્રં ક્રતુપ્રિયમ્ ॥
ભૂષણં મરુતં સૂર્યં મણિરત્નં સુલોચનમ્

ત્વષ્ટારં વિષ્ટરં વિશ્વં સદસત્કર્મસાક્ષિકમ્ ॥
સવિતારં સહસ્રાક્ષં પ્રજાપાલમધોક્ષજમ્

બ્રહ્માણં વાસરારંભે રક્તવર્ણં મહાદ્યુતિમ્ ॥
શુક્લં મધ્યંદિને રુદ્રં શ્યામં વિષ્ણું દિનક્ષયે

નામ્નામષ્ટશતં દિવ્યં વિષ્ણુના સમુદાહૃતમ્ ॥
ય ઇદં પ્રયતો ભૂત્વા પઠેદ્ભક્ત્યા સમાહિતઃ

ન તસ્ય વિપદઃ ક્વાપિ સર્વત્રાપિ શુભા ગતિઃ ॥
ધનધાન્યસુખાવાપ્તિઃ પુત્રલાભશ્ચ જાયતે

તેજઃ પ્રજ્ઞાં પરં લાભં જ્ઞાનં ચ લભતે ગતિમ્ ॥
એતચ્છ્રુત્વા જગન્નાથો જગામાદર્શનં તતઃ

કેશવાર્કમુખં દૃષ્ટ્વા પદ્મરાગસમપ્રભમ્ ॥
વિમુક્તઃ સર્વપાપેભ્યઃ સૂર્યલોકે મહીયતે

કેશવાર્કસમીપે તુ રેણુતીર્થં પ્રચક્ષતે ॥
તદ્દૃષ્ટ્વા સર્વપાપેભ્યો મુચ્યતે નાત્ર સંશયઃ

ઇતિ શ્રીસ્કાંદે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં પઞ્ચમ આવંત્યખણ્ડેઽ વન્તીક્ષેત્રમાહાત્મ્યે કેશવાદિત્યમાહાત્મ્યવર્ણનંનામ ત્રયસ્ત્રિંશોઽધ્યાયઃ